ورقہ 52

شہزادے دا دوشاہ مہرے ویکھ کے اک صُورت تے عاشق ہو جانا

925
لکھے لیکھ اوّل دے یارو ہوندے نہیں کنارے
بادشاہاں نوں پون قضیئے کون اسیں بے چارے
926
بہتے کم جگت تے جیہڑے بُرے ڈُھکن تقدیروں
جے سو آپے ولّوں کرئیے چنگے کر تدبیروں
927
ہردل گھوٹ وسار بنائیے لاون کان مصالحہ
موت آوے تاں وچوں پوندا گنڈھا مَوہرے والا
928
عاصم شاہ پھر شاہزادے نوں بھیجے وانگ عزیزاں
تحفے بہتے عجب عجائب پیو دادے دیاں چیزاں
929
اگے پیو عاصم دے ہِک دن دتے عاصم تائیں
دو شاہ مہرے تحفہ کرکے پچھلی گل سنائیں
930
اس نوں شاہ سلیماں دتی جن آدم دی شاہی
ایہناں دوہاں دی الفت آہی نال دلاں دی راہی
931
اوہ بھی شاہ شاہاں دا آہا ایہ بھی شاہ بہادر
ہکدوئے سنگ ورتن کر دے آہے دوئے اکابر
932
شاہ مہرے دی گل سناواں اوہ شاہ مہرے کے سی
دونہہ شکلاں دی مورت لکھی گوری کالے کیسی
933
قسم حریروں ٹاکی سُچی ذات نہ اس دی لبھدی
دونہہ شکلاں دی اُس تے صورت لکھی قلم عجب دی
934
ہک صورت مرداویں آہی آہی ہک زنانی
سوہنے نقش حُسن دیاں لاٹاں دسن عمر جوانی
935
وچ صندوقاں رکھے آہے عاصم اوہ شاہ مہرے
اوڑک اوہ بھی دیسی لیکن دے تحفے ہور موہرے
936
پی کے مدھ کرے بخشیشاں بیٹے تے دل ڈُلّھا
ہر ہر چیز عجائب اس نوں دیندا جاوے کھُلا!
937
دل وچ کہندا اوہ سلیمانی تحفہ بہت اُچیرا
سیف ملوک تائیں ہن دیواں اس تھیں کون چنگیرا
938
ہویا حکم خزانچیاں نوں جلدی قفل اتارے
اوہ سلیمانی تحفے والے آن صندوق گذارے
939
عاصم شاہ دھر اگے اپنے چاء صندوق کھلایا
ہور صندوق صندوقے اندر اوہ بھی باہر کڈھایا
940
اوہ بھی کھول کڈھے شاہ باہر اوہ شاہ مہرے دوئے
سندر شکل نورانی چہرے جھال نہ جھلن ہوئے
941
بجلی دے چمکارے وانگن ہر ہر نقش چمکدا
سورج بی ہو ساہواں اس دی جھال نہ سی جھل سکدا

لفظالی:
کنارے ہونا= اک پاسے ہو جانا، پرانہہ ہٹ جانا۔ بُرے ڈُھکن= بُرے ہو کے پیش آوندے نیں ۔ آپے ولّوں= اپنے ولوں۔ ہر دل= ہلدی دی گنڈھی۔ وسار= پیسی ہوئی ہلدی۔ لاون کان = سالن گوشت لئی۔ پوندا= پیندا 'حملہ کر دیندا اے۔ ورتن= سلوک ، برتاؤ، شادی غمی دیاں رسماں اتے لین دین کرنا۔ لکھی=Drawnواہی ، کھچی۔ کالے کیسی= سردے کالے والاں والی۔ شاہ مہرے=کپڑے تے واہے دوشاہی چہرےاں دیاں مینی ایچر تصویراں۔ حریر= اعلیٰ درجے دا ریشم ۔ موہرے= پہلے نمبر تے۔ مدھ= شراب۔ گذارے= پیش کیتے۔ جھال نہ جھلن ہوئے= حُسن دی تاب نہیں سی لیاندی جاندی کوئی سامنے نہیں سی ہو سکدا۔ ساہواں= سامنے،ذات=قِسم۔نمونہ،