ورقہ 87

1602
راہ پدھانو لوک مسافر سبھ غریب بدیسی
ہر ہک دا خصمانہ اوسے جو لکھیا سو دیسی
1603
مشکل پاون والا آپوں آپوں ہے حل کردا
عاشق نوں لا روگ پرم دا میل سجن ول کردا
1604
سُکھیاں نوں اوہ دُکھ سہاوے پاوے وخت امیراں
اڈدے پنکھی قید کرائے چھڈے سخت اسیراں
1605
جانے جیسی دولت سچی جس دا مل نہ پیندا
دیندا مفت حیواناں تائیں جاں بھاوے تاں لیندا
1606
خاکوں صورت سندر کر کے پھیر رلائے گھٹے
پھُل کِھڑائے بُوٹی وچوں پھیر پتر کھوہ سٹے
1607
سِپّاں اندر مانک موتی مدّت قید کراندا
قیدوں کڈھ نوازے اوہناں بہتا مُل تراندا
1608
انٹے وچو ں پنکھی کردا دے کے پر اڈارے
پتھر وچوں لعل بناوے راتوں دینھ کھلارے
1609
میرے جیسے عاجز بندے تخت دیوے سلطانی
واہ کریم محمدبخشا میلے وچھڑے جانی
1610
اس تھیں پچھے سُن شزادے کر کے فکر نہایت
میں فغفور شزادہ عالی والی چین ولایت
1611
کہندا تینوں سچ دسالیں کون کوئی توں بندہ
کتھوں آیوں کتھے جانا کیہڑے شہر وسندا
1612
جے توں مرد سوداگر آئیوں پاس تیرے کے بھرتی
کس کم اتنا لشکر تنبو مَلّ لئی جس دھرتی
1613
جے توں کوئی غنیم اساڈالین ولایت چڑھیوں
لشکر سنے مِریسیں پل وچ یا سنگل پا کڑیوں
1614
تیغ میری تھیں کوئی نہ بچیا دشمن جس کہایا
توں بھی سرنذرانہ تارن پاس میرے لے آیا
1615
جے توں کرن لڑائی آیوں لوڑیں زور ازمایا
جان خمیر تیرا سی ایتھے لشکر سنے سمایا
1616
سار ہتھیارتیار کرائیں چاڑھ سوار مریلے
جان جہان میدان میرے وچ کر قربان سویلے
1617
جے توں کوئی شخص سیلانی سیر کرن نوں آیا
چین شہر توں ڈِٹھا ناہیں کے پھر سیر کمایا
1618
جے توں شاہ اقبالاں والا کچھن لگوں سمندر
آب حیاتی وی کم ہوسی مرسیں وانگ سکندر
1619
توں شہزادہ عظمت والا سُنیوں بہت چنگیرا
جے تدھ طلب ملن دی ہووے میں بھی بھائی تیرا
1620
نہ کوئی جنگ خصومت ایویں ناہیں وَیر قدیمی
دشمن نال کراں میں زورا یاراں نال حلیمی

لفظالی:
راہ پدھانو= مسافر، بدیسی= پردیسی، خصمانہ = مالکانہ ذمہ داری ۔ خصماں والا کم، پرم = پریم عشق ، وَل کرنا= صحت مند بھلا چنگا کر دینا،سُکھیاں=سُکھیں وسن والے سکھیارے ، مانک= قیمتی پتھر دا منکا زمرد، جاں بھاوے= جدوں جی کرے، نوازے= مہربانی کرے، انٹے=آنڈے ، اڈارے= اُڈاوے، نہایت= اِنتہائی ۔ آخری سرے دا، والی = مالک ، وسندا= وسدا، بھرتی= چھٹاں بوریاںوچ بھریا وہتراں تے لدیا سامان ، غنیم = دشمن، چڑھیوں = چڑھائی کیتی آ، کڑیوں = جکڑیاجائیں گا، تارن= ادا کرن، لوڑیں = چاہنا ایں ، خمیر =سریر دی مٹی ۔ خاکی پُتلا بناون لئی گُنھّی مٹی، سار= لوہا، سیلانی= تھاںتھاں پھرن والا سیاح، سیر کمانا = سیر توں فیض حاصل کرنا، کچھن= ماپن، سکندر = سکندر نوں انھیری غار وچ دھوکا ہویا سی تے آب حیات نہیں سی لبھا، خصومت = دشمنی،