ورقہ 142

2626
چوہے پاسے باغ بغیچے جا آہی وچ باندی
اس جائی وچ بنگلہ بنیا صفت نہ کیتی جاندی
2627
چتر کاری بے شماری خوب سبھے تدبیراں
تِتّر مور چکور لکھائے ہور کئی تصویراں
2628
بہت صفائی تے رُشنائی رونق باہر انتوں
دنیا اتے سی اوہ گِردا بنی نشانی جنتوں
2629
اس بنگلے دے ہیٹھ اگیرے حوض آہا اک بھائی
ترے سے ٣٠٠ اندر تریہاں سیاں دی چڑیائی لمیائی
2630
اس حوضے دے چوہیں پاسیں شیر سنہری چارے
شیراں والی صورت دَسدے بہت زوراور بھارے
2631
دونہہ شیراں دے مُوہوں پانی وگ وگ ہوندا جاری
دوجے دوسن پِیندے جاندے حکمت بنی نیاری
2632
بنگلے اندر کھیڈن جایئے سدا اسیں رل بھیناں
ہسن کھیڈن کم ہمیشہ غم دا نام نہ لینا
2633
حوض اندر سی کشتی رکھی پھیر اوہدے وچ تریئے
ہر ہر پاسے باغاں اندر سیر خوشی دی کریئے
2634
اک دن کرنا رب دا ہویا مارے پر تقدیرے
ہارے طالع لیکھ متھے دے اُلٹائے تقصیرے
2635
بھیناں نال ہمیشہ وانگر پے کشتی وچ تُریاں
غیبوں بھاء تتی دے پیاں آن کلاماں بریاں
2636
اچن چیت ہک پنکھی چِٹا اُڈدا اُڈدا آیا
وڈا پت زور آور بہتا انت نہ جاندا پایا
2637
رٹاں تے دھر زور پکھیرو چھٹاں اُتّے آیا
دہشتناک ہویاں سبھ سیاں خوفے نے جھل پایا
2638
کشتی اندر صحی سلامت رہ گیاں سبھ سیاں
میں نکرمی بھیڑی جرمی پنکھی دے ہتھ پیاں
2639
دہشت خوف اوہدے نے مینوں پایا جھل اجیہا
مُردے وانگ ہوئی بے طاقت ہوش سنبھال نہ رہیا
2640
خبر نہیں اس کیکر چایا کیہڑے رستے آندا
کتنا دور ایتھوں گھر ساڈا کس طرفے راہ جاندا
2641
جس ویلے میں اکھ اُگھاڑی ہوش نویں سر آئی
اپنا آپ اس تختے اتے ڈٹھا ایسے جائی
2642
نہ اوہ کشتی نہ اوہ سیاں نہ اوہ حوض بغیچے
نہ اوہ پنکھی نظری آیا دوس کہدے سردیچے
2643
ہک جوان رنگیلا ڈٹھا بیٹھا اگے میرے
صورت سورج وانگ نورانی روشن کرے ہنیرے
2644
جس ویلے میں اس ول ڈِٹھا لگا کرن سلاماں
ہتھ گھمائے صدقے جائے کردا ترت کلاماں

لفظالی:
باندی= وکھری۔ لُگی۔ واندی، لکھائے= Were drawn، گردا= احاطہ ، چڑیائی لمیائی= چوڑائی لمبائی، تقدیر ے پرماریا= تقدیر نے اپنا وار کیتا ، لیکھ = تحریر۔ لکھائی، بھائ= بھاگاں وچ ، تتی = بدقسمت ، پَت = کھمبھ، رٹاں= شہپراں ، چھٹاں = جھپٹے، جھل پایا= کمل پایا ، نکرمی = بدنصیب، بھیڑی جرمی = بھیڑے سمے دی جمی ہوئی ، اُگھاڑی= کھولی ، ایسے جائی = ایسے تھاں تے ، دیچے= دتا جاوے، ہتھ گھمانا= بلاواں اپنے سر لین لئی صدقے واری جان لئی سر تے ہتھ گھمائے جاندے نیں ،