ورقہ 123

2270
شاہزادے کرلیا لنگوٹا لک بدھا واہ کس کے
خوب ہتھیار پوشاک سنبھالی وگ پیا پھر رس کے
2271
جاوے بار اشکار کریندا مارلئے ہر انجوں
آپ کباب شتاب بناوے اگ کڈھے اگ ہنجوں
2272
پانی چھڑ دا مول نہ اڑدا جھڑدا اُٹھدا جاندا
ستر روز ہوئے پندھ کپدے پِنڈنگر نہیں پاندا
2273
ہک دن اک اجاڑ وڈیری آئی بہت مریلی
نہ شکار نہ پانی اوتھے آپ خداوند بیلی
2274
مارو تھل سسی دے وانگر ریت ہوئی تپ رتی
رتی گھٹ نہ کربلاؤں وانگ قیامت تتی
2275
تتی واء جُھلے وچ ایسی جیوں ہواڑھ نرگ دی
اُڈ دا پنکھی اُتدوں جاوے اگ اوہنوں بھی لگدی
2276
نہ کوئی ٹھنڈی چھاں پچھاواں ساڑے دھپ قہر دی
باجھوں جل دے جلدی جلدی جلدی رت جگردی
2277
جیا جُون اس جوہ جلی وچ جل بِن جان جلاوے
وستی واس نہ پاس کوہاں تے ویکھ ہر اس ستاوے
2278
گرمی تلخی سبھ زمیں دی اوتھے ہوئی اکٹھی
جو پُجدا سو بھُجدا وہلا جیوں جو اندر بھٹھی!
2279
سیف ملوک اس جوہے آیا سڑیا درد غماں دا
بھکھ پیاسے تولے ماسے کیتا تھکا ماندہ
2280
آب سوا بیتاب ہویا سی باب شوہدے دا مندا
جل بِن جالن مشکل کیڑا ان پانی دا بندہ
2281
بہت ہویا لاچار شاہزادہ طاقت زور نہ رہیا
تنگی تلخی ایسی جیسا جان کندن دن ایہا
2282
کرے ارادہ ایہہ شاہزادہ ماراں پیٹ کٹاری
اس تلخی دے سخت عذابوں چُھٹے جند بے چاری
2283
عقل شاہزادے نوں پھر ورجے مت تیری کیوں ماری
ساس اڈن تک آس نہ توڑن خاص جنہاں دی یاری
2284
نفس کہے میں کاہلا ہویا کچرک توڑی جرساں
لاکھ مصیبت جھاگ نہ ملیا اج ملے بِن مرساں
2285
عقل کہے کیوں کملا ہویوں عشقے لج نہ لائیں
اتنی سختی اگے جھلی آکوئی دن ہور لنگھائیں
2286
نفس کہے ہن کتھوں ملسی نہ کوئی دس سُنیہا
آس ہوندی دس پوندی جس دی اینویں جرن کویہا
2287
عقل کہے ایہ کم عاشق دا عشقوں بس نہ کرنی
لاکے بازی بے اندازی اوڑک وار نہ ہرنی
2288
نفس کہے ایہ ہارن کہیا میں مڑ مصر نہ چلیا
راہ سجن دے اندر مرکے بہتر خاکوں رلیا

لفظالی:
رس کے وگ پیا= خوشی خوشی ٹُرپیا۔ بار= جنگل ،انج = انگ سریر ، ہر انجوں=جسم دے ہر انگ نوں نشانہ بناکے پُھنڈ سکدا سی ۔ جتھے آ کھیے اوہو انگ پھنڈُک دیوے، اگ ہنجوں = اگ ہنج توں ، اگ ہنج=اگ دے اتھرواں والا پتھر۔ سنگ چقماق ، چھڑدا= گاہندا، جھڑدا= ڈِگدا، پندھ کپدے = سفر طے کر دے، ہواڑھ= بھاپ ، نرگ= دوزخ ، اُتددوں = اُتوں دی ۔ پچھاواں = سایہ ، جل= پانی ، جلدی = سڑدی، جیا جون= کل جاندار مخلوق ، واس=آبادی، تولے ماسے= دیہی سریر دابھار تولے ماسیاں تے ہو گیا سی۔، آب سوا= پانی باجھوں ، باب شوہدے دا مندا = وچارے دا حال بھیڑا سی ، ہراس = ڈر۔ خوف، جل بن جالن= پانی توں بغیر زندگی بسر کرنا، جان کندن = نزع، ورجے= روکے ، لج= بدنامی ۔ کلنک، لنگھائیں = گزاریں ، کویہا= بے مطلب،وہلا= چھیتی نال،