ورقہ 164

3039
سچے مرد صفائی والے جے کجھ کہن زبانوں
مولیٰ پاک منیندا اوہو پکی خبر اسانوں
3040
کم نہیں ایہہ انبر کردا سِراس دے بدناہیں
سبھ کم کردے مرد اللہ دے حکم کریندا سائیں
3041
نیل ندی فرعون نہ کھادا نہ قارون زمیناں
موسیٰدی بدعائے کیتا غرق دوہاں بے دیناں
3042
ہمت مرداں دی ہرجائی کردی کم ہزاراں
پُھلاں بھوراں شمع پتنگاں یار ملائے یاراں
3043
ہر مشکل دی کنجی یارو مرداں دے ہتھ آئی
مرد دعا کرن جس ویلے مشکل رہے نہ کائی
3044
قلم ربانی ہتھ ولی دے لکھے جومن بھاوے
مردے نوں رب قوت بخشی لکھے لیکھ مِٹاوے
3045
مرد او نیندے مرد تنیندے کردے مرد لویراں
سِیون مرد پوشاک بناون شاد کرن دلگیراں
3046
مرداں دے ہتھ کارج سارے آپ خداوند سٹے
دنیا باغ ولی وچ مالی بوٹے لاوے پٹے
3047
کدھرے پتلا بیج رلاوے کدھرے کرے گھنیرا
کدھرے تھوڑا پانی لاوے کدھرے دئے ودھیرا
3048
ڈالی قلم کرے ہک رُکھوں جادوئے پر جوڑے
پیوند لاء بناوے میوہ آپے پھیر تروڑے
3049
ہر ہر پکھے پانی پھیرے ہر آڈے ہر بنے
ہکناں نوں سر راس کریندا گُل ہکناں دے بھنے
3050
دنیا باغ انبر کھوہ وہندا دینہہ چن وانگن بیلاں
مالی مرد اتے رب مالک بھور عاشق وچ سیلاں
3051
اتنے بھیت پھرولن جوگی وہل نہ دے کمتالی
گل سنا محمدبخشا سیف ملوکے والی
3052
ملکہ تے شاہزادے اُتے آیا روز حشر دا
باپ اپنے ول ہو متوجہ شاہ دلیلاں کردا
3053
جے ماں باپ میرے سنگ مینوں سچے رب ملانا
تاں اس ویلے دِسسی کوئی ٹاپو جاء ٹکانا
3054
ایہو شگن وچارے دل وچ پاندا ایہو فالاں
اچن چیت وگی واؤ ایسی پتر رہے نہ ڈالاں
3055
ساعت جُھل ہوئی پھر مٹھی صاف ہویا جگ سارا
اچن چیتی نظری آیا ٹاپو ندی کنارا
3056
ایسی اوہ زمین عجب سی ایسے رُکھ ہزاراں
گُل پھل رنگ برنگے پھُلے وانگ بہشت بہاراں
3057
ہور ہک قسم رُکھاں دی آہی کے کجھ آکھ سناواں
واہ خالق بے انت محمدخلقت انت نہ پاواں

لفظالی:
صفائی والے= باطن دی صفا والے، انبر= اسمان، بد ناہیں = بد نامیاں، لکھے لیکھ= تقدیر دی لکھی تحریر، لویراں = لیراں ۔ ٹاکیاں، گھنیرا= سنگھنا، ہک رُکھوں قلم کرنا= اک رُکھ توں قلم کٹ کے دوجے تے جو ڑ دینا، پکھا= کھیت دا اوہ حصہ جہدے وچ اک وار پانی چھڈیا جاوے جدوں اک پکھا پیچ جاوے تاں دوجے نوں لا ئیدا اے، آڈ= کھوہ دے پانی دی نالی، راس کرنا= بوٹے نوں اُچیاں ودھن دینا،گُل بھننا= بوٹے دے اُچیاں جاون والی نالی نوں توڑ دینا انج بوٹا کھلار وچ چوڑاہو جاندا اے' تے لما نہیں ہوندا تماکو دے گُل بھنے جاندے نیں تاں جو پتر وڈے تے چوڑے تھیون،کمتالی=رجھیویں۔ کم فرصتی، دلیلاں کرنا= سوچاں وچ ڈبنا، سنگ = نال ، بے انت= آخری سریوں بغیر اوڑک دے،ہِمت= ارادہ ۔ خیال ،