ورقہ 79

1457
عاصم شاہ کہیا دس بیٹا جے تدھ سَر پر تُرنا
کراں تیار اسباب سفر دا کے اینویں بہ جھُرنا
1458
سیف ملوک شزادہ سُن کے پیو نوں دے دعائیں
شالہ خوش رہیں توں بابل اول آخر تائیں
1459
عاصم شاہ پھر سد اُمراواں دتا حکم شتابی
کرو تیار اسباب سفر دا کشتی بیڑی آبی
1460
خرچ سفر دا مال خزانے عیش عشرت دے سابے
بیڑے ست بھرائے اس دے سُنجے بے حسابے
1461
ہور سپاہ ہتھیاراں والے ست جہاز بھرائے
شتری طُرم نقارے دھونسے باجے وچ دھرائے
1462
ہور نجومی رملی بھارے چاڑھے وچ جہازاں
نالے بہتے گاون والے مطرب خوش آوازاں
1463
خدمت گار غلام رنگیلے چھو کریاں تے گولے
رنگ برنگی چیز نعامت کس طاقت گِن تولے
1464
سبھ جہازاں وچ رکھائے جو اسباب خوشی دے
بعضے ظاہر دِسدے آہے بعضے سان پوشیدے
1465
خاص شزادے کارن کیتا ہک علیحدہ بیڑا
لمےّ دا کجھ پتہ نہ لبھا سترّ گز سی چیڑا
1466
وچے اس دے جا ضروراں وچ طہارت خانے
وچے حجرے سونون والے خوب مکان شہانے
شہزادے دا ماں کولوں سفر دی اجازت منگنا تے ماں دے ترلے
1467
اں سبھ کم رہیا ہو پکا کیتی شاہ تیاری
سیف ملوک ماؤ تھیں رخصت لیندا چھیکڑواری
1468
جاء گھراں وچ کول ماؤ دے بدھے ہتھ کھلوندا
نالے آکھے رخصت دیہو نالے ہنجوں روندا
1469
ماؤ بال ڈٹھا تن لِساّ جیوں بیمار چروکا
چودھیں دے چن جیہا چہرہ ہویا چن اجوکا
1470
پھل بہاری جیہی پوشاکی میلی ہوئی غباروں
شیشے وانگ جُثہّ سی جیہڑا کالا ہویا زنگاروں
1471
لال مثال جمال پتر دا آہا کمال انگاروں
کولے وانگ ہویا تن لُوٹھا لنب عشق دی ناروں
1472
دُرخوشاب بے آب دسیوے ڈالی گُل پر کال اے
نرگس نین مریض رونون تھیں داغ لگا گُل لالے
1473
سرو آزاد بلند سفیدا نیلا چوہ چوہ کردا
کیسی واء خزاں دی لگی ہو گیا رنگ زردہ

لفظالی:
جمال= روپ دا جلوہ ، نہال= بوٹا۔ پودا، گُلال= سنگھاڑے 'جو یا چاول دے آٹے نوں رتاّ رنگ کے بنایا دھوڑا جو ہولی دے تہوار تے ہندو اِک دوجے اُتے سُٹدے نیں ، پرم دا حرف واچ کے= عشق دے اَکھر پڑھ کے، واہ ہوئے مت چلدا= شاید تہاڈا وَس چل ای جائے، لالا=بھراوا،بُھلاں=غلطیاں ۔ غلط فہمیاں، پتھر= بے حِس، اوسر= نازک موقع، ایہہ بُھلاں چھڈ= عشق دیاں غلطیاں ضرور کراں گا، بھولا اپنے گن دا= جھلاّ اپنی گون مطلب دا پکا ہوندا اے ،گُن = گون ۔ مقصد، پڑھ پڑھ۔۔۔۔۔۔= میں علم پڑھ پڑھ کے پتھر وانگوں بے حِس ہو گیاں ساں ، جے= جو، بھانی= طعنہ میہنا، چھیکنا=موری کر کے کسے تحریر دا ضائع کردینا ، پرم دی کانی = عشق دا تیر' عشق دی قلم، بوتے= کٹھیالی، کیہڑی جانہ سوری= ہر تھاں تے مَنتاں تے سُکھناںسکھیاں نیں ، بڈھے بارے= بڈھی عمرے،بھن ڈ نگوری=بُڈھے باپ دا سہارا توڑ کے،