ورقہ 106

1954
آن گڈاوڈ ہوئی لڑائی ہتھڑئیں آ ڈُھکے
سیف شہزادے دی کئیں زنگی گاجر وانگن ٹُکے
1955
ساہمے ہوکے آنہ سکدے سیف ملوکے اگے
ڈہواں ترے بنایاں اوہناں داء کیویں مت لگے
1956
شہزادے دا ہکو ٹلا ایہناں دے ترے بیڑے
اوس ٹلے نوں گھیرن کارن بیڑے چاء نکھیڑے
1957
گھیرا کرکے ہر ہر پاسوں گھیر لیا شاہزادہ
ٹلے نوں ہتھ پاء لیونیں کرکے زور زیادہ
1958
سیف ملوک چلایاں سیفاں بہت کیتے پڑہتھے
بھیڑ پیا ہتھ رہیا نہ کھلا جُڑے متھے سنگ متھے
1959
جے میدان لڑائی پیندی حملہ تکدے زنگے
ہک ہک ہلے وچ شاہزادہ سیکڑیاں نوں رنگے
1960
پانی وچ نہ بھجن ہووے زور نہ کوئی چلدا
جیہڑا پنجے اندر آوے شیراں وانگر دلدا
1961
زنگی مارگوائے جانوں چوہاں اُپر چالیھ
سٹیں پھٹیں کئیں تروڑے کیتے ہنے خالی
1962
شاہزادے دے لشکر وچوں اٹھ بندے نقصانے
باقی دے رب ثابت رکھے اپنی وچ امانے

مقولہ شاعر

1963
جیوں ارمان رہیا شاہزادے ہائے میدان نہ لدھا
سبھ ہتھیار نہ مارے رج کے زور نہ پھبیا ادھا
1964
اوس طرح افسوس اسانوں ہوندا وقت ودھیرا
سیف زبان تے تیر قلم دا کردے گھاڑ گھنیرا
1965
قصہ بہت لمیرا نالے ہور لڑائیاں اگے
بہتی عمر نہ گذری نالے سارا زور نہ لگے
1966
تیغ زبان رہن ترہائیاں رج نہیں رت پیون
بہت شراب شرابی پیون اوڑک ماندے تھیون
1967
کدھر رہیا گل محمد کس پاسے اُٹھ وگوں
زنگی تے شاہزادے والی کیونکر ہوئی اگوں
1968
پکڑ لیا شاہزادہ اوہناں نالے اس دے سنگی
ایہہ بھکھے ترہائے تھوڑے بہتے آہے زنگی
1969
ٹلا چھک لیا کر زورا چا ٹاپو وچ لایا
یاراں سنے شزادے تائیں شاہے کول پچایا
1970
سیف ملوک شہزادے ڈٹھا جاں زنگی شاہ کالا
اول ڈریا تے پھر کہندا واہ واہ سِرجن والا
1971
پاک خداوند مُلکاں والا ملکوتاں دا سائیں
قدرت اس دی لبھدی ناہیں سارے عالم تائی

لفظالی:
گڈاوڈ= گُتھم گُتھا ۔پھس کے، ہتھڑین= سارے ہتھیار مکن مگروں دست بدست جنگ کرن لئی نیڑے آ گئے، ڈَہ = مقابلہ کرن لئی یا بھار جھلن لئی بنائی گئی کوئی تُل۔ آسرا ، پڑہتھے=اپنے آپ نوں بچاون تے دشمن تے وار کرن دی مشق ، بھیڑ= مقابلہ ، رنگے = دشمن دے لہو نال دشمن نوں رنگ دیوے ، ہنےّ= بیڑی وچ سواری دے ہتھ پان لئی بنیا کلا جیہا۔، ارمان = افسوس ۔ پچھتاوا۔گھنیرا گھاڑ= شاعری دی چوکھی صنعت ، نقصانے جانا= لڑائی وچ کم آ جانا، امانے = پناہ ۔ سلامتی ۔ امان وچ، جیوں = دل وچ ، لدّھا = ملیا = میدان نہ لدّھا= لڑائی دا موقع نہ ملیا، ماندے = بیمار ، سنگی = ساتھی ، ٹاپو=جزیرہ، سرجن والا= خالق ، ملکوتاں = فرشتیاں دی دنیا۔ بادشاہیاں ، سائیں = مالک، عالم = کرہئ ارض،