ورقہ 110

2029
رتو نال ہوون ہتھ رتے چھالے بھر بھر پھسدے
کس کس نال کیتی گھٹ اس نے عشق لتھا گھٹ جِس دے
2030
جاں اوہ بہت ہوئے درماندے تک تک زنگی ہَسدے
سبھناں تبر ہتھاں وچ دتے لکڑیاں کم دسدے
2031
پھڑکے تبر گئے وچ جُوہے نہ کجھ عذر بہانے
چیرن لکڑیاں دن سارا کھڑن ببرچی خانے
2032
را ت پئے تاں چکی جُگڑن مر مر پہیندے دانے
ایسے طرح عذاباں اندر چالیھ روز وہانے
2033
سیف ملوک شہزادہ ہک دن یاراں نوں فرماندا
یار وجے سو برس اینویں ہی کریئے کم ایہناں دا
2034
پھر بھی نہیں خلاصی کردے آؤنس کھلوئیے
دھرتی تے نہیں نسن دیندے دریا اندر پویئے
2035
ایہ صلاح پسند تماماں کیتی نال ارادے
کہندے آفرین ہزاراں عقل تیری شاہزادے
2036
شاہزادے ہک یاراں وچوں پاس زنگن دے گھلیا
جو کجھ مکر فریب پڑھایا دین سنیہا چلیا
2037
جا کہندا اس زنگن تائیں میں گھلیا شاہزادے
کیہوس کرو ظہیر نہ سانوں اوکھے ہوئے زیادے
2038
جو کجھ خواہش تیری ہوسی سویو میں بھی منساں
فرق نہ کرساں حکم تیرے وچ تابع تیری بنساں
2039
تیر تبر تلوار کماناں دے ہتھیار اسانوں
دس دن ہور گذار ملاں گے طلب شکار اسانوں
2040
سن کے ایہہ سنیہا زنگن بہت ہوئی خوشحالی
بھیج دتے ہتھیار اوہناں دے ہور گھلی کجھ ڈالی
2041
دس بھہارو باراں سِنگے کوہ کے خوب پکائے
پنج دریائی مچھ وڈیرے اوہ بھی چاتلائے
2042
بھیجی ایہ مہمانی کرکے سیف ملوکے تائیں
دساں دناں نوں ملنا کیتا بیٹھی چائیں چائیں
2043
سیف ملوک اشکار بہانے چھڈ گیا اس تھاویں
ٹلا محکم بنھ کریہیں ٹھلھ پیا دریاویں
2044
یاراں سنے سوار ٹلے تے ہو ٹریا شاہزادہ
قیدوں رب خلاصی بخشی کردے شکر زیادہ
2045
ترے دہاڑے ٹلے اتے رُڑھدے گئے شتابی
چوتھے روز وُڑھی پھر اگوں ہور قضا وہابی
2046
آئی باجھ نہ مردا کوئی جے ڈِگے اسمانوں
توڑے وچ سمندر ڈُبے خوف نہیں کجھ جانوں
2047
آئی دے دن بچدا ناہیں جے سوپایئے بھوہرے
لکھ دوا ہک ککھ نہ لگدی ہتھوں بندی موہرے

لفظالی:
رتو = رت ، لتھا = ڈیرا آن لایا، گھٹ = دل ، درماندے= دُکھ پیڑنال منجی تے پئے ہوئے، وہانے = گذرے، پوئیے = ٹِھلھ دوڑیئے ، چکی جُگڑنا = دو بندیاں دا آمنے سامنے بہ کے چکی پیہنا ، ظہیر =لک پِیڑ دا روگی۔ سخت نڈھال ، خوشحالی= چنگے موڈ وچ ، دریائی مچھ= سمندر دے وڈے مچھ ، مہمانی = مہمان داکھانا ، ملنا کیتا= مِلن دا عہد لیا ، چائیں چائیں = ارماناں آرزواں نال ، کریہیں = کریر دیاں کنڈیاں والیاں جھاڑیاں نال ، وُڑھی = وُٹھی ۔ ورہی ۔ نازل ہوئی ، وہاب = اللہ تعالیٰ دا اک صفاتی ناں ، وہابی قضاء = خدائے وہاب دی تقدیر ، بھوہرے= تہہ خانے ، آئی = موت تقدیر، موہرے = زہر ، ہک ککھ = اک تنکا۔ذرہ ، ہتھوں = سگوں،وہاب= بغیر کِسے بدلے دے چوکھی شے عطا کرن والا،