ورقہ 182

3381
اوہ بھی کوئی دہاڑا ہوسی جس دن صاعد مِلسی
جُھلسی واء مراداں والی کلی امید دی کِھلسی
3382
ویکھاں گا دیدار پیارا صاعد اتے صنم دا
یا اینویں مرجاساں سِکدا کے بھرواسا دم دا
3383
گھوڑے جوڑے دولت مایا راج حکومت شاہی
سنگ بناں کوئی رنگ نہ لاوے تنگ کرے گل پھاہی
3384
پیدا ہویا قضیے جوگا میں دکھیارا جمدا
کس دہاڑے نظری پوسی ساتھی ذی سلم دا
3385
ظالم عشق پری دا سینے تیز النبو بالے
دُوجا گھاء وچھوڑے والا صاعد جانی ڈالے
3386
جے اوہ یار پیارا بھائی کول میرے اج ہوندا
دکھ قضےے ویکھ سجن دے ہنجوں بھر بھر روندا
3387
جاں ہن رب کشائیش کیتی میں پُہتا اس جائی
عشرت عیش سکھاندی تاہییں جاں رل بہندے بھائی
3388
مولیٰ پاک وچھوڑا پایا کون اساں ہن میلے
پھیر اوسے در کوک محمدؒ کرم کرے اس ویلے
3389
میں اج موجاں عیشاں اندر عشقے باجھ نہ جھورا
پر ایہ راج حکومت خوشیاں لذت دین نہ بھورا
3390
خبر نہیں اوہ صاعد جانی یار پیارا بھائی
کس مصیبت بھاری اندر ہوسی کیہڑی جائی
3391
ہے صاعد رب خیریں مہریں سانوں جھب ملائے
جس جائی ہیں اوتھے تیرا سُکھیں وقت لنگھائے
3392
برا وراگ تیرے میں تایا مدت بہت وہانی
درد فراق وساری مینوں اپنی دُکھ کہانی
3393
جے کجھ سر میرے تے ورتے سفر قضیے بھارے
پرہن غم فراق تیرے دے سبھو ہور وسارے
3394
دولت مایا سبھ کجھ لدھا کمی نہ رہیا کائی
پیراں ہیٹھ شزادے پھر دے خدمت کرے لوکائی
3395
پر مینوں کجھ بھاوے ناہیں دن دن ہاں دکھیارا
رو رو عرض کراں رب میلے صاعد یار پیارا
3396
ایسے طرح شزادے اوتھے کوئی دن بیٹھ گزارے
لوکاں بھانے موجاں مانے دل اس دے دُکھ بھارے
3397
میر وزیر تمامی لشکر تاج ملوکے سندا
سیف ملوک اگے ہر ہر سی ہتھیں بدھیں بندہ
3398
سبھناں بہت پیارا لگے ہر کوئی عاشق اُس دا
جوتکے سو اُٹھ نہ سکے ہر ہک دا دل مُسدا
3399
علم عقل تے ادب ہنر سی جو دنیا تے خوبی
سیف ملوک اندر رب پائی صورت سی محبوبی

لفظالی:
جھُلسی = جُھلے گی، واؤ مراداں والی= سانوں ساڈی منزل ول لے جاون والی باد باناںدے آسر ے تے چلن والی کشتی لئی موافق ہوا، سنگ = صحےح ساتھی ۔اہل ، گھاء = زخم پھٹ ، کشائش = بند خلاصی ۔کُھل ، جائی= تھاں تے ،وراگ= وچھوڑے دا دُکھ ، تایا= دُکھ دتا ، وہانی = گذری، وساری= بھُلا دتی ، ورتے = پیش آئے، لوکائی = عام لوگ ۔ عوام، سندا = دا، ہتھیں بدھا بندہ= غلاماں وانگوں ہتھ بنھ کے حکم دا اڈیکنہار ،مُسدا = لٹیا جاندا ، جھورا = غم ۔ افسوس، میلے = میلائے، سُکھاندی= سُکھ پُچاندی، بھورا= ذرہ وی، النبُو = مواتے ، ذی سلم = ٹ ک قصیدہ بُردہ پہلا شعر ٹ ک تفصیلاں ،