ورقہ 170

3153
راتیں تارا قطب تکیندے تاں کجھ معلم ہوندا
شاہزادہ متوجہ ہوکے پڑھن نماز کھلوندا
3154
رات دینہاں حیرانی اندر جل تھل دِسدا پانی
نہ بن واس دسے نہ بیلا نہ کوئی جُوہ ویرانی
3155
کوئی دن ایس مصیبت گزرے کرم کیتا پھر مولے
لتھی کانگ ندی توں ساری دور ہوئے سبھ رولے
3156
جالگے ہک ٹاپو اندر نام سماک اِس بندر
میوے عجب عجائب مٹھے ڈِٹھے بندر اندر
3157
سیؤ سان ہدوانے جیڈے لٹکن پئے قطاراں
پانی والے گھڑے برابر آہا قدر اناراں
3158
ایس موافق میوے سارے پک ہوئے رنگ سوہنے
وستی واس نہ نیڑے کوئی کس نے آہے کھوہنے
3159
ہر ہر جائی نہراں وگن رُکھاں پانی جائے
جیونکر باغ اندر ہر پکھے مالی آڈاں لائے
3160
ہر نہرے تے جھُلن شاخاں گھنیاں ٹھنڈیاں چھاواں
سبزے نال سُہاوے دھرتی پایا خضر پچھاواں
3161
آبحیات جیہے وچ چشمے بے ظلمات دسیندے
وانگ الیاس شہزادہ ہوریں پی پی تازے تھِیندے
3162
رنگارنگ پکھیرو بولن ہک تھیں ہک چنگیرے
پراس ٹاپو اندر آہے طوطے بہت گھنیرے
3163
رنگ اسمانی اکھ گُمانی مِٹھے بول زبانی
چنجاں پیراں سرخی سوہنی گل وچ کالی گانی
3164
اچی نیویں تیز اڈاری سبز لباس فرشتے
جیونکرملک جماعتاں ہوون کردے سیر بہشتے
3165
ہکناں دے سر سُوہے آہے ہکناں رنگ بسنتی
ہک ساوے ہک سوسن رنگے طوطے قسم بے انتی
3166
بلبل کوئل خوش گفتاراں خمرے کرن آوازے
جوڑے نال بیٹھے مل جوڑے نال محبت تازے
3167
ہور پہاڑی پنکھی بولن تھاں تھاں لاکچہری
سُوہے ساوے چٹے کالے تتری رنگ سنہری
3168
توہیں توہیں پکارے کوئی کوئی کہے رب سچا
کوئی پِیراں نوں یاد کریندا کوئی بلاوے بچہ
3169
ارّہ ذِکر کسے دے سینے مُنہ نہ مول ہلاوے
ہر ہر پنکھی رب سچے دی حمد ثنا الاوے
3170
آپو اپنی بولی اندر آہے ورد کماندے
اسماں صفتاں نال تمامی مِٹھے بول سناندے
3171
واہ خالق بے چون پکارن چوں کیتی جس ظاہر
رنگا رنگ پیدائش اس دی انت حسابوں باہر

لفظالی:
بن واس= جنگلی مخلوق دی بستی، جوہ ویرانی= غیر آباد زمین ، کانگ = ہڑھ ۔ سیلاب ، بندر= بندر گاہ۔ سمندر کنڈھے جہازاں دے کھلون دی تھاں ، پکھا= پیلی داادھا حصہ ّ جو وٹ بنا کے الگ کیتا جاندا اے ، پانی دین لئی پہلاں اک پکھا چنگی طرحاں بھرجائے تاں دوجے پکھے نون پانی لایا جاندااے ، آڈ= کھوہ توں کھیت تک پانی پُچاون والی زمینی نالی ، بے ظلمات = انھیریوں بغیر آکھدے نیں آب حیات تائیں اپڑن لگیاں راہ وچ ڈراؤنے انھیرے آوندے نیں پر سماک بندر وچ آب حیات انھیریوں بغیر ای صاف دسدااے، الیاس= ٹ ک شخصیتاں ، خضر پچھاواں= آکھدے نیں جتھے حضرت خضر دا پرچھاواں پئے جاوے اوتھے ہری ہری گھاہ اُگ آندی اے ، گمانی= ناز بھری، سوسن = آسمانی رنگ دا پھُل جہدی پتی زبان ورگی ہوندی اے، ارہ ذکر=ٹ ک تفصیلاں ، تترا= کا لے چِٹے داغاں دھبیاں والا رنگ ، بے انتی= بے شمار ، بے چوں = کسے شکل شباہت توں بغیر ۔ نرنکار ، چُوں= خالق دا صفاتاں دے ذریعے اپنا آپ ظاہر کرنا، پیدائش= مخلوق جو خالق دے رنگ ظاہر کرے،