ورقہ 4

میرے کار حوالے تیرے یا ستّار غفارا
عدل کریں میں پکڑیا جاواں فضل کریں چھُٹکارا
مَیں بندہ توں صاحب میرا اَنت نہ تَیں وَڈیایوں
رحمت تیری بہت زیادہ بندے دِی بُریایوں
صفت تیری کی قدر بندے دا توں صفتاں دا والی
آخر چارہ عجز بندے نوں تیریاں صفتاں عالی
اِتھ اِقرار نبیاں سندا لاَ اُحصِی وِچ آیا
کنُہ تیری کو پا نہ سکے تُوںبے مثل خُدایا
عقلاں دِی اِتھ پیش نہ جاوے جے لاون لکھاں واہاں
اِتھ عاقل بے عقل تمامی رہن سبھے وِچ راہاں
عادت عقل دراڈی وگناں تے توں نیڑیوں نیڑے
خود تِھیں نیڑے عقل نہ پاوے تے نہ راز نکھیڑے
عقل خیالوں وَہم گمانوں تیریاں صفتاں عالی
خالق مالک جان جہاں دا توں عالم دا والی
خوان کرم دی بخشیں خانیوں کُل سَوالی
جیہناں بُلاویں لُطف کرم تھیں کدی نہ جاوَن خالی
توبہ دِی توفیق اسانوں دیویں پاک اِلاہا
دَر اپنے دا رکھ سَوالی ہر دَم شاہنشاہا
قَدم نبی دے پچھے سانوں یارَبّ راہ چلائیں
اندر قوم نبیاں کیتاں توں سَرور جِس تائیں

دَر نعتِ سیّد المرسلین اِمام المقربین خاتم النبین رسُولِ رَبّ العالمین
محمد مصطفی صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم

جَوہر عَرض وجُود خلائق اصل اصُول کمالی
اُمّت خَیر اُمَم دا والی نام محمد عالی
نبی صفی دا سیّد سَرور تے کوثر دا ساقی
جیں حق خاص شفاعت کُبریٰ ختم رسُل اِتفاقی
وِچ اِشارے اُنگل جِس دے شق قمر افلاکی
خَیرالناس عَرب دا افصح خواص لب تریاکی
مُہر نبوت نال مُنقّش عظمت وصف اخلاقی
جمع کلم وِچ حرف زُبانی شاہ سوار بُراقی
ثاقب نجم قمر تے شمسوں اَنور گوہر خالی
جیں تے پاک قَدم دِی بَرکت فخر کرے وِچ خاکی
مظہر فیض استم یگانہ مطلع صُبح ظہُوری
اوہ شاہ بیت قصاید عالم جَیں وِچ خُوبی پُوری
تے اوہ اُمّت مذنب کاری مَجلیٰ رحم غفُوری
تے مرحُومہ اُمّت اُسدی عُز مُحَجّل نُوری
رحمت عالم سایہ عالی قامت سایوں خالی
خُوشُبو عرق بدل سر سایہ پاک لعاب زُلالی
فتح مُبین کمال فَترضیٰ شان نبی دِی عالی
تے محموُد مقام مُعلیّٰ اَتقی وِچ تقّیاں
لے جبریل ملائک نوری دَروازے پر آیا
چاڑھ بُراق رکابے چلیا اقصیٰ وِچ پُچایا
اِتھ اِمامت بعد نبیاں گُزر گئے افلاکوں
زِمیوں سُنب فلک تے وَجّا بُراقوں چلاکوں
فَوج فرشتیاں سدھائی شَوقوں واگ چلائی
جبرائیل نقیب پُکارے پاک سواری آئی
کُھلدے گئے دَرے افلاکوں ملک مقرب دَھائے
سُن سُن کے پیغمبر خبراں تعظیماں نُوں آئے
لشکریاں وِچ مُوسیٰ عیسٰی کر کر فخر سمائے
کھول دَرے وِچ جنت حُوراں شوق زیارت پائے
جبرائل رہیا وچ سِدّرہ قوّت پَروں سدھائ
تن تنہا چلن دِی سَرور جاں دَستُوری پائی
کرسی عرش قَدم دَھر گُزرے مِلے قرار آراموں
ہو چکیاں چھے طرفاں آکر جاگا پاک مقاموں