ورقہ 75

1346
نہ کجھ کھاوے نہ کجھ پیوے گھڑی آرام نہ کردا
ننگ مننگا وتے گلئیںککھ لیراں سردھردا
1347
لا یعنی بد ہوائیاں کردا وٹ تراڑ مریندا
چنگا مندا ویکھے ناہیں بُریاں گالیں دیندا
1348
جھلا کملا خفتی ہویا گلیاں اندر رُلدا
لکھیں وال نہ ملدا جس دا اج ککھاں دے مُل دا
1349
عاصم شاہ پتر ول تک کے مردا ایس ازاروں
سد حکیم طبیب سیانے کہے دسو کوئی داروں
1350
سیف ملوکے دی تک حالت میں تھیں سہی نہ جاندی
نالے بدناموشی ساری دن دن دُھماں پاندی
1351
سبھناں عرض گزاری حضرت عشقے نال نہ چارہ
جیوں جیوں کرو دوا عقل دی تیوں تیوں ہوندا بھارا
1352
کوئی علاج نہ آوے سانوں ہک صلاح بھلیری
جے صاحب گستاخی بخشن کہیے نال دلیری؟
1353
عاصم شاہ کہیا ہن یارو دسو جے کجھ آوے
کے خفگی سر سہنی آئی جے کجھ رب سہاوے
1354
تساں نہ کیتی صاحب کیتی کے سر دوس کہیندے
بھلی صلاح دسو کوئی مینوں کیوں درماندے تھیندے
1355
کیتی عرض حکیماں شاہا قید کرو شہزادہ
سنگل پا رکھو ہک جائی ہوئے نہ خوار زیادہ
1356
سیف ملوک پُھلاں دا دستہ نازاں دا پروردہ
سنگل گھت کرایا قیدی عشق ستم کے کردا
1357
نوکر سبھ اوہدے وس آہے تابعدار نمانے
اج اوہ وس اوہناں دے آیا پاسے ویکھ ربانے
1358
لاہو سنگل جے سو آکھے کر کر منت زاری
نوکر کوئی نہ آکھے لگدا جھڑکن نال بیزاری
1359
چِت اُداس سجن نوں سِکدا تن وچ بند قہاری
سر ورتی تاں معلم ہووی کیڈ مصیبت بھاری
1360
لکھے کون محمدبخشا ظلم عشق دے چنداں
ماپے آپ کراون قیدی فرزنداں دلبنداں
1361
باپ زلیخا قید کرائی ندی رُڑھائی سسیّ
پُنوں بھائیاں بنھ چلایا گل نہ جاندی دسی
1362
عاصم شاہ تخت پر رویا ہائے ربّا کے ہویا
کوئی دن جاگ نصیب اساڈا ونج کِتے ول سویا
1363
سیف ملوک پیا وچ قیدے بھٹھ پیا میں جیواں
کھانا زہر نوالے ہویا رتو دے گھُٹ پیواں
1364
بند اندر فرزند جنہاں دے پائی تند اولّی
تخت چخا سر تاج تبر ہے پیڑ اندر جد ہلّی

لفظالی:
وتے= پھرے۔ ککھ لیراں سر دھردا= جھلیاں والے کم کردا۔ لایعنی= بے معنی۔ بد ہوائیاں =بُری برُی گالیاں۔ وٹ = پتھر ۔ تراڑ= وڈا پتھر سل ۔ خفگی= گھٹن غصےّ غم دی حالت۔ آزاروں= روگ توں۔ داروں = علاج اُپائ۔ بدناموشی= بد ناموسی، بدنامی،ساری=(١)تھاں تھاںپھرن والی (٢)اثر کرن والی ،جے= جو ۔ کہیندے= کسے دے۔ درماندے= بیماری نال لمےّ پئے ہوئے۔ ہک جائی= کسے اک تھاں تے۔ پاسے= پانسے ، کھیل ۔ سِکدا= ملن نوں ترسدا۔ سرورتی= ہڈیں بیتی۔ چنداں= اینے کُونیں ۔ بنھ چلایا= پنوں دے بھرا اوہنوں اوٹھ تے بنھ کے سسّی دے شہروں اپنے گھر لے گئے سی۔ بھٹھ پیا میںجیواں= میری ایسی زندگی بھاڑمیں جاوے۔ پائی تند اولّی = جنھاں پُٹھا سوتر کتنا شروع کیتا اے- زمانے نالوں اچرج اولےّ چالے پھڑے سوُ۔ تبّر = کوہاڑا،سرتاج=سر دا تاج،