ورقہ 98

1806
قلعہ بلند آہا وِچ ٹاپو خوب طرح دا چڑھیا
شاہ سُلیماں نبی چڑھایا لعل جواہر جڑیا
1807
مدت پا انہاں تھیں پچھوں بوزنیاں نے ملیا
اس ٹاپو وچ ہور کسے دا واہ نہ سی پِھر چلیا
1808
باندر گھیر شاہزادے تائیں لے گئے اس جائے
سیف ملوک قلعے وچ وڑیا دم دم رب دھیائے
1809
بہتے برج قلعے دے آہے محکم چھت دیواراں
ہک محل آہا وچ سندر وانگن باغ بہاراں
1810
موتیں اتے جواہر جڑیا چھجا چھت بنیرا
دیوے وانگن لاٹاں مارے جھلمل نور چوپھیرا
1811
سیف ملوک شہزادے تائیں نالے اوہدیاں یاراں
اوس محلے اندر کھڑیا بوزنیاں سرداراں
1812
شاہزادہ جدپہتا اوتھے ڈِٹھا گھر یگانہ
ویہڑے صفے صفائی والے نالے تخت شہانہ
1813
تخت اتے ہک بیٹھا سُندر خوب جوان دیداری
سوہنی صورت سوہنی دیہی سوہنی بنھنی ساری
1814
کالے وال زنجیری بدھے داڑھی سبزہ باغے
بھکھدا مثل انارے دانے اکھیں لاٹ چراغے
1815
سُچی سبھ پوشاک شہانی شوکت شان زیادہ
سرتے تاج جڑاؤ دھریا نواں جوان شزادہ
1816
سیف ملوک شزادے جس دم ڈٹھا اُسدے تائیں
رسم شہاں دے نال پُچائے ادب سلام دعائیں
1817
اوہ شاہزادہ بھی اٹھ تختوں ملیا سیف ملوکے
دوہاں ہک دوئے گل لایا بھائیاں وانگر ہوکے
1818
سیف ملوکے دی اس شاہے بہت نوازش کیتی
تختے اتے کول بہایا یاراں والی نیتی
1819
حکم کیتا پھر بوزنیاں نوں جھب لیاؤ کھانے
چالیھ باندر کھانے کارن اٹھ لنگر ول دھانے
1820
رنگ برنگی چیزاں نعمت کھانے آن اتارے
دوئے شزادے بیٹھ اکٹھے کھاندے نال پیارے
1821
کجھ سی گوشت گور خراں دا کجھ کباب مچھی دے
کجھ پھلکے سن جُون سنوارے بہتے کنک ہچھی دے
1822
جو کجھ لوڑ اندر دی آہی کھارہے جد کھانا
خدمت گاراں چا اٹھاے بھانڈے دستر خواناں
1823
سیف ملوک ہوریں کھا کھانا ہو بیٹھے جد تازہ
لگا پڑھن زبور زبانی داؤدی آوازہ
1824
بوزنیاں دے شاہ داسُن کے بہت ہویا دل راضی
سیف ملوکے کولوں پُچھدا حال حقیقت ماضی

لفظالی:
چڑھیا= اُچا اُسر یا، چڑھایا = اُچا اُساریا، مُدّت پا= مدت گزرن دے بعد ،ملّیا = قبضہ لیتا ، واہ = وس ۔ اختیار، جائے= تھاں تے ، دھیائے = ذکر کرے ، محکم = مضبوط ، کھڑیا= لے گئے، چھجا = چھت والی کندھ دے سامنے کسے پاسے ودھیا ہویا چھپر جو چھاں کر دا اے، یگانہ = منفرد ۔ جہان نالوں وکھرا، بنیرا= منڈیر ، صُفے= کوٹھڑیاں اگے چھتے ہال کمرے ، دیداری= ویکھن دے قابل ، بنھنی = بناوٹ ۔ سریر دی کاٹھی، باغے = باغ وچ ، نوازش=سرپرستی ، نیتی = پالیسی ۔ ورتوں سلوک، جھب = چھیتی ، دھانے = نس اُٹھے، آن = لیا کے۔ تھلےّ رکھے، گورخر= جنگلی کھوتا ، جُون سنوارے= بناوٹ تے پکوائی دے لحاظ نال ہر طرح معیاری ، اندر دی لوڑ= طبیعت دی طلب ، تازہ = تازہ دم ، زبور = حضرت داؤدتے اتری کتاب ، داؤدی آوازہ = حضرت داؤد دی آواز ورگی آواز نال،