ورقہ 159

2949
ماء پیو سجن بھیناں بھائی ذات میری کُل ساری
ڈھونڈن لگدے نہ ہتھ لگدی رہندی قید بے چاری
2950
آپے فضل کیتا تدھ سائنیا قید اندر چادتی
جس ویلے توں مہریں آیوں اوس ویلے پرچتی
2951
بہت ظہیری تے دلگیری میں سرورتی آہی
مُہر کیتی تدھ ایہ شاہ مہرے آن دتے وچ پھاہی
2952
سیف ملوکے اوہ شاہ مہرے کھول تعویذوں کڈھے
ملکہ سنے ندی تے آیا اوہ ٹکانے چھڈے
2953
کیتا وضو دوگانہ پڑھیا کردا پھیر دعائیں
مشکل حل کریں رب سائنیا ہوون رد بلائیں
2954
نہ کوئی زور دلیری میری نہ قدرت شاہ مہرے
سبھ قدرت دا سائیں توہیں حکم تیرا ہے موہرے
2955
حکم تیرے بِن ککھ نہ ہلدا جو چاہیں سوہوندا
جس نوں آپ دلیری بخشیں اوہ میدان کھلوندا
2956
تیرے مان تران دلیری ہور نہیں کوئی ڈھیری
ماریں دشمن دیو اساڈا ساہم پیا میں تیری
2957
فاتحہ خیر درود دعائیں آمیں آکھ مکائیاں
مہرے کھول ندی نوں دسے دریا موجاں آیاں
2958
کانگ چڑھی ہک وانگ طوفانے شوکو شوک قہر دی
گھڑی پچھوں صندوق لیاندا باہر موج لہر دی
2959
پانی دھک کنارے آندا دندے آن کھلویا
شاہزادہ کر یاد ربے نوں پکڑن اتے ہویا
2960
پڑھ بسم اللہ کلمہ جلدی شاہزادے ہتھ پایا
یاقادر یاغالب کہہ کے صندوقے نوں چایا
2961
اس بنگلے وچ جا ٹکایا جس وچوں سن آئے
ہر موری دروازے سارے محکم بند کرائے
2962
اعظم اسم مبارک پڑھ کے چا صندوق ہُگاڑے
وچ کبوتر چٹا ڈِٹھا راہ نسن دے تاڑے
2963
سیف ملوکے بازاں والا کرکے چُھٹ شتابی
پنجے مار کبوتر پھڑیا جیوں کیڑا مرغابی
2964
بنگلے وچوں باہر وگایا وڈھ دھڑوں سر اُسدا
جاں سر وکھ ہویا تاں دھڑ تھیں پھیر نہیں کجھ کُھسدا
2965
جھکھڑ مینہ ولوہنا آیا گرد غبار ہنیری
انبر دھرتی کجھ نہ دِسے دھندوکار چوپھیری
2966
اسماناں تھیں لوہو ڈھٹھا زمیں ہوئی آ رتی
مت ڈر جاوے ملکہ خاتوں اندر اوہلے گھتی
2967
دھندوکار ہویا کجھ مٹھا دیو ہوائیوں ڈھٹھا
وڈا بلند آوازہ ہویا جیوں کر ڈِھہندا کٹھّا

لفظالی:
پرچتی= متعارف ہوئی ۔واقفیت بنی ۔ شناسائی ہوئی، کُل = قبیلہ ۔ نسل ، ذات= جنم دا ٹبر، پھاہی = سخت مصیبت ۔کُڑکی، ظہیری = لک پیڑ دا دُکھ ، سر ورتی=ہڈیں بیتی، تعویذ = مربع شکل دا اک کیس جس وچ لکھیا تعویذ پاکے مُنہ بند کر دتا جاندا اے۔ اجیہی تعویذی شکل دے کیس وچ شاہ مہرے بند کر کے سیفل نے ڈوری دے ذریعے گل وچ لمکائے ہوئے سن، دوگانہ= شکرانے دے دو نفل ، سائیں = مالک ، موہرے= پہلے نمبر تے۔ مقدم، تران=سکت۔ کر سکن دی طاقت،ساہم = سنبھال پناہ۔ راکھی، کانگ= وڈا ہڑھ، دندے = کنارے ، محکم = پکے کر کے، ہگاڑے= اُگھاڑے' کھولے، تاڑے=سخت نظراں نال نگرانی کیتی،چھُٹ= جھپٹا،ولو ہنا= ہر شے نوں ہلان رڑکن والا گرداب، دھند دکار= دُھند غبار دا انھیرا، لوہو= لہو، کٹھا= پہاڑی چشمے توں ڈگے پانی دی دھار جو نہربن جاوے۔ جھرنا ۔ فال،چائ= خوشی دی ترنگ،