ورقہ 89

1638
سیف ملوک شزادے کہیا حاضر ہوون ساقی
سوہنے حسن اداواں والے مصری ہور عراقی
1639
چھوکریاں تے گولے آئے سوہنے حسن رنگیلے
غمزے نال کرن دل گھائل سندر نین رسیلے
1640
صورت نازک وانگ گلاباں لالے وانگ پیالے
قد چنبے دی ڈالی وانگر پُھل لگے گُل لالے
1641
طوطے کوئل وانگن بولن ہنساں ہار لٹکدے
چور دلاں دے ٹھگ نیناں دے تُردے اکھ مٹکدے
1642
کاسے ہتھ سفید بلوری بھرے عقیقی مدھ دے
ساقی نویں شراب پرانا نشے سوائے ودھدے
1643
نال محبت پین پیالے اک دوجے نوں دیندے
پی پی مغزیں گرمی آئی باتاں خوب کریندے
1644
سیف ملوک شزادے کولوں پُچھیا شاہ فغفورے
کیسی سرگردانی تینوں ٹریوں کس ضُرورے
1645
کیہی مہم پئی ایہ تینوں آیوں چھڈ ولایت
جے کُجھ میرے وسے ہووے دسو کراں حمایت
1646
سیف ملوک سنایا قصہ جے کجھ اس سرورتی
حکم دتا فغفور وزیراں لوڑو اپنی دھرتی
1647
جو کوئی وچ ولایت ساڈی ہیگا مرد سیلانی
حاضر کرو شہزادے اگے مت کوئی دے نشانی
1648
جو سیلانی لوک سوداگر ہور فقیر سپاہی
حاضر آن ہوئے سبھ اوتھے حکم جتھے سی شاہی
1649
سیف ملوک پُچھے تے اگوں ہر ہک گل سناندا
پر کوئی اس دے مقصد والی مول نہیں دس پاندا
1650
ہوروں ہور ٹکانے دسّن پھر آئے جس جائی
باغ ارم تے بدیع جمالوں کسے نہ سی دس پائی
1651
ایہناں وچوں ہک سی بڈھا پھر آیا کئی ورساں
گذری عمر اوہدی سی یارو ہِک سو چالیھ برساں
1652
اس بڈھے نے آکھ سنایاسُن توں حضرت شاہا
مت تدھ خبر لبھے اس راہوں میں دساں ہک راہا
1653
دُور ایتھوں ہک شہر وڈیرا استنبول اس کہندے
ہر ملکوں ہر دیسوں اوتھے آن مسافر رہندے
1654
ملک فراخ نہایت سوہنا انت نہ آوے جس دا
ہر ولایت ہر شہر دا آدم اوتھے دِسدا
1655
کئی سیلانی کرن کہانی نال زبانے ِمٹھی
کنیں سُنی کوئی سر ورتی کوئی اکھیں ڈِٹھی
1656
کوہ قافاں دے پھرنے والے اِس جائے سیلانی
تیرے مقصددی مت اوتھوں لبھے خبر نشانی

لفظالی:
ساقی= شراب ورتاون والے چھوکرے، گولے= غلام ۔ نفر، لالہ=پوست دا پھُل ، ہنساں ہار= ہنساں دی طرحاں ، عقیقی مدھ= سُرخ شراب ، مغزیں= دماغ وچ ، سر گردانی= پریشانی نال ایدھر اودھر بھٹکنا، ضرورے = مجبوری توں، ولائت = ملک ، وسے = وس وچ ، سر ورتی = ہڈیں بیتی، لوڑو= تلاشی لوو ، سیلانی = سیاح ، مت= شاید ، جائی= تھاں تے ، دس پائی= اطلاع دِتی، ورساں = ورشاں، ورش= جگت دے نواں حِصّیاں وچوں کوئی اک جیویں بھارت ورش، راہا = رستہ۔ مسئلے دا اک حل ، آن = آن کے، فراخ = رقبے وجہوں کھلّا ڈلّھا، اَنت = اوڑک ۔ آخری سرا، اس جائے سیلانی=ایس تھاں دے سیاح،