ورقہ 151

2797
بیگم خاص مہییں گھر اِس دے اوس وڈی سرداری
دیواں پریاں سبھناں اتے حکم اوہدا نت جاری
2798
شاہ شاہپال میرا جو خاوند اوہ بیٹا شاہ رخ دا
شاہ رخ دا پیو نبی سلیماں بن داؤد فرخ دا
2799
دائم اسیں تسیں ہمسائے آدی دے شاہزادے
پریاں اسیں رہیے وچ پردے ظاہر آدم زادے
2800
مینوں اک مہینہ ہویا اس باغے وچ آیاں
نوکر چاکر خدمت والے نال بہوں دھن مایاں
2801
ہن میں پرت گھراں نوں چلی رہو تسیںسُکھ واسی
ایہ سرتے ایہ باغ تساڈے ہوئے اسیں اداسی
2802
کھانے تیرے دی خوشبوئی مغز میرے وچ پہتی
تاں میں کول تیرے آبیٹھی رغبت اٹھی بہتی
2803
بھرکے تھال جواہر موتیں ماں میری نوں دیندی
کہندی ہن توں بھین دھرم دی میں سہیلی تینڈی
2804
ایہ تحفہ میں دتا تینوں کیتا بھائی چارا
ورتن کراں محبت والی بنیا راہ ہمارا
2805
ماں میری نے ات ول ڈٹھا سخن اوہدا دل دھریا
کے تکدی ہتھ تھال پری دے دھاڑی وانگن بھریا
2806
مروارید زمرد سچے یاقوتاں رنگ لایا
مانک موتیں ہیرے پنے لعلاں تھال سہایا
2807
ست گوہر شب تاب ٹکائے سبھناں اتے کرکے
رات ہنیری روشن ہوندی جے رکھیے ہتھ دھرکے
2808
بنگلے باغ تلاب چوپھیرے ہوگئی رُشنائی
ایہ تحفہ اس بڈھی دتا لیا اساڈی مائی
2809
ماں میری دی گودوں اس نے بھین میری پھر چائی
بہت پیار محبت کرکے ممے اپنے پائی
2810
نال خوشی دے دُدھّ پلایا بدرہ خاتوں پیتا
پھیر پری دی ہوئی تیاری اڈن تے دل کیتا
2811
ماں میری نے کہیا اس نوں سن توں میریئے بھینے
دھی میری تدھ ممے پائی میں بھی بدلے دینے
2812
دھی اپنی توں دسئیں مینوں میں بھی اس نوں چاواں
ممّے پاواں دودھ پلاواں صدقے صدقے جاواں
2813
جلدی حکم پری نے دتا خدمت گاراں تائیں
آندا چاء پنگھوڑا اوہناں رکھیا آن اتھائیں
2814
ماں میری نے پلا چایا دھی پری دی ڈٹھی
سوہنی ہیر زلیخا سسیوں شیریں شکروں مٹھی
2815
شمع نورانی خاور والی ویکھ اس نوں شرماوے
جنت دی کوئی حور حسن دی تاب نہ مول لیاوے

لفظالی:
فرخ = مبارک ۔ سعید، آدی دے = قدیمی ۔ خاندانی، مایاں = مایا ۔ دولت ۔ دنیاوی اسباب، سر = جھیل ۔ تلاء ۔ کھلوتا شفاف پانی ، دھن = نقد سرمایہ ، اُداسی = موجودہ دیس توں تنگ آ کے چھڈن لئی تیار ، دھرم دی بھین= اپنے دین دھرم سیتی بنائی گئی بھین، ورتن = سلوک ۔ ورتاء ، راہ = لین دین دی رسم دا طریقہ ، دھاڑی = تہاڑی۔ ٹوپا۔جنس غلہ منن دا لکڑی دا آلہ، مانک= قیمتی پتھر دے منکے۔ زمرد، پنا= زمرد ۔ ہرے رنگ دا قیمتی پتھر، سُہایا= سجایا، شب تاب گوہر= انھیری راتے چانن کر دین والے قیمتی ہیرے، اپنے ممے پائی = اپنا دُدھ پیا نا شروع کیتا، دسیں = وکھائیں ، پلّا= مُنہ دا پردہ ۔ شکر شیریں ٹ ک 142، خاور والی نورانی شمع = سورج، خاور= مشرق، حسن دی تاب نہ لیاونا= حسن دا جلوہ نہ جھل سکنا،