ورقہ 70

1257
عاصم نوں سُن گل پُتر دی جھورا پیا فکر دا
ہو حیران بیٹھا دل بِریاں گوڈے تے سر دھردا
1258
اندیشے چڑھ ہاٹھاں آئے وُٹھّارتھ غماں دا
مارے کھیت خوشی دے سارے پالا پیا کماندا
1259
چودھیں طبقیں پیا ہنیرا کدھرے لؤ نہ دِسےّ
ہنجوں بدّل وانگ وسا وے مت ایہ بھانبڑ ہِسےّ
1260
پھیر شہزادے کہیا پیو نوں منہ تھیں دے دعائیں
شالہ عمر اقبال تساڈے رہن قیامت تائیں
1261
دیو اجازت مینوں بابل ایہوں خواہش میری
سفرکراں اس صورت کارن کٹاں رنج گھنیری
1262
کوہستاناں تے کوہ قافاں ہور سمندر ٹاپو
آپو اینھیں جائیں لوڑاں جاں جاں ہووے قابو
1263
رنج مصیبت جھاگ سفر دی مت مطلب ہتھ آوے
نہیں تاں کراں تسلی اپنی دلوں اُداسی جاوے

بادشاہ داپُتراگے ترلا

1264
عاصم شاہ سُن گل سفر دی بیٹے دی اُداسی
رو رو آکھے سر پر سہنا جو کجھ رب سہاسی
1265
اللہ کولوں منگ منگ لدھوں کر کر بہت دعائیں
بڈھے وارے اوکھے ویلے لاء فراق نہ جائیں
1266
بچہ میری جان پیاری کر کجھ ہوش سنبھالا
اس دنیا تے سدا نہ رہنا ہر کوئی چلن والا
1267
چار دہاڑے عمر جوانی کرلے عیشاں موجاں
سدا نہیں ایہہ دولت دنیا سدا نہ لشکر فوجاں
1268
نہ تُدھ سُکھ ہنڈایاں سیجاں نہ کُجھ کھادا لایا
نہ توں تخت اُتے چڑھ بیٹھوں نہ تدھ راج کمایا
1269
نہ تدھ تاج سرے تے دھریا نہ سلطان کہایا
نہ فوجاں دی لئی سلامی نہ دربار لگایا
1270
نہ فوجاں سنگ تیرے چڑھیاں نہ تدھ دُھماں پایاں
نہ رج میں تیرا منہ ڈٹھا نہ رج ڈٹھوں مایاں
1271
نہ میں تیرا سہرا ڈٹھا نہ ہتھ بدھا گانا
نہ میں تیری جنج چڑھائی نہ وجیا شدیانہ
1272
میں ہاں اج قبر دے دندے کوئی دیہاڑا رہساں
جے توں اکھیں اگے ہوسیں سُکھ دا ساہ لے بہساں
1273
جے توں سٹ گیوں پر دیسیں مرساں تیرے ہاوے
جے رب خیریں پھیر لیاندوں ایہ افسوس نہ جاوے

لفظالی:
جھورا= غم اندیشہ ۔بِریاں= بھُجاّ ہویا۔ ہاٹھ= بدل دی گھٹا، فوج دا پرھا۔ وُٹھا= ورھیا۔رَتھ= ککّا بُورا بدل جیہدی کڑک گرج دوجے نیلے کالے بدل نال نہیں ملدی اجیہے بدل نوں چوکھا مینہہ یا گڑے ورھاون والا خطرناک بدّل سمجھیا جاندا اے۔ شالہ= شاء اللہ، اللہ چاہے۔ اُداسی= دنیا توں لاٹنک ہو کے اکلیاں رہن دا خیال ۔ شدیانہ = شادیانہ ، شادی خوشی دا واجا۔ پالا= پہاڑی برف۔ کماندا= کمباندا ۔ لو = روشنی چانن۔ہِسّے= بُجھےّ ، لاٹ تھلےّ بہہ جاوے ۔ گھنیری= چوکھی ۔ جائیں = تھائیں ۔ قابو= وس ، اختیار۔ مت = شاید۔ سہاسی = برداشت کرائے گا، جھلائے گا۔ لدھوں = ملیا ایں ۔ لایا=پہنیا ۔ مایاں = شاہی محل دیاں سوانیاں ۔ دندے= کنڈھے ۔ ہاوے= آہ ہؤ کے۔ خیریں= خےر یت نال۔