ورقہ 104

شہزادے داحبشیاں ہتھوں پھڑے جانا تے حبشن شہزادی دا شہزادے تے عاشق ہوجانا

1918
راوی اس قصے دا یارو دانشمند سیانا
جس دے شالا باغے وچوں میںگُل پھل چن آنا
1919
پھل اس دے کُل رتو رنگے ہک دوجے تھیں رتا
ویکھدیاں تپ اٹھدا سینہ ایسا ہر ہر تتا
1920
اگوں ایہہ گل لالہ دیندا داغ جگردے والا
سیف ملوک کرے تدبیراں ویکھ ندی دا چالا
1921
نہ ہن بیڑی کشتی کوئی نہ ملاح مہانا
جِت ول چِھک اندر دی ہووے سر پر اودھر جانا
1922
باہیں ٹھِلھ پواں وچ ہا ہو جے میں ہوواں ہکلا
رل کے یاراں بنھ لیونیں لکڑیاں دا ٹلا
1923
کٹے گھاہ وٹائے رسے محکم کرکے بدھا
جاء فراخ بنائی ایسی چڑھیاں ودھدا ادھا
1924
سبھ اسوار ٹلے تے ہوئے کھول ندی وچ دِتا
جاں لہراں وچ آیا ٹلا تھر تھر کنبے پتا
1925
میوے کھانے سنبھ گئے جد ظالم بھکھ اکائے
کنڈی لاء پھساون مچھی ماچھی عشق بنائے
1926
ایس طرح بے خرچے جاندے گذر گئے دن چالیھ
ویکھو ہک تھیں ہک چڑھندی سختی عشق دسالی
1927
ہک دن دوروں بہتے بیڑے آئے نظر اوہناں نوں
شادہویا شاہزادہ نالے خوشی ہوئی سبھناں نوں
1928
مت کوئی ایہ سوداگر ہوسی سنگ اسیں بھی رلساں
آدمیاں دے منہ تکاں گے ہو اکٹھے چلساں
1929
جاں پھر نیڑے آئے بیڑے کیتی نظر شاہزادے
آہے تریئے بیڑے سارے نہ کجھ کمی زیادے
1930
ہک ہک بیڑے اُتے بیٹھا سو سو زنگی کالا
کالے رچھ خُنامی وانگوں آدم کھاون والا
1931
سیف ملوک کہیا ایہ ظالم پکڑ لین مت سانوں
قید کرن یا مار گواون دین جواب جہانوں
1932
جاں سانوں ہتھ پالین گے پیش نہ کوئی جاسی
یارو کرو لڑائی خاصی مت رب جان پچاسی
1933
لے کے حکم شہزادے کولوں اُٹھے مرد سپاہی
آب شتاب دتی تلواراں دھوون لگے سیاہی
1934
اٹھ کھلے سر سنبھل نیزے تیراں پر سنوارے
سخت کمان وٹے بھروٹے چڑھیا غضب دوبارے

لفظالی:
راوی = روایت کرن والا ۔ بیان کرن والا ،چُن آنا= چُن لیاندا اے ، رتو = رت ، ہر = شکتی والا۔ کو ئی دیوتا۔ قدرت دا مظہر ، تتا = حرارت بخشن والا، چالا=رفتار ۔ ٹور،چِھک = کھچ ، باہیں ٹھلہنا= بیڑی تُلّہے توں بغیر صرف ہتھ باہاں مار کے ترن لئی دریا وچ اُترنا، ہاہو = دریا دا سب توں ڈوہنگھا حصہّ ، کُنڈی = مچھی پھڑن والا کانٹا، بے خرچے= جنہاں دا راشن مک گیا ہووے، دسالی = دکھائی ، پِتا = کلیجہ ۔ جگر ۔ زُہرہ ، سنبھنا= مُکنا۔ ختم ہو جانا، سنگ=نال، ترئیے =تِن ای ، زنگی= حبشی ، خنامی= ظالم ۔ گناہ گار۔ اپرادھی ۔ بدنام ، مت = مبادا ۔ کتے انج نہ ہو جاوے ، آب دینا= تیز کرنا ۔ پان دینا ۔(مصقلے مار کے وی آب دتی جاندی اے)، بھروٹے= ابرو۔ غصّے دی حالت وچ بھروٹے کھچے جاندے نیں ،