ورقہ 147

2721
رکھ تسلی پکی دل وچ کھول حقیقت ساری
بید اگے پھر دسن لگا اپنی مرض ازاری
2722
مصر شہر دا میں شاہزادہ پلیا بہت لڈِکا
ماؤ پیو گھر پُت پیارا آہا مہییں ہِکا
2723
شکل بدیع جمال پری دی لِکھی ہوئی ڈِٹھی
اگ لگی کجھ آب نہ رہیم ویہہ ملیا جو چٹھی
2724
بیڑا ٹھیلھ سمندر میرا ماپے گھر نوں پرتے
اگوں صاعد یار وُچھنا قہر میرے سرورتے
2725
ستر ہزار جو بیڑے آہے غرق ہوئے وچ پانی
بھلے بھلیرے یار وَچھنّے لگی کلیجے کانی
2726
صاعد یار پیارا بھائی خاصہ دل دا جانی
سوہنی صورت سبھنیں گلیں آہا میرا ثانی
2727
اس نالوں جد پئی جدائی تیل پیا وچ اگی
پھٹے اتے لون لگائیوس سانگ دوبارہ لگی
2728
اول آخر تیک کہانی ذرہ ذرہ کر دَسے
گلاں کردا آہیں بھر دا ہنجوں بدل وسے
2729
باغ ارم کوئی جا سُنیندی اوتھے اس دا ڈیرا
باپ میرے کئیں وس لگائے دس نہ پئی چوپھیرا
2730
مینوں بھی ہن مدت گزری اِسے لوڑے چڑھیاں
اج توڑی کجھ پتہ نہ لگا پانی پیا نہ سڑیاں
2731
عشق کرُٹے سُکھ چھڑائے دیس وطن گھر ماپے
شاہزادے تھیں وحشی بنیوس ڈاہڈے پئے سیاپے
2732
میرے مگر پیا اوہ ظالم لین نہ دیندا ساہی
ہر ہر پاسے جھوٹے دیوے پاء گلے وچ پھاہی
2733
مورت والی نے کر جادو میں نمانا مُٹھا
کیتوس ظلم قصائیاں وانگر لتاں دے دے کُٹھا
2734
بن آئی جند نکلے ناہیں کوئی جہان نہ جھلدا
ڈاہڈے دے ہتھ قلم محمد وس نہیں کجھ چلدا
2735
بھنَبل بُھوسے کھاندا پھردا ہر جنگل ہر غارے
چُھٹے شہدی جان عذابوں جے کوئی آفت مارے
2736
سنگی ساتھی سبھ کھڑائے جو بھنجال غماں دے
اپنا ساس کرنگ نہ چھڈیا رہے شمار دماں دے
2737
عشق مہار پھڑی ہتھ پکی وتے جھل چراندا
نک نکیل نہ ہٹن دیندائے منّاں جو فرماندا
2738
راس ستارہ راس نہ ہوندا نت اوساس چلاندا
ساس اداس نہ باس سجن دی بہتر جے مرجاندا
2739
کیا گناہ کبیرہ کیتا شامت جس دی بھاری
بھاہ النبے دوزخ والے سڑدے عمر گزاری

لفظالی:
بید = وید حکیم ۔ طبیب ، آب نہ رہیم= میری آب نہ رہی، میرے سر ورتے= مینوں قہر جھلنے پئے ، پھٹے= پھٹ نوں ۔ زخم اُتے ،کرُٹّے= سیاپے۔ پٹنے، بنیوس= میں بنیا ہاں۔، لتاں دے دے کُٹھا= قصائی بکرے چھترے نوں قابو کرن لگیاں اپنے گوڈے نال بھار پا دیندا اے، آئی = قضا۔، ازاری=بیمار ۔روگی۔ آزار ، ویہہ ملیا جو چٹھی= تقدیردا لکھیا آپے جھولی پے گیا اے، لڈکا= لاڈلا۔ لکھی ہوئی = تصویر وچ ، ڈرائنگ کیتی ہوئی ۔میرا ثانی= میرے ورگا دوجا، وچ اگی = اگ وچ ،سانگ = وگاہتا مارن والا نیزہJavelin، لوڑے = تلاش وچ ، ساہی = دم ۔ آرام دا ساہ، کھڑائے= گوائے، پنجھال= بھائیوال۔ حصہ دار، ساس = ساہ ، کرنگ= ہڈیاں دا ڈھانچہ ، وتے = پھرے ، اوساس چلانا= ہوکے ہاواں بھرنا۔ ٹھنڈے ساہ لینا۔ گناہ کبیرہ= وڈا گناہ جیہدے بارے قرآن تے حدیث نے منع فرمایا ہووے،بھنبل بُھوسے= بد حواسی تے پریشانی وچ بے مقصد چکر گیڑے،