ورقہ 160

2968
اوپرلا دھڑ سارا اس دا کافوری رنگ چِٹا
لکوں ہیٹھ سیاہ تمامی کیا تلیاں کیا گِٹا
2969
نک وچ ساس کنبے تے آکھے واہ دلیر جوانا!
تیرے جیسا دنیا اُتّے ہے اج کون توانا
2970
میرے جیہا دلیر بہادر دیوتیاں پر بھارا
تدھ انسانے مار گوایا ہیں کوئی لوک نیارا
2971
اول ایسی جائی آون ناہیں کم انساناں
توں کوئی مرد کرامت والا اُڈ دا پھریں جہاناں
2972
میرا تے کوئی زور نہ چلدا مار گوائیوئی مینوں
باپ میرے تھیں کِت ول نس سیں جان نہ دیسی تینوں
2973
کر گلاں دم دیون لگا ایسا نعرہ مارے
مچھ موئے دریائے وچوں لگے ترن کنارے
2974
نڈیں ہیٹھ ہویاں ڈھڈ اُتے تردے مچھ موئے سن
دیو مویا شاہزادے ہوریں دوئے خوش ہوئے سن
2975
سیف ملوک شاہزادہ پڑھدا ایہو حرف زبانوں
ہوری بحرے وچ سناواں بیت بناتسانوں
2976
تَوَکَّلْتُ عَلٰی رَبِّ السَّمَآئِ
وَسَلَّمْنَا بِاَسْبَابِ الْقَضَآئِ
2977
روح شاہزادہ دو شاہ مہرے صدق محبت بھائی
حرص ہوا دنی دا بنگلہ تن کوٹے دی جائی
2978
آز حرص دو شیر کلاں دے قفل دراں بدبختی
ملکہ خاتون ایہ دل ستا شہوت جادو تختی
2979
نفس اساڈا دیو مریلا غفلت ندی ڈونگھیری
جہل صندوق ہوئے در پکے کنجی اسم چنگیری
2980
پنکھی پنجریاں وچ حساں پنج باطن پنج ظاہر
باغ ارم ول تانگھاں کردے نکلن ہوئے نہ باہر
2981
بابل مرشد جس شاہ مہرے تحفہ چیز پُچائی
اس دے دتے لے شاہ مہرے ہمت کریں کمائی
2982
ملکہ خاتون سُتی جاگے خبر دئے دلبردی
چلے نال جمال دسالے سمجھو رمز فقر دی
2983
پُر کر آن شراب پیالا ساقی رنگ رنگیلا
سہل ہووے پھر رنج مصیبت جاں سنگ ٹُرے وسیلہ
2984
پیو نشہ جیو مستی آوے جان قضےے سارے
نگالوں پھر شاہ کہاواں وچھڑے ملن پیارے

لفظالی:
توانا=تگڑا بلوان، لوک نیارا = عجیب مخلوق، جائی = تھاں تے ، آز= ہر قسم دی حیوانی خواہش، دنی ہوا= دنیاوی خواہش، قفل دراں = بوہے دے جندرے، جہل = جہالت ، پنج باطنی حساں= حس مشترک ۔ خیال ۔ واہمہ ۔ متصرفہ، حافظہ ، جمال دسالے= جلوہ دیکھن وچ وچولی بنے ، قضیے= جھگڑے بکھیڑے، پُر کر آن = بھر کے لیادے، جان = چلے جاون، عربی شعر= میں اسماناں دے رب تے تولکل کرنا ہاں اسیں قضادے اسباب نوں مننے ہاں ،