ورقہ 47

830
شاہ کہیا ایہ موتی سُچے عاماں نہیں دسالو
صاعد تے شزادے تائیں باغ اندر کھڑ پالو
831
آمد سُن شزادے والی باغیں رونق ہوئی
خدمت گار گئے اُٹھ اگے لوڑیدا جو کوئی
832
جھاڑو دے چھنکار کرائے گرد کندھاں توں دھوئی
پُر کر مَشکاں ڈوہلن مُشکاں دُھم گھتی خوشبوئی
833
سیف ملوک دے آون والا سُنیا باغ آوازہ
سُکے رُکھ ہوئے پھر نیلے گُل پھل کھڑیا تازہ
834
پَت ہرے پھل چٹے چنبا ہس ہس دھرتی لیٹے
پچھلا داغ غماں دا لالہ دے دے ورق لپیٹے
835
گلواسی آواسی مارے سُرخ دہان کھلاری
آیا وقت نشے دا نیڑے ہوئی تم خماری
836
ست برگے پھُل پیلے کڈھے مِل مِل رکھے پاساں
عجب بسنت بنا کھلوتا کنت آیا تاں لاساں
837
ہسدی دندیں شکر گزارے نازک سنگھ داؤدی
نرگس سُن مستانہ ہویا آمد دی خوشنودی
838
گلما پاڑ شاہی دا دعویٰ دِتا چھوڑ گلاباں
سرنیواں کر خدمت اندر بیٹھے وانگ نوّاباں
839
گلخیرے پْھل کرن دعائیں خیریں آ سلطانا
لہریے لئے ریحان کھلوتے زیور پہن شہانا
840
سبزے فرش وچھایا سوہنا صاف زمرد نالوں
دور کھلارے چھتر چھوہارے نسریں تانے سالوں
841
انہاں گلاں وچ اجے محمد طبع نہ تیری مٹے
قِصہ سِرے پُچاسیں کیویں جے بہ رہیوں گِٹےّ
842
دِسدا سفر شہزادے والا اگے بہتا سارا
زور طبیعت نوں رب دتا کر دی ہور پسارا
843
دایاں لے شہزادے آیاں باغ اندر کر ڈیرے
نال پیاراں پالن دوہاں ہوئے آن وڈیرے
844
جاں پھر چونہہ برساں دے ہوئے وانگ پھُلاندے پھُلّے
آئی راس زبان گلاں تے دسیا سخن نہ بھُلے
845
چار مہینے چار دہاڑے چارے سال تے ساعت
گزر رہے تاں سد بہائے اہل نجوم جماعت
846
لگے کرن حساب نجومی جوڑ ستارے راساں
خفگی دی گل دس نہ سکن پھاتھے وچ وسواساں
847
ہر ہر پاسوں بخت سولے دولت علم اقبالوں
ہک گردش وچ مشکل دسدے عشقوں سفر و بالوں
848
آخر شاہ کہیا چُپ کیسی تساں وس نہ کوئی
جے کجھ روز اوّل دی لکھی اوڑک ہونی سوئی
849
دس دیہو شاہزادے والی حال حقیقت ساری
کردے عرض نجومی قبلہ بخشیں جان ہماری

لفظالی:
چھنکار= پانی دا چھڑکاؤ۔ گل واسی= پُھل دا ناں۔ آواسی= انگڑائی' جمائی۔ تاں لاساں = میں تد پہناں گا۔ تم ہونا= ختم ہونا ۔ خماری= نشے دی تروٹک۔ سنگھ داؤدی= حضرت داؤد دا گلا ' گُلِ داؤدی۔ گلماں پاڑ= گلاب پھُلاں دا بادشا ہ اکھواندا اے پر شزادے دی آمد تے گلاب نے گلماپاڑ کے غلامی دا اعلان کیتا۔نواّب= حفاظتی پہرے دا اک سنتری۔ پسارا= کھلارا۔ گٹے بہ رہنا= دوڑن لگیاں گٹے نوں ہتھ لائیدا اے پر جے کوئی گٹا پھڑ کے ای بہ رہوے تاں دوڑ چکا۔ مشکاں= کستوری دا معطر پانی۔ طبع نہ مٹنا= طبیعت دا نہ رجنا۔ راساں= آسمانی بُرج ۔ سولے بخت= خوش نصیبی۔ نسرین= نسترن ' سیوتی داپُھل ایس پُھل نے سگناں دے طور تے شہزادے لئی سالوتانیا ہویا اے۔ ایس پھُل دا کرولا سائبان وانگوں اے۔ دسالو=دکھاؤ، نیلے=ہرے، ست برگے= صد برگے چوکھیاں پتیاں والا پھُل، مِل مِل= اکٹھے کر کے ، پاساں = کول ای، خفگی= گھُٹن ۔ غم غصے دی حالت ،آوازہ= خبر ۔ اطلاع، وبالوں = بِپتا عذاب پاروں ،