ورقہ 141

2607
لڑکی کیہا سن وے بھائی پُچھ نہیں گل ساری
تیرے وانگن میں بھی آئی وخت قضےے ماری
2608
دور دراز میری گل لمی بے انداز کہانی
بھائی کجھ نہ پُچھ میرے تھیں میں ہاں درد رنجانی
2609
جے میں دکھ قضےے پھولاں بھڑک لگے اگ چھاتی
توں بھی جھل نہ سکسیں مُولے بلسیں وانگر باتی
2610
سیف ملوک کہیا میں اگے سڑ سڑ ہویا سجی
بلنے دا نہیں صرفہ مینوں رکھ نہیں گل کجی
2611
نام نشانی حال حقیقت کھول سنائیں میں نوں
درد ونڈے گل کھولے ملدا د ردی ساتھی جیں نوں
2612
دکھیے دی گل دکھیا سُندا قیمت قدر پچھانے
کے دکھیا جو دُکھیے اگے دسے نہیں وہانے
2613
جیوں دکھیے نوں دکھیا مل کے ہنجوں بھر بھر روندا
سُکھیے تائیں تک کے سکھیا ایسا خوش نہ ہوندا
2614
ماتم والے دے گھر ناریں جا مُنہ پلے پاون
دُکھیا تکن تاں دکھ اپنے پُچھے باجھ سناون
2615
لکڑ اپنے رُکھوں وچھڑی تار وُچُھنّی سنگوں
دونویں رلیاں دسن لگیاں کوک سناون چنگوں
2616
پہلاں اپنا نام دسالیں سوکھے گلاں کریئے
ہک دوجے دے واقف ہوکے نال اتفاقے مریئے
2617
لڑکی کہیا ہن میں دساں کن دلے دے لاتوں
میرا نام بلاندے آہے گھر وچ ملکہ خاتوں
2618
میں ساں بیٹی بادشاہے دی بہت لڈکی گھر وچ
باپ میرا سلطان ملک دا سرا مذیپ شہر وچ
2619
اوہو تاج تخت دا سائیں کردا حکم چوپھیرے
فوجاں لشکر مال خزانے رکھدا گھنے گھنیرے
2620
تریوے اسیں اوہدے گھر دھیاں ہک اساڈا بھائی
عیشاں خوشیاں موجاں اندر چارے ساں ہک جائی
2621
کُس کُسے تھیں گھڑی نہ وِسدے نہ بھیناں نہ بھائی
اچن چیتی پیا وچھوڑا ڈاہڈے قلم وگائی
2622
نج جنیندی ماں تتی نوں یا جمدی مرویندی
کاہنوں دُدّھ پلائیوس مینوں زہر گُڑُہتّی دیندی
2623
بھیناں ویر وچھنے میں تھیں بابل مائی سیّاں
لڑوں ترٹی کونج نمانی پنجریاں وچ پیاں
2624
گل سناندی ملکہ خاتون ہنجوں بھر بھر رُنّی
کہندی ویرا بھیناں نالوں ایوں کرمیں وچُھنّی
2625
ساڈا سی اک باغ ہزاری خوب طرح دا بنیا
سدا رہے رنگ لایا اوتھے گلاں پھلاں گھنیاں

لفظالی:
بے انداز= جہدا کوئی اندازہ نہ لگ سکے کہ ایہدا انجام کیہہ ہووے گا، باتی = موم یا دیوے دی بتی، سجی= سواہ ، صرفہ = دریغ ۔ پروا، وہانے = گذرے بیتے حالات، ناریں = عورتاں ، سنگوں = ساتھ توں ، چنگوں = چنگ بن کے ، چنگ = سُرنگی، لڈکی= لاڈلی، گھنے گھنیرے= چوکھے ہور وی چوکھے، ہک جائی= اک تھاں تے، کُس کُسے تھیں = اک دوجے توں ، نہ وِسدے= وچھڑن دا وساہ نہیں کھاندے، ڈاہڈا = جبار قہار غالب رب نے ، نِج جنیندی =اللہ کر کے نہ ای جمدی،گُڑہُتّی= جمدے بال نوں چٹائی پہلی خوراک جہدا اثر ساری عمر رہندا اے ۔ جنم گھُٹی، لڑ= قطار ۔ ڈار، وچھُنی=وِچھڑی، رنگ = کھیل تفریح رات دا آنند۔رونق میلا۔ ڈراما، گھنیاں = چوکھے، درد رنجانی=دُکھاں ماری،