ورقہ 131

2419
پڑھ کے اسم مبارک رب دا جا اندر وچ وڑیا
بہت عجائب حد شماروں بنگلہ نظری چڑھیا
2420
بہت صفائی تے رُشنائی بہتا سوہنا سندر
لعل جواہر روئے زمیں دے سبھ پئے اس اندر
2421
فرش صفائی شیشے نالوں کندھاں تے خود شیشے
سوہنی صورت نقش بنائے حسن کمال بے ریشے
2422
شیش محل سنہری سارا چھت بوہا بِھت پسماں
جت ول تکے پیا چمکدا جیوں سورج دیاں رسماں
2423
وچ اس دے ہک تخت سنہری لعل جواہر جڑیا
پر کوئی شاہ امیر نہ اوتھے لُگّا اوہ بھی اڑیا
2424
پنجریاں وچ پنکھی ٹنگے بنگلے وچ چوپھیرے
پنجرے جڑت جڑا جواہروں آہے گھنے گھنیرے
2425
بلبل کھرسو طوطے مینا قمرے گھگی بھائی
کونجاں مور لٹورے کوئل انت نہ آہا کائی
2426
بولن خوش آواز تمامی رنگ رنگاں دی بولی
ہکناں کوک اچیری آہی ہکناں دی گل ہولی
2427
بلبل کرکے یاد بہاراں بولے سخن ہزاراں
قید ہویاں وچ پنجر کاراں کد مِلاں گلزاراں
2428
باغ ارم وچ پُھل گلاباں ہوسی نویں جوانی
جے رب قید پنجر دیوں کڈھے چل مِلیے دل جانی
2429
کھر سو آکھے باغ ارم دی کھیتی ہری ہوئے گی
شاخ فراخ وساکھ مہینے پُھلیں بھری ہوئے گی
2430
اج کل کنڈے نرم ہوون گے پتر لوے سمن دے
جے رب سانوں بندوں کڈھے کریئے سیر چمن دے
2431
طوطے آکھن پکے ہوسن میوے باغ ارم دے
ہائے ہائے ربا پائیو سانوں پنجریاں وچ جمدے
2432
انب انار مزے وچ ہوسن آن پئی رس مِٹھی
دانے کڈھ اناروں کھاندے جے رب کردا چِٹھی
2433
قمرے کوکو کوک پکارن اوکو اوکو مائے
باغ ارم دیاں سرواں اتے ہوندے اسیں گُھمائے
2434
نال خوشی دے سیر کریندے ہر بوٹے ہر ڈالی
راگ سہاگ چمن دے گائیے بھاگ جگائے والی
2435
مینا آکھے میں نہ جمدی ماؤ دے گھر تتی
رج نہ کیتا سیر چمن دا آن پنجر وچ گھتی
2436
چوہ چوہ کردا اج ہوئے گا مکھ لالی تھیں لالہ
بھاء اساڈے پائیوئی سائینا داغ وچھوڑے والا
2437
گھگی آکھے کوہ گئی مینوں کیسی چھری امردی
یوسف کھوہ پیا نہیں دسیا طوق پیاہن مردی

لفظالی:
بے ریشے = داغ دھبے تے کسے جھریٹ دے نشانون بغیر ، بھِت = دروازہ ، پسماں = دروازے دی بینی، لُگا = سنجا، سکھنا کسے مالک یار اکھیوں بغیر ، رسماں = رشماں ۔ کِرناں ، پنجر کاراں = پنچھیاں نوں پنجرے وچ پاکے ویچن والے ۔ چڑی مار، لوے= نویں نِکلے نرم پتے ، سمن = چنبیلی ، بندوں = قید وچوں ، چٹھی کرنا= رقم دی ادائیگی دی منظوری دا حکمنامہ جاری کرنا، مائے = اے ماں ،گُھمائے = قربان ، چوہ چوہ کرنا= لہلہانا= سرسبز ہونا دیہی وچ رت دا جوش نظر آونا، امر = الٰہی حکم ، قُمرا= چٹے کبوتر تے گُھگّی دی اولاد ۔ گانی والا کبوتر ، نہیںدَسیا= اطلاع نہیں دتی، داغ = گل لالہ وچ سُرخی دے اندر اک کالا داغ ہوندا اے، یوسف کھوُہ=ٹ ک تفصیلاں ،