ورقہ 111

2048
چوتھے روز پکھیرو کوئی اُڈدا اُڈدا آیا
قد اوہدا کے آکھ سناواں انت نہ جاندا پایا
2049
پنجہ مار اس پنکھی ٹلا چا ہوا وچ کھڑیا
یار رہے سبھ ٹلے اُتے شاہزادہ مُڑ جھڑیا
2050
پانی وچ ہوائیوں گِڑیا اُچی جائیوں آیا
ڈب گیا دریا دے تھلے رکھیں بار خدایا
2051
غوطے کھاندا مر مر جاندا پڑھدا نام الہی
ہمت کردا باہیں تردا تارو مرد سپاہی
2052
زور آوری شہزادے والی گِنتر وچ نہ آوے
رب دے پائے بھلے بھلیرے کون شمار لیاوے
2053
راکھا عشق آہا وچ دیہی نہیں تاں کیکر بچدا
رچدا عشق جتھے پھر اوتھے قاتل موہرا پچدا
2054
یُمن عشق دا ہر کوئی جانے گل نہیں ایہ گُجھی
سسی پَیر چرھے وچ دھریا چرھ اگے دی بجھی
2055
روڈا وڈھ ندی وچ سٹیا تاں بھی ناہا مویا
آمحبوباں دے دروازے پھیر سوالی ہویا
2056
شاہ شمس دی کھل لُہائی اڈی چوٹی تائیں
زندے رہے نہ مُوئے مولے کتنے گِن سنائیں
2057
جو ہک واری مرکے جیوے پھیر اوہناں کے مرنا
دنیا اُتوں جس دن بھاوے اس دن پڑدہ کرنا
2058
بعضے عاشق ہن تک زندے دنیا اتے وسدے
خاصاں تائیں ظاہر دسدے عاماں بھیت نہ دسدے
2059
رانجھے ہیر سیالے والی ایہو گل سنیندی
چپ محمد بات اجہی ناہیں بہت پُنیندی
2060
مخفی سِرّ خداوند والے آپ نہ پڑدہ چاندا
بنے لا شاہزادے تائیں اوہ ہے رُڑھدا جاندا
2061
پانی اندر تردی رُڑھدی لکڑ ہک ہتھ آئی
ہو اسوار لکڑ پر بیٹھا نئیں وچ رُڑھدا جائی
2062
دس دن تے دس راتیں رڑھیا پھیر لگاجادندے
دندے تے کوہ قاف وڈیرا وانگ اسمان بلندے
2063
نہ کوئی پتن نہ کوئی پیہڑا کدھرے پیر نہ لگدا
اوپر دندا سر تلوایا ہیٹھ سمندر وگدا
2064
میوے دار درخت دندے تے نال پھلاں دے گُندے
شاخاں پیچ زلف دے وانگر پُھل محبوباں بُندے
2065
ڈالی باہاں پنجے وانگر اٹک ندی پر ڈالے
ہتھی دے شاہزادے تائیں اوپر کھِچّن والے
2066
شاہزادے نے ہمت کرکے ڈالاں نوں چاپھڑیا
لکڑ اوتھے خوب پھسائی آپ رُکھے تے چڑھیا

لفظالی:
پکھیرو= پنچھی ، ٹلّا= تلّہا ۔ لکڑیاں جوڑ کے بنایا گیا مصنوعی بیڑا، انت= اخیر ۔ انتہا، چا= چُک کے ، جھڑیا =ڈِگیا ، گِڑیا= ڈگیا ، رکھیں = بچائیں ، بار خدایا= نیکی کرن والا۔ خدا تعالی ۔۔۔۔۔۔ ،گنتر = گنتی ۔ شمار ، پائے = درجے شاناں ۔ کم ، دیہی = سریر ، یُمن = برکت Blessing ،گُجھی = پوشیدہ ۔ چرھ= دھرتی وچ ٹویا پٹ کے کُجھ اٹاں جوڑ کے بنایا گیا چُلّھا ، روڈا= ٹ ک شخصیتاں۔ سسی نے اپنے عشق دا صدق دسن لئی چرھ وچ پیر دھریا سی تے اگ پہلاں توں ای بُجھی جاپدی سی، شاہ شمس تبریز= ٹ ک تفصیلاں ، بھاوے = جی کرے، نیئں = دریا سمندر ، دندے = کنارے ، پیہڑا= پیدل لنگھن دا رستہ ، ہتھی دینا = دستگیری کرنا،سِرّ= بھیت ، سرتلوایا = کنڈھا جو زمین دی سطح نال سر دل وانگوں عموداً ہووے