ورقہ 133

2457
جانوراں دے خوش آوازے سیف ملوک سُنیندا
پیراں ہیٹھ جواہر رُلدے ناہا مول چُنیندا
2458
بنگلے اندر کرے نگاہاں ہر ہر گوشے جائے
مت کوئی سِرّ ایسے وچ ہووے دس سجن دی پائے
2459
بنگلہ سارا پھرکے ڈِٹھا سیف ملوک نہ ڈریا
لعل جواہر مانک ہیرے سونے موتیں بھریا
2460
پھردے پھردے نظری آیا بوہا ہورہک گھردا
اس خانے ول ہویا روانہ نظر اگوں کے کردا
2461
بوہے سنگل کُنڈا جڑیا جندریاں سنگ کڑیا
سنگل کُنڈے قفل سنہری موتیں ہیرا جڑیا
2462
دوکلاں دے شیر وڈیرے رستہ مل کھلوتے
سُچلے شیر خونامی دِسن نال لہو مُکھ دھوتے
2463
ویکھن سات شہزادے اُتّے حملے کر کر آون
پراس دے گل پیندے ناہیں پاسوں پاس ڈراون
2464
سیف ملوک شیراں پر بھارا جیوں چوہیاں تے بلی
دوجا اتوں پُٹھ عشق دی خوب طرح دی مِلّی
2465
عاشق موتوں ذرہ نہ ڈردا جان تلی پر دھردا
جے اوہ ڈرنے والا ہوندا پِچھے کدھرے مردا
2466
گل فرشتے والی اس نوں آہی یاد بھلیری
یار ملے بن مرنا ناہیں پکی رکھ دلیری
2467
نالے آس اس گل دی آہی جو ہاتف فرمائی
جھب وسیلہ مِلسی تینوں دس سجن دی پائی
2468
شیر دلیر شاہزادہ تک کے نیڑے مول نہ آون
اوسے پہلے پَیرے اتوں گھڑی گھڑی مڑجاون
2469
سیف ملوک ڈٹھے ہک رتی پیر نہ اگے پاندے
اوسے ہکسے جائیوں مڑدے ہین ایہ بنے کلاں دے
2470
اعظم اسم مبارک پڑھیا شیر ہوئے ڈھہ ڈھیری
پھر پڑھ جندریاں ول ڈِٹھا لتھے اکسے ویری
2471
شیر جوان دلیر شاہزادہ ذرہ دیر نہ لاندا
لنگھ گیا اس گھر دے اندر ہر گز خوف نہ کھاندا
2472
جس کوہ قاف سمندر ٹاپو برّ اجاڑاں بیلے
نال دلیری رب دی ڈھیری گاہے اک اکیلے
2473
جودلبردی لوڑے چڑھیا جے اوہ عاشق پکا
دہشت خوف نہ رہندا اس نوں نہ اوہ ٹُردا تھکا
2474
جاں اس گھر وچ گیا شزادہ ڈٹھیوس تخت سنہری
چوہیں پاویں شیر سنہری بیٹھے لاکچہری
2475
تخت سنہری لعل جواہر جڑت جڑا چوپھیرے
ہیرے پنے ہار حمیلاں گل پایاں ہر شیرے

لفظالی:
خوش آوازے = مٹھیاں بولیاں ، ناہا مول چُنیندا= ہر گز نہیں سی چُگدا، مت = شاید، مانک = قیمتی منکے۔ زمرد، کڑیا= سخت کر کے بنھیا ہویا ، کلاں دے شےر= جادو یا مکینیکل آرٹ نال چلن والے شیر، سُچلے = اصلی ۔ صحےح ، خونامی = گناہی ۔ بدنام۔ ظالم ۔ ،پاسوں = پاس کول کول جا کے ، پُٹھ = (١) پشت پناہی(٢) کیمیاوی طریقے نال جوہر وچ تبدیلی جویں تلوار نوںزہر دی پُٹھ، ہاتف= غیبی آواز ۔ قدرت ولوں ہدایت والی اُچی آواز۔ فرشتے دی آواز، وسیلہ = امدادی حیلہ کرن والا ، پَیرے= قدم ، ڈھ ڈھیری= ڈِگ کے لاش بنے ، برّ= خشکی دے قطعے،بیلے = دریا کنڈھے سنگھنے ۔جھل، لوڑے چڑھیا= تلاش وچ نکلیا، ڈھیری =آس ۔ امید ٹ ک ڈھیریاں ڈھانا، حمیل = حمائل ۔ گل وچ لمکان والا ہار۔