ورقہ 175

3248
تاج ملوک عماری اندر نظر پیا شاہزادے
لیکن ملن نہ ہویا اس تھیں آہی بھیڑ زیادے
3249
پچھے پچھے گیا شاہزادہ ٹردا وانگ غریباں
جاکھلا دروازے اُتے کردا عرض نقیباں
3250
جا دربار حضوری اندر اس دی رپٹ پُچائی
ایسا شخص ملن نوں لوچے ہے پردیسی کائی
3251
سوہنی شکل ستارے والا دانشمند یگانہ
چہرے تے چمکارے مارے روپ اقبال شہانہ
3252
جھال شکل دی جھل نہ سکے کانگ اچھل حسن دی
نقش نگار شمار نہ آوے ہار بہار چمن دی
3253
انگلیاں ہتھ پیر آوازہ بنھنی وانگ ملوکاں
خوب ہتھیار سپاہی لیایا خبر نہیں کے کوکاں
3254
ہے کوئی راجہ دیس کسے دا شاہاں ہار سرشتہ
یا کوئی نوری لوک بہشتوں آیا نکل فرشتہ
3255
بہتا درد رنجانا دِسے نالے بہت سیانا
کہندا مطلب ہے سرکارے ملن حضورے جانا
3256
تاج ملوک شاہے نوں سن کے صفت ثنا جنے دی
لگی چِھک اندر وچ بہتی خوبی روپ گھنے دی
3257
حکم کیتا دربانے تائیں واسط دے سلطانے
حاضر کرو حضور میرے وچ اوس غریب جوانے
3258
سیف ملوک اجازت پائی وڑیاجاکچہری
سبھ مجلس نوں تابش لگی جیونکر دینہ دوپہری
3259
کرکے شرط ادب دی پوری جاسلامی ہویا
جیہڑی طرح کھلونا آہا اوسے وجہ کھلویا
3260
تاج ملوک دلاسے کرکے نیڑے سد بہایا
کہندا مرد مسافر دِسیں دس کھاں کدھروں آیا
3261
سیف ملوک کہیا سن شاہا سچا سخن نبی دا
اَلدُّنّیَا غَرِیْبٌ ایتھوں اوڑک کُوچ سبھی دا
3262
تاج ملوک پُچھے پھر کیہڑا وطن ولایت تیری
کِت سبب ہویوں پردیسی پُہتوں جائی میری
3263
سیف ملوک جواب سناندا میں ہاں شہر مصر تھیں
قصہ میرا بہت لمیرا نکل پؤس جیوں گھر تھیں
3264
بنی مصیبت بھاری مینوں کئی قضیے جھاگے
باراں برس ہوئے میں پھردے تاں پُہتوس اس جاگہے
3265
ندیاں نیر سمندر ٹاپو بیلے جنگل باراں
جوہیں تے کوہ قاف بلائیں ڈٹھے عجب ہزاراں
3266
سیف ملوکے دی گل سن کے شاہ لگا فرماون
سن توں شیر جوان بہادر سخن تیرے من بھاون

لفظالی:
عماری= ہاتھی تے سواری کرن لئی بنی ہوئی چھتری والی سیٹ ، غریباں = مسافراں ، نقیب =بادشاہ اگے پیش ہوون والے بندیاں دے ا لقاباں دا اعلان کر کے پیش کرن والے اہل کار، رپٹ = اطلاع ۔ رپورٹ، حضوری = پیشکار۔ پرائیوٹ سیکرٹری، لوچنا= خواہش رکھنا، کانگ= ہڑھ، بنھنی= سریر دی ساخت ۔کاٹھی، کے کوکاں= نقیب نوں اوہدی شخصیت دا تعارفی اعلان کرن واسطے مناسب لفظ نہیں مل رہے، شاہاں ہار= شاہاں وانگوں ، سرشتہ = فطرت طبیعت ۔ عادت،تابش= سیک ۔ گرمی۔تیج۔ چمک، دینہ= سورج، وجہ= شکل ۔ صورت، الدنیا غریب= ایہہ دنیا مسافر خانہ اے ٹ ک مشکواۃ ١٣٩ ابن ماجہ ص ٣٠٣ ، اوڑک = آخر کار ، جائی = جگہ تے ، جاگہے = تھاں تے ، تاں پہتوس= تاں کدھرے آ کے ایتھے اپڑیا ہاں،