ورقہ 81

1493
شینھ بکریناں غاراں اندر ہور آفات ہزاراں
سنگ جنہاندے پیش نہ جاندی نا ل ایہناں ہتھیاراں
1494
مت کوئی کھاون دھاوے تینوں کون سنیں گا چیکاں
تیرے دشمن اوتھے پھاسن سانوں رہن اُڈیکاں
1495
جان تیری کوئی پتھر ناہیں پانی وچ نہ گلسی
ظالم برف پنجالاں والی نت سرے تے جھلسی
1496
ناریں پچھے لگ نہ مرئیے چھڈ بچہ ایہہ کھیہڑا
سنبھل پیر ٹکائیے ایتھے دُنیا تلکن پیہڑا
1497
آپ سڑیں تے سانوں ساڑیں اس گلوں باز آویں
رو رو کہندی ماں محمد ایتھے ہی دِل لاویں
1498
ساقی دے شراب شتابی جس تھیں آوے مستی
بیڑا ٹھیلھ دئیے وچ ہاہو چھوڑ شہر دی وستی
1499
ماپے روندے چھوڑ گھراں وچ دے جواب وسن دا
پُچھ لیےئ راہ عشقے کولوں باغ اِرم چمن دا
ماں دا پُتر نُوں اجازت دے کے ودعیا کرنا
1500
سیف ملوک ہنجوں بھررُنا سُن ماؤ دی زاری
پَیراں اُتےّ متھا رگڑے چُمّے واروواری
1501
کہندا قدم تیرے دی مٹی سُرمہ میرے بھانے
حق تیرے سبھ گردن میری ناہیں ملے مُکانے
1502
جے کجھ تساں زبانوں کہیا فرض آہا میں کرنا
عین شہادت مینوں آہی حکم تیرے تے مرنا
1503
ایہ بے عقلی میری مائے جیہڑی توں اج ڈِٹھی
بندے اُتے دوس نہ کوئی آہی دُھر دی چٹھی
1504
وس لگدے کد چھڈ دا کوئی لذت گھر شہر دی
ہتھیں کون مائے بِن اَوکھت مارے تلی زہر دی
1505
کوشش ترلے ساڈے مائی کیونکر آون کاری
بھاء میرے اس سفرے پینا لیکھ لکھے سرکاری
1506
چر ہویا سر میرے اُتے ایہ نوبت سی گھُر دی
پرہن چھیکڑ ویرے میری نہیں دلیری تُردی
1507
ایسا ظالم عشق اولاّ جیہڑا تخت چُھڑائے
اپنا آپ کوئی واہ چلدے سولی کد چڑھائے
1508
سُن مینوں ایہ خواہش کیویں مر جاواں جند جائے
توں گھر وسدا رسدا لوڑیں آلی بھولی مائے
1509
گھر رکھن دی گل نہ آکھو مشکل مینوں رہنا
زورے رکھو تاں مرویساں اوہ غم پوسی سہنا

لفظالی:
بکرین= ثابت بکری نگلن والا سپ ۔ اجگر، سنگ= نال، مَت= مبادا۔ کتے انج نہ ہو جاوے، کھاون دھائے= کھان لئی دھائی کر کے آوے ، تیرے دشمن = توں آپ، ناریں = عورتاں ، پنجال= ٹ ک تفصیلاں ، کھیہڑا= رستہ ، پیہڑا= پیدل رستہ، ہاہو= وگدے پانی دا سب توں ڈوہنگھا حِصہّ، دے جواب وسن دا= وسن توں انکاری ہوون دا اعلان کر کے، رُنا= رویا،دُھر دی چٹھی= تقدیر دا لکھیا ہویا، بِن اوکھت = مصیبتوں بغیر، تلی مارنا= تلی نال پھکا مارنا، کاری آون = فائدہ دین ، بھاء = بھاگاں وچ ، لیکھ = تحریر ، چر ہویا= بڑے عرصے دی ، گھُردی = وجدی ، آلی بھولی= نادان۔ معصوم ، نہیں تُردی= نہیں چلدی،گردن میری=میرے سِرتے قرض بھارے وانگوں نیں، مُکائے=سروںلاہے،کیویں=جس طرح وی ہو سکے،