ورقہ 76

1365
شاہزادے دے پیریں سنگل ہویا بہت نمانا
ہِک عذاب محبت سندا دوجا قید ٹکانا
1366
سُکھیا بدن شاہزادہ نالے نازک بال ایانا
تازہ پھُل محمدبخشا دُھپ لگی کُملانا
1367
رب اگے فریاداں کر دے ہور نہیں کوئی پاسا
کر تقصیر معاف الٰہی سجن دے دِلاسا
1368
کیں در کوکاں کوک سناواں کسے جہان نہ ڈھوئی
اندر عشق البنے بالے لوکاں خبر نہ کوئی
1369
ہک طعنے ہک متیں دیندے ہکناں قید کرایا
واقف حال میرے دا تو ہیں بخشنہار خدایا
1370
دردی میرے ماں پیو آہے دُکھ پتر دے روندے
اوہناں بھی پھڑ قید کرایا آپ محلّیں سوندے
1371
مورت ویکھ لگی وچ سینے زہر الودی کانی
تھاں ٹکانا کوئی نہ جاناں نہ کوئی پتہ نشانی
1372
لاہی آس سبھس توں دتے کھول جواب رفیقاں
رہی امید تیرے در ربّا! تینوں سبھ توفیقاں
1373
عشق نچاوے تھیا تھیا چھنکن پیریں سنگل
قید چھٹے تاں اس لکھ لُٹےّ ڈھونڈاں ندیاں جنگل
1374
پھر مورت نوں اگے دھرکے گِلے الاہمے کردا
ایویں لُٹ لیوئی ٹھگّا پتہ نہ دتوئی گھر دا
1375
نہ کوئی تیری دس نشانی نہ کوئی پندھ نہ رستہ
میں بیدل توں بے نشانی کون کرے بند بستہ
1376
ہکو نام تساڈا جاناں تھاں مکان نہ کائی
کِتھے گذر کِتھے گھر کِتھے محرمیت اشنائی
1377
قید کراء سنگل گھت سانوںآپ پھرو آزادے
عشقے بندیوان بنائے آدی دے شہزادے
1378
کر ہن رحم اساں پر سجنا! دے کجھ پتہ نشانی
کِت ول ڈھونڈ کچیوے تیری مشکل ہوئے اسانی
1379
ویکھاں حال کویہا کیتا طلب تیری مطلوبا
اجے نہیں کجھ مہر تسانوں بے پرواہ محبوبا!
1380
ایہو وین کریندا روندا ہوندا مثل دیوانے
وانگ شکار زمیں پر جھڑدا لگدا تیر نشانے
1381
ساعت گھڑی رہے غش اندر وانگ شہید وکھاوے
جس دن ہوش پھرے کجھ مُڑ کے ایہو گاون گاوے
1382
آپ ہسے تے آپے رووے کدے مرے مڑ جیوے
یہہ سوداء محمدبخشا دن دن دونا تھیوے

لفظالی:
نمانا= نِر مانا، جیہدا کوئی مان نہ ہووے ، عاجز ، مسکین۔ دلاسا= دل نوں آسودگی بخشن والا کم۔زہرالودی کانی= زہر وچ بجھیا ہویا تیر۔ لکھ لُٹا= لکھاں نوں لٹن والا۔ بندبستہ= لبھن دا بندوبست۔ بندیوان = قیدی۔ کویہا=کڈا بھیڑا، کیہو جیہا۔ جھڑدا= ڈِگدا۔ شہید وکھاوے= انج جاپدا اے جویں شہید ہو گیا ہووے۔ سودا= جنون ، پاگل پن ۔ سندا= دا۔ سُکھیا= سُکھیارا۔ کملانا= کُرما مرجھا جاوے گا۔ ڈھوئی = نیڑے آ جاون دی اجازت رسائی۔ سبھس توں = ساریاں توں ای، تھیا تھیا =نچن والے دے پیراں دے گھنگھروآں دی اعلانیہ آواز۔ناچ دے تال دے بول،