ورقہ 183

3400
نالے جس دی عزت ہووے بادشہاں دے اگے
سبھ کوئی اُس دی خاطر کردا ہر ہک دے منہ لگے
3401
واسط دے سبھ وسن والے شہری لوک گرائیں
بہت عزیز پیارا جانن سیف ملوکے تائیں
3402
گلوں کریں گلان محمد آن چڑھیں جد گھوڑے
شاعر تے دریا دوہاں دے وہن نہیں رب تروڑے
3403
القصہ جو قاصد آہا سراندیپ وگایا
راتیں دنے اڈیکن اس نوں ایہ آیا کہ آیا
3404
قاصد جا اخبار پُچائی سراندیپ شہر وچ
ملکہ خاتوں دا پیو آیا شاہنشاہ نگر وچ
3405
عجائب الملوک اوہدا سی بادشاہاں وچ ناواں
شوکت شان اوہدے دی یارو کے کجھ گل سناواں
3406
رستم سام سکندر ثانی دولت سی بہرامی
کیخسرو جمشید فریدوں کردے ویکھ غلامی
3407
عزت مال ملک دا سائیں قید کیتا تقدیراں
بیٹی دے غم مار گوایا بیٹھا وانگ ظہیراں
3408
ہک جائی دی پئی جدائی ایہ افسوس نہ جائی
دوجا ننگ ناموس نہ رہیا دھی جوان کھڑائی
3409
سوپتر پردیسیں جاون لے کے دیس نکالا
ماؤ پؤ نوں میہنا ناہیں نہ وٹا منہ کالا
3410
جے ہک دھی چھپاوے کدھرے چور قضائے والا
بھلیاں دی پت رہندی ناہیں کہندا لوک ادھالا
3411
نموں جھان غماں وچ بہندا ملکہ دا پئیو دائم
رات دہاں غمناک شرم تھیں کدے نہ ہوندا قائم
3412
ملکہ خاتوں دا غم اوہناں کھا گیا دل بُکے
ماپیاں دے رنگ پیلے ہوئے تیلے وانگر سُکے
3413
اٹھے پہر غماں وچ رہندے سکھ دا ساہ نہ لیندے
دم دم نال چلاون آہیں ہنجوں نالے وہندے
3414
سکے کھیت خوشی دے اتے اچن چیت اسمانوں
کھریوں رحمت دا مینہ ُوٹھا فضل ہویا رحمانوں
3415
جیونکر ڈُبی جنج بڈھی دی حضرت پیر ترائی
تیویں ملکہ خاتوں والی خبر اوہناں گھر آئی
3416
قاصد جا اخبار پہنچائی جو جو اکھیں ڈٹھی
نالے کھول رکھی شاہ اگے ویر سکے دی چٹھی
3417
چٹھی واچ ہویا شاہ راضی دفع کیتے رب جھورے
محلاں حرماں اندر سارے سُکھ سنیہے ٹورے
3418
گھر گھر اندر شادی ہوئی سر اندیپ شہر وچ
ماپے بھین بھرا قبیلے آئے خوشی لہر وچ

لفظالی:
گرائیں= پینڈو ۔ دیہاتی، گلوں گلان کرنا= کھمباں دی ڈار بنانا۔ چھوٹی گل دی وڈی بنانا، گھوڑے چڑھنا= ہوا دے گھوڑے چڑھنا شاعری دے گھوڑے چڑھنا ، وگایا= دوڑا کے گھلیا، ظہیر = لک پیڑ نال ات کمزور ہویا روگی، جائی= دھی ، کھڑائی= گوائی، وٹا = قیمت وچ گھاٹا ۔ جو سِکّے وچ کھوٹ پاروں لایا جاندا اے، ادھالا= دھی دے کسے نال اُدھل جاون دا واقعہ ، بُکے = گُردے ، وُٹھا= وسیا، ڈُبی جنج بڈھی دی۔۔۔۔۔۔= حضرت غوث الاعظم جیلانی دی کرامت مشہور ہے کہ اوہناں اک بڈھی مائی دے پتر دی جنج دا ڈُبا بیڑا بارھاں سالاں مگروں اوسے تھاں توں پار کرایا سی تے جنج امن امان بچی رہی سی، وِیر= بھرا ، واچنا= پڑھنا، قبیلے = برادری دے خنوادے،