ورقہ 1

عشق بِھنا اخلاص نہلایا رنگیا رنگ شہُودی
صِدق صفا دی آب ہوائیں پلیا وچ خوشنُودی
برگو برگ اِرادت ازلی نُور رچایا ہویا
محویت دے خمر طہُوروں نشہ چڑھایا ہویا
افضل اطہر اکمل انور جیں وِچ سبھ وڈیائیاں
عدم تکلُّف والیاں ندیاں جِس تھِیں وہندیاں آئیاں
اَزل ازالی اَبدار آبادی حمد دوام دوامی
وِچ دربار وجُوب غنا دے ایہہ سرسبز مدامی
کُل مراتب حقی خَلقی تنزیہی تشبیہی
مظہر حمد حمید حقیقی ایہہ مکشُوف بدیہی
قدر نِعم تَیں حمد الاہا ہر حامد محمُوددوں
ہر معلُوموں ہر موجُودوں ہر ساجد مسجُودوں
حمد چراغ دِلاں تارِیکاں مَشعل شب مہجُوراں
ہر ہر ذرّہ جِس تھیں چمکیا وِچ اقرار قصُوراں
عِجز کمال خُدا دے حمدوں ہر ذرّہ اقراری
دم دم لکھ لکھ لُوں لُوں حمدوں تھیئے نہ شُکر گُزاری
پاک مُنزّہ خالِق عالم باجھ مثال نظیروں
اُسدا شُکر نہ قدر بندے دا عقلاں دی تدبیروں
جس دے لُطف کرم تھیں قطرہ یُوسُف جیہیاں شکلاں
اُسدی حمدوں وانگ زلیخا حال پریشاں عقلاں
حادث کیا قدیموں جانے جے لکھ اُڈے ہوائیں
وِچے ڈُب مریندیاں عقلاں حیرت دے دریائیں
پر جے شعلہ جوش برہوں دا سُفنے نظری آوے
خون جگر دل صبر عزیزاں چشماں تھیں ویہہ جاوے
نور ورہے جیں عشقوں سینے حال کہاں کی گُزرے
گُزر اِمکانوں وگن اِشارے معذُوروں وچ عُذرے
کھول اکھِیں تُوں حال کیائی ویکھ ذرا کِتھ آیوں
کس گھلیوں کِت کارے چلیوں تے کی پاس لیایوں
ناسیں شے مذکور کدائیں اندر وقت ویہائے
فیض وجود عدم تے چمکیا کھولے راز چھُپائے
پائے راز برہوں دے بھارے تے تُوں عہد پکائے
بول بَلیٰ اقراری ہویوں آن غضب سِر چائے
بار امانت چا نہ سکے زمیں فلک بےچارے
اِنس ظلوم جہول اُٹھایا ہُن کیوں عہدوں ہارے
چھُٹے بحر کرم دے قطریوں دوویں عالم تارے
اِنس حقیقت جامعہ کر کے وِچ اِس دار اُتارے
تے ایہہ نُسخہ چند اجزاؤں وِچ عناصر چارے
ناطقہ نفس قلب و روح سِروں خفی اَخفی ایہہ سارے
خلَق امر دِیاں شاناں دے وِچ تینوں مِلی امیری
جان نجان آفاق تے انفُس تَیں وچ ہے تقدیری
تُوں وِچ خودی خودوں چھُٹ وگیوں خود تھِیں خبر نہ پائی
پھسیاں چھوڑ اُڈیندیاں دے وَل جھاک ایانیاں لائی
سبھ کجُھ مالک دِتا تینوں تے تُوں سبھ کجھ پایا
جو تُوں آپ تے اپانا پایا ویکھ کِتھوں ہتھ آیا
جیہناں شئیاں دا خواہاں ہویوں سبھ تیرے وچوں آئیاں
فقر غنا تے وچ وسدا وِچے نُور صفائیاں
پائے نُوں اپنایا جا تو مُڑ مُڑ پویں کُراہِیں
ہر پایا اپنایا تیرا جے اِک پایو ناہیں