ورقہ 67

1204
خوارزم شیراز مصلے غزنی غور تے لارے
جام بھنبور تے بابل تبرز ماورألنہر کنارے
1205
کوئی بروع ایجاز ڈھونڈیندے کوئی گئے سن حے نوں
طے کیتی سبھ دھرتی اوہناں کئی لوڑیندے طے نوں
1206
ہک بغداد جیلان مبارک ہوکے شاد سدہائے
واہ محمد بھاگ اوہناں دے جو اس پاسے آئے
1207
ڈھونڈ تھکے ہر دیس ولایت شہراں تائیں پُنیا
بدیع الجمال تے باغ ارم دا کدھروں نام نہ ُسنیا
1208
نام بدیع الجمال پری دا عربی رسمے والا
ہندی بیتاں وچ نہ میوے کیتا بہت سنبھالا
1209
تاں بدیع جمال بنایا فارسیاں دی ڈولے
اوہ بھی بعضے بیت تروڑے جے کوئی پردہ پھولے
1210
دو تن نام پری دے رکھاں سمجھو ہر سیانا
جتھے جاء بلانے والی اکثر نام بُلانا
1211
کدھرے عجب جمال کہاں گا کدھرے شاہ پری کر
نانو بہتے نانو والا ہکو سمجھو گل کھری کر
1212
عاصم شاہ دے بھیجے بندے لوڑ تھکے ہر جائی
عجب جمال تے باغ ارم دی کسے نہیں دس پائی
1213
برس دہاں دے کر کر دھاوے پھیر مصر نوں آئے
چار ہک سے شاہزادی والے صورت نقش بنائے
1214
کر تصویراں با تدبیراں آن امیراں دھریاں
ہک تھیں ہک چڑھندی صورت وانگن حُوراں پریاں
1215
جے شاہزادے دے من بھاون تاں تعریف بناواں
کاہنوں اوہناں وزیراں وانگر میں بھی قلم گھساواں
1216
توڑے ہوون سونا موتیں جے دلبر نہیں تکے
موتی روڑ دسن بھس سونا کہیا مردے پکے
1217
عاصم شاہ کہے سبھ یاراں بھیت نہ دسو کائی
مت نامید ہوکے شہزادہ بنے شتاب سودائی
1218
شاہزادے پر سمجھ لیا سی اس تھیں کون چھپائے
شاہ پری تے باغ ارم دی ناہیں خبر لیائے
1219
جے کر کول اوہناں دے ہوندی خبر کوئی دلبردی
شاہزادہ خوشبوئیوں لبھدا جیوں یعقوبؑ مصر دی
1220
خبر ہوئی شاہزادے تائیں سبھ بھیجے مُڑ آئے
باغ ارم تے بدیع جمالوں نہ کوئی پتہ لیائے
1221
پاڑپوشاک سٹی شہزادے ہنجو نیر چلاوے
ہوبیہوش سودایاں وانگر راگ غماں دے گاوے
1222
پیا ہنیر غبار جہاناں یار نہیںہتھ چڑھیا
لمّی رات وچھوڑے والی جیؤ غضب نوں پھڑیا

لفظالی:
مصلّٰی= خواجہ حافظ شیرازی دا مقبرہ ہوون پاروں مشہور شہر۔ لار = ایران دے اک صوبے تے اوہدے دارالخلافے دا ناں۔ تبرز= ایرانی صوبے آذربائیجان دا دارالخلافہ، ماوراء النہر= دریائے جیجوں تے سیحوں دا وچلا علاقہ۔ بروع= روپ سمجھداری تے نیکی دا گُن ۔ طے= حاتم طائی دے قبیلے دا ناں۔ حے= اصفہان لاگے قصبہ حضرت سلمان فارسی دا پنڈ۔ طے کرنا=پندھ مکانا،ٹ ک طے الارض۔پُنیا= چھان مارے۔ میوے= سماوے۔ سنبھالا= احتیاط ۔ ڈولے= ترکیب بناوٹ وچ۔ ہر جائی= ہر تھاں تے ۔ چڑھندی= ودھیا۔ بھَس= خاک، کھیہ۔ مردے پکے= کسے صوفی نے۔ سودائی= سوداوی مادے دے وادھے دا روگی، پاگل مجنوں۔ جیوں یعقوب مصر دی= ٹ ک سورۃ یوسف ٩٣، ہنجھو نیر چلاوے= اتھرواں دا پانی وگائے۔ ہتھ چڑھیا= دستیاب ، ہویاملیا۔