ورقہ 137

2531
جادو سحر ہٹاون والی پڑھی کلام زبانوں
اس لڑکی دے سرتے پھوکی کرم ہویا سبحانوں
2532
جلدی ماری نچھ کڑی نے پڑھیا شکر خدائی
تخت اُتےّ اٹھ بیٹھی او نویں ہوش ٹکانے آئی
2533
شاہزادے اوہ تختی اوتھوں رکھی چاپریرے
آپوں پھیر کڑی ول آیا مڑکے دوجے پھیرے
2534
پھیر گیاں تاں تختے اتے بیٹھی وانگ امیراں
ویکھ شہزاداہ ہویا سلامی نال ادب تدبیراں
2535
آکھ سلام لگا پِھر آکھن طالع میرے جاگے
ساعت نیک بھلے دن آئے نحس ستارے بھاگے
2536
تدھ جیسی محبوب شکل نوں ڈٹھا میں غریبے
پھیر سلام تیرے ول کیتا کھلے اج نصیبے
2537
چماں قدم مبارک تیرے سر صدقے کرسٹاں
نفربناں ان ملا تیرا لاہ گھنیرا کھٹاں
2538
جاں شاہزادے ایہ گل آکھی لڑکی اس نوں ڈٹھا
دے جواب سلام اوہدے دا بول زبانوں مٹھا
2539
صورت ویکھ ہوئی متحیر کہندی بار خدایا
ایہہ جوان جہانوں سوہنا کیہڑے دیسوں آیا
2540
جھنڈ کہی کستوری بِھنّی کالی کنڈلاں والی
نورانی پیشانی کھلی ابرو شکل ہلالی
2541
اکھیں اندر حسن خماری یا ایہہ نیندر بھریاں
جے ایہ نظر بھڑاکے تکے جھال نہ جھلن پریاں
2542
شیراں جیڈ زوراور دسے نازک پھل گلابوں
نیکو کار فرشتہ صورت وافر حسن حسابوں
2543
بجلی دے چمکارے وانگوں اس دی اکھ چمکدی
الف ازل دے نوروں لکھیا صفت کراں کے نک دی
2544
چہرے اتے رنگ عجائب جیوں کِھڑیا گل لالہ
پر اندر وچ ہوسی کوئی داغ محبت والا
2545
بدر منیر اگاس حسن دا بے نظیر شاہزادہ
تک کے اٹھ کھلوتی لڑکی کرکے ادب زیادہ
2546
جان پچھان نہ اٹھی تختوں ہویا جیوبے وسا
ستی جاگی ملی وراگی جیوں پانی نوں تسا
2547
بھیناں بھایاں وانگر دوہاں ہک دوجے گل لایا
اوہ ویرا اوہ بھینو کہندا غیر خیال نہ آیا
2548
دوئے دُکھاں والے آہے اگ غماں دی ساڑے
ہِک کوکاں ہک ڈھائیں مارے ہکدوئے تھیں چاڑے
2549
آکھن ربا اسیں نمانے کس شامت نوں جمے
نازاں دے پروردے آہے پئے قضیے لمے

لفظالی:
پریرے= ذرا پرے ۔ ہور پرانہہ، طالع= بھاگ ، غریبے= مسافر نے، گھنیرا = چوکھا ، ان مُلاّ نفر= بندہئ بے دام ، لاہ = لاہا ۔ نفع ، گھنیرا= چوکھا، بار=نیکی کرن والا۔ اللہ تعالیٰ دا اک صفاتی نام ، جھنڈ= سردے وال ، ہلالی= نویں چڑھے چن وانگوں باریک تے قوس نما ، حسن خماری= روپ دا نشہ، الف۔۔۔۔۔۔= نک دی شکل عربی اکھر 1) ( وانگوں اے ، اُچا سِدھانک ، پراندر۔۔۔۔۔۔ = گل لالہ دی سُرخی وچ کالا داغ ہوندا اے، اگاس= آکاش ۔ آسمان ، بے وسیا= بے اختیار ، وراگی = وراگ۔ اکلاپے دی ماری ہوئی ،تَسّا = پیاسا، چاڑے = زخمی ۔ داغی ، پروردے = پالے ہوئے ، چاڑ = جھریٹ نال بنیا زخم ۔ سٹ پھیٹ دا داغ،