ورقہ 114

2105
سر دھڑیاراں والے تک کے رتو بھر بھر رویا
سر منہ پونجھے تے گل لائے اوتھوں رخصت ہویا
2106
ہک لگا غم یاراں والا دوجا بُھکھا تسا
اوس کوہ قافوں لہنا اوکھا کم ہویا بے وسا
2107
جس خیبر دی سخت چڑھائی اس تھیں بری لہائی
لہن نہ ہوندا اوکھے ہوکے چڑھ جایئے جس جائی
2108
پنکھی نے چُک آندا آہا شاہزادہ اس جائی
پیریں ٹُرکے لہنا آیا بڑی مصیبت پائی
2109
مڑ مڑ رو وے یاراں تائیں ڈاہڈے درد ابالوں
پتھر بھی گل ہوندا پانی شہزادے دے حالوں
2110
کہندا ہے ہے یار پیارے درد ونڈاون والے
ماپیاں گھر لڈکے آہے خوشیاں کرکر پالے
2111
کوئی امیر کوئی شاہزادے کجھ وزیراں جائے
میرے پچھے گھر درماپے دیس وطن چھڈ آئے
2112
ہکدم میں تھیں جدا نہ ہوندے سَے سختی سرسہندے
جے میرا سر تتا ہووے کھلے سرے تے رہندے
2113
سبھوا دھکے ہو ہو جاندے کھانوںپینوں رہندے
مریئے اسیں شہزادہ جیوے نال پیارے کہندے
2114
اوہو گل برابر ہوئی ایہہ گئے میں رہیا
ایہ افسوس اوہناں دا مینوں کدے نہ ہوسی بہیا
2115
خدمت میری کردے آہے نال محبت خاصی
ہائے ہائے ربا کتھوں ملسن ایسے یار اخلاصی
2116
میں کم بخت نہ مویا آپوں جس ایہ بھانبڑ بالے
کاہنوں نال لیاندے آہے کتنے جُھگے گالے
2117
ہک رُڑھے دریاواں اندر کھادے کجھ بلائیں
کجھ لڑائیاں اندر مارے میریاں من رضائیں
2118
ایہہ شُوہدے آموئے ایتھے کوہ قافاں دی چوٹی
گور جنازہ کفن نہ ہویا نہ چلیہا روٹی
2119
ماپے گھر اڈیکاں ہوسن سبھ ہوسن دن گِندے
درد فراقوں ہنجوں موتیں ٹوپے بھر بھر مِندے
2120
ہک ہکلا رہیوس نمانا مارے یار پیارے
کون کرے اپرالے صرفے کون ونڈے دکھ بھارے
2121
خبر نہیں کس جائی میں بی وانگ ایہناں دے مرساں
کے جاناں دیدار سجن دا کرساں یا نہ کرساں
2122
ایہ سب یار پیارے کیتے سر صدقہ دلبردا
اپنی جان تلی پر رکھی اوہ بھی حاضر کردا
2123
یاراں کولوں ودعیا ہویا یار اگوں رب میلی
تساں اساں ہن آخر میلا سبھناں اللہ بیلی

لفظالی:
سر دھڑ = کسے دا سر۔ کسے ہور دا دھڑ، رتوں = خون ۔ رت ،تسا= پیاسا، خیبر = قلعہ نما پہاڑ، لڈکے= لاڈلے ، وزیراں جائے= وزیر زادے ، در = بوہا ، ادھکے= ادھموئے ۔ سر پیڑ دے روگی، بہیانہ ہوسی= ہر دم تازہ رہسی ، اخلاصی = خلوص والے،شوہدے = وچارے ،چلیہا روٹی = مردے دے گھر والے چالیھ دن تائیں کسے غریب دے گھر روٹی پہنچاندے رہندے نیں ، ٹوپا = کسے جنس دے دانے منن والا پیمانہ ، اپرالا= امدادی جتن ۔ اپائ، صرفہ = کسے دے دکھ دی بچت ہمدردی۔دریغ، بھارا= قرض۔ ، تلی تے رکھنا= قربانی لئی ہر ویلے تیار، اللہ بیلی = رب راکھا،