ورقہ 77

سیف الملوک داسُفنا تے پیو دا سنگل کھول دینا

1383
بھلا بھلا جیو آیوں عشقا مکر فریبی یارا
ہک دن صلح بناویں آپوں آپ کریں جنگ بھارا
1384
کدے سیانا کریں سودائی دے کے مست پیالا
کدے جھلّے نوں شربت دے کے تُرت کریں سُدھ والا
1385
جاں دلبر دی زلفے اندر ماریں گنڈھ حسن دی
خفقانے دے سنگل اندر پین سیانے بندی
1386
جاں اوہ گنڈھ کشادی کر دے پھٹے دین صفائی
بلدا پھیر چراغ عقل دا لگ پیندی رُشنائی
1387
سیف ملوک ہک راتیں آہا خالی ہوشوں صبروں
غش غماں دے اندر سُتاکن ڈورے ہر خبروں
1388
مت کوئی جانے سُتا آہا غیر ولوں دل سویا
درداں تھیں آرام نہ آوے بہتا دُکھیا ہویا
1389
پٹے وال گھتے سرگھٹا رُنّا گھت کہائیں
سجدے پئے سجن نوں کہندا سُن عرضاں دل لائیں
1390
ہوش قرار میرا تدھ کھڑیا عشرت عیش جوانی
غم دے کے غمخوار نہ ہوئیں دل کھڑکے دل جانی
1391
نشتر مار محبت والی سُرت نہ لیوئی مُڑ کے
جے میں جاتساڈی جاناں پہنچ رہاں ڈھہ کُڑکے
1392
سیر شکار کریندا خوشیاں قید اندر تُدھ پایا
دانشمند شزادہ نامی جھلّا نام دھرایا
1393
نہ میں یار کہاون لائق ناہیں تساں پیارا
گولا کر کے رکھ بندے نوں ان مُلاّ بے چارہ
1394
قدر تیرا گھٹ جاندا ناہیں جے رکھیں کر گولا
کر آزاد مینوں اس رنجوں جھول مہر دا جھولا
1395
میرے جیڈ نہ ہووے کوئی دنیا تے دکھیارا
جگ تے نام ملامت جوگا وٹے دار نکارا
1396
اوگن میرے تک تک مائی جم کے پچھو تاندی
بابل نوں فرزندی میری ننگ پئی نِت لاندی
1397
نوکر چاکر آپو اپنے گئے ہکلاّ سٹ کے
یار اشنانہ تکدا کوئی اکھ میرے ول پٹ کے
1398
کیسی اگ لگائیوئی مینوں سڑیوس وانگر ککھاں
تساں نہ پاس پَر تّو توڑے آس تساڈی رکھاں
1399
دلبر اگے عرضاں کردا سوں گیا شہزادہ
دل نوں بوء سجن دی آئی مستی چڑھی زیادہ

لفطالی:
بھَلا بھَلا = دُعا ۔ اللہ بھلا کری۔، جیو آیوں= خوش آمدیدWelcome، کشادی = کھُلی۔ ڈِھلی ، خفقانے= حفقان۔ وحشت ۔ گھبراہٹ حیرت دا جھَل پُنا،( جھلانس جاندا اے ایس پاروں سنگل نال بنھیا جاندا اے)، بندی= قیدی ،پھٹے دین صفائی= پھٹڑ لوک محبوب حقیقی دے وجود تے صفات نوں من کے اوہدے حق وچ گواہی دیندے نیں ، ڈورے= بہرے، کہائیں گھتنا=کہرام مچانا۔ ماتم وچ چیک پکار کرنا ۔، پئے= پے کے ۔، دِل لائیں = دل وچ تھاں دئیں ۔ غور کریں ۔، ڈھ کُڑ کے= ڈگدے ہوئے تے بڑھاپے نال اُڑ جھُک کے ، ان مُلاّ = بے دام ۔ بِن تنخواہوں ، جھول مہردا جھولا= مہربانی دی ہوا دا بُلا چھڈ ، جھول = جھُلائ، وٹے دار= عیب دار نقص بج پاروں گھٹ مُل پوان والا، ننگ = بدنامی ۔ لاج، سڑیوس= میں سڑیا ہاں۔، پاس نہ پرتنا= توجہ نہ دینا ۔ کسے دے پاسے مڑ کے نہ ویکھنا، توڑے = بھاویں ۔