ورقہ 148

2740
کتے بدیع جمال پری دی جیوندیاں دس پوندی
لوڑن دا وسواس نہ رہندا آس ملن دی ہوندی
2741
مینوں بے وفائی اِسدی بہتر لکھ وفایوں
وڈی خطائی کول سجن دے بننا پاک خطایوں
2742
توڑے عشق پری دے اندر کیتی نہیں خطائی
پھر بھی پر تقصیر کہاواں کرے کیویں اشنائی
2743
جیوندیاں کوئی سُکھ سنیہا آیا نہیں پری دا
پتہ نہیں سُجھ ہوسی اس نوں میری رنج جری دا
2744
آس سجن دی رحمت اتے مویاں متے سنبھالے
سرمنگے تاں حاضر کریئے ہتھیں پکڑ حلالے
2745
وانگ شمع دل روشن عشقوں جاں سرشمع کِپیندا
سرکپن دا درد جھلن تھیں نور زیادہ تھِیندا
2746
در یاراں دے مرنا بہتر اس بِن جیون نالوں
طرف پری دی راہ نہ لدہا اتنی دوڑوں چالوں
2747
نال پری دی مورت ڈردے نہ دکھ کھول سنائے
نازک انگ پری دی مورت مت ایہ بھی اک جائے
2748
تپ تاثیر غماں دی کولوں پیڑ سرے نوں لگے
پیڑاں جوگا ہے دم میرا سے پیڑاں جس اگے
2749
پتہ بدیع جمال پری دا یا اس باغ ارم دا
جے مینوں ہتھ لگدا کدھروں اوہ سی داروں غم دا
2750
دلبر کارن گھر درسٹے اٹک نہ رہیوس ڈرکے
جان تلی دھر لوڑکراں گا کدے تے ملساں مرکے
2751
سیف ملوک ایہ گلاں کرکے ُرنا نال غماں دے
ہو بیتاب پیا جیوں ہوندی جان لباں پر ماندے
2752
ملکہ کہیا باغ ارم دی جے دس پاواں تینوں
نالے خبر پری دی دیواں کہو کے دیسیں مینوں
2753
پتہ بدیع جمال پری دا یک بیک سناواں
کے انعام ملے گا مینوں دسیں وانگ بھراواں
2754
ملکہ خاتوں دی گل سن کے سیف ملوک رنگیلا
آہیں ڈھائیں بھر بھر رُنّا ہوگیا رنگ پیلا
2755
اچن چیت ترا ہے وانگن کھل گئے دل دیدے
جیونکر روزے داراں دِسدا چن مبارک عیدے
2756
یاجیوں سنیا شاہ علی نے کلمہ بانگ نبی دا
جیونکر مچھلی نوں ہتھ لگا چشمہ خضر ولی دا
2757
یاجیوں روز قیامت والے سخن شفاعت والا
اوگنہاراں دے کن پوسی ہوسی روح سُکھالا
2758
جیوں یعقوب نبی نوں آئی مصر ولوں خوشبوئی
جیوں یوسفدے مل وکن دی خبر زلیخا ہوئی

لفظالی:
خطائی = خطا ۔ غلطی گناہ، کرے کویں = کسے طرحاں کرے ، سُجھ= ادراک ۔ شعور۔ احساس۔ رنج جری دا= تکلیف جھلیّ دا، اک جائے = اُکتا جائے ، متے = شاید ، حلالے= حلال کرے ، کپیندا= کٹیا جاندا اے،بِن = بغیر، ماندہ= بیمار پیا ہویا شخص ، سے =سو١٠٠ ،داروں = علاج ، کارن = خاطر، لوڑ=تلاش ، تراہا= ڈرایا گیا۔ خوفزدہ کیتا گیا، اچانک خوف پین یا اچانک خوشی وچ سریرداری ایکشن اکو جیہا ہوندا اے،یک بیک= اک اک کر کے ، جیوں سنیا شاہ علی نے= ٹ ک مذاق العارفین ترجمہ احیائے علوم الدین، جلد دوم صفحہ 378مطبوعہ مکتبہ رحمانیہ اردو بازار لاہور ، جیونکر مچھی۔۔۔۔۔۔ =تلی ہوئی مچھی آب حیات دے ، چشمے تے جاندا ر ہو گئی سی ۔ مچھی نوں چشمہ لبھن دی کنی کو خوشی ہووے گی۔ ایہہ سارے سمے اچانک خوشی ہوون دے نےں، دوڑوں چالوں = جِدّو جُہد نال وی