ورقہ 181

3362
خاطر جمع تسلی دے کے شاد رکھے دل اُس دا
جاں صاعد چِت آوے اس نوں کرد غماں دی کُسدا
3363
دل سی سیخے لگا بیرا بُھجدا وانگ کباباں
سرد آہیں تے سینہ تتا اکھیں بھریاں ڈاباں
3364
پرتے پاس اوساس چلاوے رہے اداس نمانا
بے غم ہو نہ ہسے کھیڈے نت دِسے کملانا
3365
لاغرانگ ہویا رنگ پیلا تنگ رہے دن راتیں
ہر دم صاعد یاد کریندا جاں کوئی لاوے باتیں
3366
کہندا ہئے ہئے بھائی میرا بہت پیارا جانی
جانی نال برابر آہا لا گیا چِھک کانی
3367
جے اُس کُھوہ دریا وگاواں کہے میرے وچ چلدا
جان کرے قربان میرے توں دوست روز اول دا
3368
جے اُس نوں وچ اگی سٹاں ساعت ڈھل نہ لاوے
خواہش میری کارن جلدی اپنی جان جلاوے
3369
حکم میرے تھیں مکھ نہ موڑے توڑے سر دھڑ منگاں
ہتھیں بدھیں رہے کھلوتا بھاویں سُکن ٹنگاں
3370
ہک دوجے تھیں جدا نہ ہوندے دو جُثے ہِک جِندے
اٹھے پہرور اگے ملدے گل لگ بِندے بِندے
3371
پایا رب وچھوڑا سانوں جان جگر نوں چوڑا
نہ کجھ خبر نہ سکھ سُنیہا دُکھ نہیں ایہہ تھوڑا
3372
کے کجھ رنج مصیبت ہوسی یار میرے سر آئی
میری اس نوں اس دی مینوں ہر گز خبر نہ کائی
3373
خبر نہیں ہن وچ حیاتی سانوں رب ملاسی
یا اس داغ وچھوڑے اندر سِکدیاں جند جاسی
3374
کانگ طوفان سمندر اندر صاعد یار رُڑھایا
رب ملاوے تاہییں مِلیے لبھدا نہیں لوڑایا
3375
ماگر مچھ ہزار بلائیں سپ سنسارندی دے
کیونکر بچیا ہوسی اندر مشکل بے حدی دے
3376
پھیر کہے اوہ رکھن والا مینوں جس بچایا
جے اس نوں بی رکھیا ہووس نہیں تعجب آیا
3377
نوح نبی دا وچ طوفانے بیڑا ٹانگ لگائیوس
یونس پیٹ مچھی دے اندر امن امان بچائیوس
3378
ابراہیم خلیل چخا تے اگ کوہاں وچ گھتی
رکھن والا راکھا ہویا سیک نہ لگارتی
3379
رب سچے نوں سبھ توفیقاں جس رکھے سو رہندا
توڑے سے گزاں دے پانی رہے سرے توں وہندا
3380
یارب سائنیا بھائی میرا صاعد نام پیارا
جے ہک وار ملاویں خیریں تیرا فضل نیارا

لفظالی:
خاطر جمع= دل دی دھیرج ، کرد =چھُری۔ بیرا= ماس دا چھوٹا ٹکڑا ، ڈاب = وگدے پانی وچ ڈوہنگھا ٹویا، پاس پرتے= بے چینی نال پاسے پرتے، وراگے= وچھوڑے تے اکلاپے دے مارے ہوئے ، توڑے = بھانویں ، ہتھیں بدھیں ۔۔۔۔۔۔ = غلامانہ انداز وچ ، بِند ے بِندے=بِند بوند، قطرہ ڈگن تے لگا سماں ہر لمحے، چوڑا = چُرھ چُرھ کے مرن دا لما دکھ دیون والا روگ ،سِکدیاں= ملن دی اڈیک وچ ٹرفدیاں، لوڑایا= ڈھونڈ بھال کروایاں، رکھن والا= راکھا ۔ بچاون والا، رکھے = بچاوے،وہندا = وگدا، کانگ = بے اوڑکا ہڑھ ، ٹانگ = دوجے کنڈھے لے جاون والی موافق لہر ۔پرلے کنڈھے تائیں اپڑاون دا ڈھو طریقہ،اساس چلاوے= سرد آہ بھرے،