ورقہ 189

3514
تریہرے داء رکھاوے پاسا چھ ترے پنج دوبھائی
نالے پنجیں چوہیں اوتھے بِند نہ پوندی کائی
3515
چھے دوئے چھے چار اٹھاوے پون باراں تے تیراں
کچے بھی ہوجاون پکے جُگ میلن کھڈ چیراں
3516
پنجڑے چِھکڑے جے لاچاروں دا رکھن ترے پنجے
بدھے باجھ لیاون ساراں سچ دے کانے گنجے
3517
عاشق نرگوں پے پے نکلے کتنی کتنی واراں
رنگوں چا بدرنگ بنائے چھڈ نکلے گھر باراں
3518
سنگ قبیلے رنگ اپنے تھیں ماری دا اُٹھ کِردا
ہر خانے ہر پاسے گردے دھکے کھاندا پھردا
3519
کدھرے ہوندا قید نمانا کدھرے وت مریندا
جاں رب سچا کرے محمدؒ پک کے واصل تھیندا
3520
کدے شزادہ کرے مطالعہ دفتر علم کلاموں
کدے کچہری لا عدالت کردا خاصوں عاموں
3521
کدے ہکلا بیٹھ سُکھلاکردا عیش اندر دے
گاندھی شیشے بھر بھر لاون ہر ہر قسم عطر دے
3522
ساقی وانگ شراب پیالے مکھ روشن گل لالے
ہتھ صراحی نور صباحی کاسے پورپیالے
3523
عیش شرابوں نُقل کبابوں تار گُھنگھار ربابوں
ساقی مطرب ہر ہک ٹوٹا خورشیدوں ماہتا بوں
3524
چھوکریاں وچ خدمت حاضر لونڈے ہور بے ریشے
سبھو سن ان بدھے موتیں صاف بدن جیوں شیشے
3525
کول رہے سلطان ملک دا ساعت مول نہ وِسے
صبرارام نہ آوس جاں جاں سیف ملوک نہ دسے
3526
جاں شزادہ ہووے اداسی آپ غزل کوئی گاوے
سننے والے رہن نہ ثابت ہوش تماماں جاوے
3527
جدوں نشے دی مستی اندر آپ سرود الاپے
دانے لوک ہوون دیوانے رو رو کرن سیاپے
3528
جاں پھر یاد پوے اس صاعد نام اوہدا لے روندا
آہیں ڈھاہیں مار شزادہ نیلا پیلا ہوندا
3529
ہو بیتاب پلنگ پر ڈھہندا طاقت رہے نہ جُثےّ
تیغ فراق سجن دی کولوں پل پل اندر کُسے
3530
شاہ ملک داتے ہور سارے میر وزیر سیانے
ہون تعجب ویکھ محبت صدق صفا یرانے
3531
شابش آفرین ہزاراں ہر کوئی کہے شزادے
ایسے مرد انصافے والے ہوسن نہیں زیادے
3532
ہک پری دی مورت تک کے گھر درشاہی چھڈی
چوداں برس سرے پر جھلی رنج مصیبت وڈی

لفظالی:
نرگ = دوزخ ۔ مشکلاں اوکڑاں دا گھر، رنگ= خوشی رونق میلے ڈرامے دا بھرواں چَس، بد رنگ = بے سواد ، سنگ= سنگی ساتھی ، ماری دا = مجبور اً ، کِرنا= چپ کر کے ۔وکھرا ہو جانا، گردا = احاطے ، وت مرنا= پھر پھر کے تھکاوٹ نال چور ہونا، دفتر = وڈی کتاب دی اک جلد ، علم کلام = علم معانی، فصاحت تقریر ۔ چنگے لفظاں دی ورتوں دا علم، خاصوں عاموں = دربار عام تے دربار خاص لاکے بہنا، گاندھی = عطر فروش ،نُقل = نشہ ودھاون لئی شراب نال کوئی مِٹھی چیز یا بُھجے گوشت والی خوراک جو تھوڑی تھوڑی کھادی جاوے ۔ ،پوُرنا= بھرنا، گھُنگھار = تار وجن دی آواز ۔ گھُو کر ، خورشیدوں ماہتا بوں ٹوٹا= سورج چن دا ٹکڑا ، بے ریشے= الوئیں مُنڈے، ان بدھے موتی= دُرِنا سُفتہ ۔ بالکل کنواری ۔ غیر مدخولہ، نہ وسےّ = کلیاں چھڈن دا اعتبار نہ کرے،