ورقہ 53

942
تاب اوہدی تک آب نہ رہندی گوہر لعل بدخشاں
دانشمند ہووے سودائی جے ویکھے ول نقشاں
943
تن دی ویکھ صفائی رونق چن بہے من مارے
کاغذ نوں مت پوے انگاری لکھاں نہ بُہتی وارے
944
مورت دی تعریف لکھن وچ دِیوے لاٹ بجھائی
میری بھی مت نظر نہ لگے لِکھاں حرف خطائی
945
اوہ شاہ مہرے شکلاں والے کر کے تحفہ نادر
شاہزادے ول بھیجے آپوں عاصم شاہ بہادر
946
نالے صاعد کارن ٹورے تحفے وانگ ہُشناکاں
خوب ہتھیار لڑائی والے نالے عجب پوشاکاں
947
جس ویلے اوہ تحفے پہتے مست آہا شاہزادہ
نازک بدن اوائل عمرے پیتوس نشہ زیادہ
948
ادھی راتیں توڑی رہیا سُتا نیندر مٹھی
بعد اس تھیں اُٹھ بیٹھا تاں پھر چیز ٹکی اوہ ڈِٹھی
949
ہِک شاہزادہ دوجا صاعد آہا کول حضُوری
لٹ لٹ لاٹ کرے چوطرفے شمع بلے کافوری
950
اس گلوں دل تنگ شمع دا کول پتنگ اج ہوندا
نالے ہسدی نالے روندی اتھر لوہو چوندا
951
ویکھ ہویا حیران شہزادہ ہووے نہ معلومی
یا ایہ اطلس ہے خطائی یا ایہ دیبا رومی
952
نہ ایہ قمشی چینی وانگر مثل نہ متعہ فرنگی
تِکلے نوں ہتھ پا شاہزادے مورت کیتی ننگی
953
کے تکے اوہ صورت کیسی روشن چن فلک تھیں
نقش نگار بہار حسن دی بہتر حور ملک تھیں
954
جے منہ کرئیے ول اسماناں سُورج پئے پچھاواں
جے کھڑئیے ظلماتے ملدا آب حیات سچاواں
955
ہر ہر نقش دئیے لشکارے بہتر لاٹ چراغوں
دانے ویکھ ہوون دیوانے سڑدے ہوش دماغوں
956
مانی تے ارژنگ سیانے جے ویکھن اک والے
کاریگریاں والے بھُلن سارے ہوش سنبھالے
957
جے لقمان حکیم سیانا ویکھے یا افلاطوں
بُھلن سبھ حساب عقل دے ہون شتابی مجنوں
958
عالم جے پرہیزاں والے اَکھ چمکدی ویکھن
کفر اسلام نہ یاد رہن نیں بُت ول متھا ٹیکن
959
واہ نقاش کریگر یارو جس اوہ نقش لکھایا
واہ وا خالق سِرجنہارا جس نقاش بنایا
960
سیف ملوک شزادے جاں اوہ مورت ویکھی ساری
لگی اگ ہویا دل اندر تپ کے وانگ انگاری

لفظالی:
تاب= چمک ، چہرے دی دمک۔ چن بہے من مارے= چن دلگیر ہو کے بہہ رہوے۔مت= مبادا، کتے انج نہ ہو جاوے۔ خطائی= غلط ملط۔ ہشناکاں= ٹ ک ہوس ناک۔ اپنے آپ نوں ہور سندر سوہنے بناون دا چاء رکھن والے تاں جو اوہناں دے ہتھ کسے سوہنے تائیں اپڑ جاون ، حسن دے شوقین۔ ٹکی= پئی ہوئی۔ کافوری شمع= چٹے موم دی موم بتی۔ مانی= ٹ ک شخصیتاں ۔ آب= عزت ، قدر، آبرو۔چمک دمک، پتنگ = پتنگا ،شمع دا عاشق پروانہ ، معلومی=معلوم، یاا یہہ اطلس = جس ریشمی ٹاکی تے عورت بنی ہوئی اے اوہ خالی خطادے شہر دی اطلس اے یا روم دے شہر دی دیبا اے۔ اطلس تے دیبا ریشمی کپڑیاں دے ناں نیں ۔ متعہ= متاع ، سامان۔تِکّل= پرانا سوتی کپڑا یا لوگڑ روں( مورت پہلاں رُوں وچ لپیٹی گئی ہووے گی مدّت گزرن نال روں لوگڑ ہو گیا۔ جہلم وچ روں دا تِکلا سٹ تے بنھیا جاندا اے۔ ارژنگ سیانے = مصوری دے فن دے نقاّد۔