ورقہ 195

3626
بہت فصاحت نال بلاغت کرے کلام زبانوں
خوش آوازہ سمجھ اندازہ پھلے سخن بیانوں
3627
وانگ وزیراں کر تدبیراں خوب کرے تقریراں
سُن تفسیراں با تاثیراں لگی چُپ امیراں
3628
چال کمال وبال الودی نال زوال اویہی
حال مثال کنگال سودائیاں قال مقال اجیہی
3629
عام تمام کلام اوہدی سُن کام سلام شہانے
نام انعام حرام ہوئیو نیں ویکھ کمام یگانے
3630
شاہزادے فرمایا اگوں سُن توں مرد غریبا
کتھوں آئیوں کتھے جاسیں پھیرے کدھر نصیبا
3631
کے مطلب کے نانواں تیرا دِسیں مرد بدیسی
کہیوس مطلب پچھو ناہیں کون سائیں بِن دیسی
3632
مصر شہر تھیں آئیوس شاہا اوہ میں وطن پیارا
جاون دا کجھ پتہ نہ اگوں کِت ول رزق ہمارا
3633
نام مصر دا سن شاہزادے بھڑک لگی اگ سینے
آہ چلاوے تے فرماوے سُکھ وس مصر زمینے
3634
پھر پُچھے کے نانواں تیرا سچ دسالیں بھائی
کہیوس نام میرا ہے صاعد رکھیا بابل مائی
3635
صاعد دا سن نام شزادہ تختوں اُٹھ کھلویا
ہو بے ہوش ڈھٹھا کھا گردی سہی موےا جیوں مویا
3636
جاں بے ہوش ہویا شاہزادہ ڈٹھا نفر غلاماں
بے عقلاں کجھ سمجھ نہ کیتی پایا شور ہنگامہ
3637
جو جو آہے دانش والے شاہزادے پر ڈھہٹھے
صاعد نوں پھڑ مارن لگے ہو بے عقل اکٹھے
3638
کُند فہماں نے معلم کیتا شاہزادے دا ویری
سیف ملوک کِیتا اس دُکھیا ایہ کیوں جاوے خیری
3639
ہک دوئے تھیں سرس اوہ ظالم ترس نہ کردا کوئی
اس عاجز دے ونڈے یارو کے دساں جو ہوئی
3640
لتاّں مُکے مار طمانچے نال تراڑاں وٹاں
سوٹے سے سلاکاں پائیاں بھنّیا پھٹاں سٹاں
3641
ماراں کھاندا ڈھہندا گُڑدا کر ہمت اُٹھ نٹھا
ہک اکلے کوٹھے اندر چھپ کتے ونج ڈھہٹھا
3642
سیف ملوک اُتّے چھنکائے عطر گلاب امیراں
پکھے جھلے تلیاں ملیاں وانگن سکیاں ویراں
3643
جس ویلے شاہ ہوش سنبھالی پُچھیو س صاعد کِتھے
سبھ حقیقت نفراں دسی ایہ کجھ گزری اِتھے
3644
ماری دا اُٹھ نٹھا صاعد اسیں رہے وچ رولے
خبر نہیں ونجھ چھپیا کتھے ہے بچیا کس ڈولے

لفظالی:
اندازہ سمجھنا=اپنے سُنیراں دی سمجھ بُجھ بارے اٹا سٹا لانا۔ اویہی=ایہوجہی جیہڑی نہیں ہونی چاہیدی،حال مثال=موجودہ حالت، کام سلام شہانے=بادشاہاں نوں مقصدی سلام،نام=خطاب وغیرہ ،یگانے کمام=منفرد اچرج کم، مرد غریبا= اچرج بندے،پردیسا،دسالیں=بیان کریں، گردی=چکر۔ بھوانٹلی ،ڈھٹھے=مدد لئی چھیتی اپڑے،کندفہم=پُٹھی سمجھ والا۔سرس =کسے گن اوگن وچ ودھیرے ودھے ہوے ئ،تراڑ=وڈے پتھر دی چِل،وٹاں =اِٹ پتھر دے ٹوٹے،سُلکاں=ماردے نیل۔لاساں لکیراں،گُڑدا=لتڑیندا ۔کُچلیندا،امیراں=عبیردی وگڑی شکل وی ہو سکدی اے۔
پھُلے سخن بیانوں = بیان دی طاقت پاروں سُخن توں پھُل جھڑد ے نیں ۔