ورقہ 86

1585
اک دن لا دربار شزادہ بیٹھا وِچ وزیراں
چار جوان آئے کوئی دَکھوں صورت وانگ امیراں
1586
شوکت شان شزادے والا تک کے ہوئے سلامی
جھل سلام شہزادے کہیا بیٹھو ہو ارامی
1587
جاں بیٹھے تاں پُچھن لگا گلوں گل ہلاندے
ایس زمیں دا نام بھراؤ کے کجھ تسیں بُلاندے
1588
آدمیاں دی وستی کوئی ہے نیڑے اس گردے
یا تُسی بھی وانگ اساڈے دوروں آئے پھردے
1589
اوہناں جواناں آکھ سنایا سُن شہزادہ سندر
عین الارض کہن اس دھرتی شہر کئی اس اندر
1590
وڈا شہر ایتھے ہک نیڑے ایہ ہے چین کہاندا
رہیا تخت ہمیشہ ایتھے وڈیاں بادشہاں دا
1591
ہُن بھی تخت اتے شاہزادہ ہے فغفور سداندا
عادل نیک بہادر دانا سوہنا نور دلاں دا
1592
فغفوراں دی نسلے وچوں ہے سلطان قدیمی
مہماناں دا یار ہمیشہ پُچھے نال حلیمی
1593
ایہناں گلاں وچ شزادہ ہویا ذرا ارامی
ہور آئے ترے بندے کوئی ہوئے آن سلامی
1594
چم زمیں سرنیواں کر کے کرن لگے تعظیماں
صفتاں کر کر دین دعائیں وانگر نفر قدیماں
1595
بعد اس تھیں پھر عرض گزارن آکھن سُن توں شاہا
شاہ فغفور تیرے ول گھلیا عذر نہیں کجھ آہا
1596
جو پیغام اس نے فرمائے تینوں اساں سنانے
خواہے بخشیں جان اساڈی خواہے کریں جو بھانے
1597
شاہ فعفور اساڈے لکھیا رقعہ خاص تسانوں
واچو نظر مبارک دھر کے دیہو جواب اسانوں
1598
سیف ملوک ڈِٹھا پٹ رقعہ آپوں نال طلب دے
لکھیا بادشاہاں دی ڈولے چنگا نال ادب دے
1599
ساقی بخش شراب پیالا ہووے نشا زیادے
واچاں خط جواب سناواں اُلفت کرن شزادے

چینی بادشاہ دا شہزادے نوں خط لکھنا

1600
سر نامے دا نام سچے دا کیتا کارج جس نے
کُنہ اوہدی دا کوئی نہ واقف بھیت لبھے سبھ کس نے
1601
سبھ خزانے ہتھ اوسے دے چابخشے جس بھاوے
نفروں شاہ کرے تے شاہاں سفروں اوکڑ پاوے

لفظالی:
دَکھ = ظاہر حال ۔ حُلیہ ، سلام جھلنا= سلام قبول کرنا۔ و علیکم السلام آکھنا، وستی = آبادی، گردے = ماحول ۔ حدود اربعہ، عین الارض= دھرتی دی اَکھ، نسلے= نسل ۔ لڑی، ارامی = پر سکون ، نفر قدیم = جدی پُشتی گولا، واچنا= پڑھنا، گزارن = پیش کرن، بھانے= بھاوے ۔ دل وچ خیال آوے، رقعہ پٹنا= مہر بند خط دی مہر توڑنا ، ڈولے = طور طریقے ۔ ڈیزائن، سرنامہ = عنوان ۔ خط وچ سب توں پہلی لکھت، کارج = کائنات دی تخلیق دا کم ، کُنہ = اصل راز ۔ وچلا بھیت۔ مقصد، جس بھاوے = جہنوں اوہدا جی کرے، نفر= غلام ، سفروں = سفر پاروں ، اوکڑ= مصیبت ۔ مشکل ۔ بھِیڑ،نشا=intoxication،نِشا=Satisfaction،اِطمینان،