ورقہ 59

1056
بھاویں باپ میرے نوں دسیں بھاویں ہور کسے نوں
کر تدبیر وزیر اجیہی صورت دِسے میں نُوں
1057
صاعد نے شزادے والی سمجھ حقیقت ساری
شربت ہِک بنایا جیہڑا آہا اس دی کاری
1058
شربت دے شاہزادے تائیں آپ گیا دربارے
عاصم شاہ اگے اس جاکے حال سُنائے سارے
1059
عاصم نوں سُن گل عشق دی بہت لگی غمناکی
آپوں پَیر کُہاڑی ماری کیتی آپ چالاکی
1060
کر افسوس کہے میں آپوں کیتی بہت نادانی
کاہنوں شہزادے ول بھیجے اوہ تحفے سلیمانی
1061
نبی سلیماں باپ میرے نوں دتے ایہ شاہ مہرے
اس بھی اگوں تحفے بھیجے کیتے ورتن دوہرے
1062
ہن اوہ دوئے گئے جہانوں کون نشانی دسے
کس دی دھی جہدی اوہ مورت کس ولایت وسے
1063
عاصم شاہ سُن ایہ قضیہ بہت ہویا درماندہ
ہتھیں اگ لگائی گھر نوں مُٹھا میں کرماں دا
1064
فکر اندیشے صبر بھلایا وِسرگیاں تدبیراں
ڈُبدا عقل اندیشے اندر جیوں لوہا وچ نیراں
1065
کشتی ہوش ملاح عقل دی گھمن گھیر فکر دے
بھجن ونجھ صلاحاں والے پے گرداب نہ تر دے
1066
نہ کجھ آوے جاوے چارہ وانگ بیٹھا دلگیراں
عاصم شاہ دی ویکھ حیرانی کیتی عرض وزیراں
1067
شاہا شالہ دم دم ہوون تیرے بھاگ سوائے
مولیٰ باغ خوشی دے تائیں صرصر واء نہ لائے
1068
دولت تے اقبال شہاں دے دن دن ہون زیادے
سُتیاں چِرنہ لگے شالہ سیف ملوک شزادے
1069
یا قبلہ غمناک نہ ہوویں رکھ اللہ دی ڈھیری
بیٹے پاس چلو اُٹھ آپوں اس نوں دِیہو دلیری
1070
ایہ کہو شاہزادے تائیں چنتا چخا نہ بالے
سڑ دا عقل فکر تے دانش بھانبڑ چنتا والے
1071
یار تینوں رب پاک ملانا جے تدھ قسمت ہوئی
حیلہ وس میرا جو لگسی فرق نہ رکھساں کوئی
1072
بھیجاں دانشمند وزیراں ہور مصّور دانے
عالم پھر کے صورت ڈھونڈن ہر شہریں ہر خانے
1073
اس صورت دی حال حقیقت جس جاؤں ہتھ آسی
حاضر آن کرن گے ایتھے تاں تیرا غم جاسی
1074
ایہ صلاح وزیراں دتی شاہ لگی دل بھلیّ
بیٹے نوں جا دے دلیری بچہ رکھ تسلیّ

لفظالی:
کاری = شافی علاج۔ دوہرے ورتن= اک دوجے نال ورتن ویہار لین دین ۔ مُٹھا= دھوکھے نال لٹیا گیا۔ نیراں= پانیاں ، دریاواں سمنداراں۔ بھجن ونجھ= بیڑی دے ونجھ ٹُٹ بھج جاندے نیں ۔ گرداب= گھمن گھیر۔ چارہ= تدبیر ، علاج ، اپاء ، دم دم ۔۔۔۔۔۔= ہر ساہ وچ قسمت سوائی ہو جاوے ۔ اقبال=خوش بختی، ترقی ۔ڈھیری= آس امید ( جدوں کوئی چیز گواچ جاندی سی تے ہر گھر والا اپنے گھروں سواہ دی جھولی بھر کے مالک دے ویہڑے وچ ڈھیری لا دیندا سی ایہہ کم صبح انھیرے وچ ہوندا سی چور وی گھر دی تلاشی دے ڈر توں اپنی جھولی وچ چیز پا کے لیاسکدا سی سویرے مالک ہر اک ڈھیری نوں پھولدا سی ایس نوں ڈھیری ڈھانا آکھدے نیں۔ آخری ڈھیری تک آس رہندی سی)۔ جاؤں= تھاں توں۔حیلہ=وسیلہ۔تدبیر،صرصروائ=انھیری۔جھکھڑ،خانے=گھر وچ،