ورقہ 117

2160
شوکت شان ڈٹھا شاہزادے ہویا ترت سلامی
اوہ بھی اٹھ کھلوتی تختوں کر تعظےم تمامی
2161
بی بی دا دل ویکھدیاں ہی ہوگیا بے وسّا
اٹھ ملی گل لگ شزادے جیوں شربت نوں تسّا
2162
تختے اُپر چاڑھ بہایا آپوں بیٹھی جُڑکے
شاہزادے نوں ویکھ نہ رجدی نظر کرے مڑ مڑ کے
2163
خذمتگاراں نوں فرمائیوس جلد طعام لیاؤ
اس مہمان پیارے تائیں میرے نال کھلاؤ
2164
حاضر آن ہوئے اس ویلے کھانے بادشہانے
کُلیے تے پالودے سچے ہور پلاء زردانے
2165
مغز بادام منقّیٰ پستہ میوے ہور بھلیرے
خوب اچار مربے مٹھے کھانے چنگ چنگیرے
2166
کھانے کھا ہوئے جد فارغ آیا جیو ٹکانے
شاہزادے تھیں پچھدی بی بی کرسخن من بھانے
2167
دِسیں توں شہزادہ کوئی ہوسیں بھی شاہزادہ
سچ سنا کس پاسیوں آئیوں کدھر جان ارادہ
2168
سیف ملوک کہیا سُن بی بی سوہنی شاہ زناں دی
غلط کہیا میں شاہ زناں دی حاکم مُلک مناں دی
2169
شاہ عاصم سلطان وڈیرا مصر شہر دا والی
میں ہاں بیٹا اُس دا بی بی گل دساں سچ والی
2170
حال حقیقت جتنی آہی ساری کتھا سنائی
آس ملن دی جھاگ قضیے آ پُہتا اس جائی
2171
سن کے گل کہانی ساری بی بی نے دل لائی
شاہزادے دی خاطر کارن مجلس خوب سُہائی
2172
ہر ہر جائے عُود دُھکھائے بوء گئی وچ کوہاں
بھر پیالے مدھ پیالے ہکس دوئے نوں دوہاں
2173
راگ سہاگ بی بی من بھاندے کڑیاں سوہلے گاون
چُٹکی تاڑی ماہنگا پوندا ساز آواز سناون
2174
عین شہانہ چین مچایا خوشئیں رین گزاری
بی بی شاہزادے سنگ کیتی الفت بے شماری
2175
بہت محبت تے دلداری جاں کیتی اس بی بی
سیف ملوک ہویا دل کھلا ڈاہڈا سفر غریبی
2176
بی بی کولوں پُچھن لگا نال زبان کراری
کے کجھ نام اِس دیس ملک دا کس دی ہے سرداری
2177
بی بی کہیا سن شہزادے تیری جان سلامت
حسن اقبال چڑھاوے ہونِیں تیکر روز قیامت
2178
نام ملک دا شہر زناں دا وسن اس وچ ناریں
میری ہے سرداری ایتھے دھروئی شہر بازاریں

لفظالی:
تسّا= تریہایا، جُڑ کے= نال لگ کے، کلیے= قُلیے۔شوربا دار بھُجاّگوشت، پالودے= فلودے، زردانے= زردے، منقیّٰ = وڈی کشمش دا صاف کیتا ہویا دانہ ۔، جیو ٹکانے آیا= دل دی پریشانی مُکیّ ، حاکم مُلک مَناں دی= دِلاں دے ملک تے حکمرانی کرن والی ، کتھا = بیتی ۔ کہانی ، جائی = تھاں تے ، تاڑی= تالی، سُہائی= سجائی ، عُود= خوشبو دار دھونی والی لکڑ، مدھ = شراب ، پیالے = پیائے۔ پلائے، سوہلے= خوشی دے مبارک گیت، ماہنگا= تال سیتی دوہاں ہتھاں دی تالی،چُٹکی = انگوٹھے تے وچکارلی انگل دی رگڑ دی آواز،عین شاہانہ چین مچایا= بالکل بادشاہاں ورگا رونق میلہ لایا، رین = رات ،دلداری کرنا= دل دی خوشی نوں مُکھ رکھ کے سلوک کرنا ، دھروئی = پناہ تے راکھی دی درخواست ، غریبی = پردیس وچ، کراری= مزے دار، چڑھاوے= ترقی وادھے وچ،