ورقہ 118

2179
سیف ملوک کہیا ایہ نگری دیس ملک ہک واری
سیر کرن دی خواہش مینوں تکاں پھر کے ساری
2180
جو جو ایس زمیں وچ ہووے سِرّ عجائب کائی
جاواں تک افسوس نہ لگے جاں کوئی گل سنائی
2181
بی بی تُرت منگائے گھوڑے خاص سواری والے
چوکڑیاں تھیں رجن ناہیں وانگوں ہرن غزالے
2182
پویئے وچ نہ پہنچن دیندے واؤ پُرے دی تائیں
پیراں نال نہ لگن دیندے دُھوڑ کُھری دے تائیں
2183
بی بی تے شاہزادہ دوئے ہوئے سوار شتابی
خِذمتگاراں بنھ قطاراں کُنجکے پھڑی رکابی
2184
شہر بزاراں جاء مکاناں ہر کوچے ہر بل وچ
شاہزادے نوں پھیرے بی بی باغ بہار جنگل وچ
2185
جت ول نظر کرے شاہزادہ دِسن ُسندر کُڑیاں
ہر جھاکے ہر محل چوبارے واہ شکلاں دل پُڑیاں
2186
ہرغُرفے وچ طُرفے تکدا ہر ہر قدم صنم نوں
ہر کوچے سے سُوچے سوہنے تمّ کرن جو غم نوں
2187
ہر ہٹی ہر وہڑے اندر ہر ہر گلی بنیرے
حوراں جیسی صورت ناریں تکیاں شاہ چوپھیرے
2188
ناریں کھٹن ناریں کھاون ناریں سبھ کم چائے
اوہو خریدن اوہو ویچن خوب بازار سُہائے
2189
ہک نڈھیاں ہک وڈیاں ناریں ہکناں خوب جوانی
بیک بیکاں دی صورت وافر تارے جیوں اسمانی
2190
ہر ہک عجب جمال شہزادہ تکدا جاوے کھُلا
ثابت عشق پری دا آہا یار ولّوں نہیں بھُلا
2191
جس دل اندر عشق سمانا اوس نہیں پھرجانا
توڑے سوہنے ملن ہزاراں ناہیں یار وٹانا
2192
غزنی دے سلطان ہزاراں سوہنے آہے گولے
وال ایاز نفردے اتوں سبھناں تائیں گھولے
2193
چنوں روپ زیادہ دینہہ تے ویکھ چکور نہ پھردا
بھانبڑ بلدے ویکھ پتنگا دیوا چھوڑ نہ کِردا
2194
لیلاں نالوں گوریاںکُڑیاں مجنوں نوں دس چُکے
اس تے جان کرے قربانی ایہناں ول نہ تُھکے
2195
لوہا پتھر مقناطیسے اُٹھ ملدا کر دھائی
موتیں ہیرے ویکھ نہ اُٹھدا قیمت رنگ صفائی
2196
پیلا منکا نیڑے کھڑیئے ککھ اس نوں اُڈ ملدے
لعلاں نال نہیں اُڈ چمڑن راہ نیارے دل دے
2197
یار کمینہ جس دل پُڑیا چنگا ویکھ نہ بُھلدا
جس دا سبھ تھیں بہتر ہووے سو کیوں دردر رلدا

لفظالی:
سِرعجائب کائی= کوئی اچرج بھیت ، چوکڑی = خوشی ترنگ نال ماری چھال ۔کُد کڑا، پوئیہ = گھوڑے دی اک ترکھی چال ، بل= محلہ، جھاکے= جھاک وچ ، جھاک = جھانک نظارہ، طُرفہ = نویکلیوِرلی گُنین عجیب شے ، تم کرن = ختم کرن ، سُہائے = سوہنے لگے، بیک بیکاں = طرحاں طرحاں دی ۔ رنگا رنگ دی ، وٹانا= بدل لینا ۔ ہوریار بنا لینا، کمینہ= معمولی درجے دا ادنیٰ گھرانے دا، ہرن غزالے = بھجن دی مشق کرن والے بک( Buck) ہر نوٹے، رکابی= گھوڑے دی رکاب ۔ شاہی سوار نوں چڑھاون ویلے کوئی نفر کنیز رکاب نوں پھڑ کے بھار جھلدی اے، دل پُڑیاں = دل وچ کھُب گیاں ، غرفہ=اکلوانجے گُٹھ، بالکونی box، صنم= بُت ۔ معشوق ، نڈھیاں = جوان مٹیاراں ، سمانا= سمایا،سُوچا = کسے نشانی یا اشارے نال اپنے بارے اطلاع کرن والا۔ اپنی ہستی نوں منوان والی ہستی ، پیلا منکا = پستے ورگے اک رُکھ دی گوند (کاہِ ربا) جنھوں کپڑے نال رگڑ کے کسے تیلے ککھ سامنے کرئیے تے اوہ تیلے نوں مقناطیس وانگوں چُک لیندا اے،کِردا= ڈگدا ڈھیندا، دل پُڑیا= دل وچ کھُبیا۔ رُلنا=خجل خوار ہونا،کنجک=کنواری کنیز۔کنیا گولی،