ورقہ 196

3645
سیف ملوک کہیا کم بختو بُرا ہنیر کیتوئے
اپنے ولوں سجن بن کے میرا لہو پیتوئے
3646
احمق سجن دی بھلیائی وَیر ہوندا سترانا
تن دے سجن دل دے دشمن جنھاں زُہد نہ بھانا
3647
شاہزادے فرمایا اس نوں پیدا کرو شتابی
نفراں جاتا ہے تقصیری کریے ڈھونڈ خرابی
3648
نفر غلام چو طرفی دوڑے آوے کتوں نظر وچ
پیر اواہنا آپ شہزادہ بھجدا پھرے شہر وچ
3649
کوچے گلی بزار محلے دیندا پھرے ڈھنڈورے
اس صورت اس قد اس ویسے اس روشے اس ٹورے
3650
ایس گھڑی وچ اساں کھڑایا دسو جس نے ڈِٹھا
یا کوئی ڈھونڈ لیاوے کدھروں کھول دیاں اُس چِٹھا
3651
ہک ہزار دینار دیاں گا جو اس نوں پھڑ آنے
بہت عزیز اسانوں لگسی سجن دل دے بھانے
3652
سرگردان شزادہ پھردا منہ کوڑا دل پھکا
ویکھ اوہنوں جگ لوڑن چڑھیا کیا وڈا کیا نکّا
3653
خاطر خوف شاہاندا نالے طمع پیو نیں زر دا
جا بجائی لوڑن خلقت پتہ کرن ہر در دا
3654
نہ کوئی کھوج نشانی لبھے نہ کوئی پتہ نہ دساّں
صاعد چھپیا سُنے ڈھنڈورے آکھے کِت ول نساں
3655
جیوں جیوں لوڑ تلائش ویکھے بہندا ہو چُپیتا
دل وچ کرے دلیلاں ربّا برا کیا میں کیتا؟
3656
کے میں خون ایہناں دا کیتا ایڈ گناہ کبیرہ
ڈھونڈ سزائیں دیون لگے آندوس کس تقصیرا
3657
خبر نہیں جے قتل کرن گے یا پھڑ قید کریسن
یا کوئی سخت تنبیہاں دے کے غصےّ نال مریسن
3658
صاعد خوف اندیشے اندر جان سکی تن کنبے
سیف ملوک ڈھونڈنیدا وتدا چایا درد النبے
3659
گھر گھر ہوکے دیندا پھردا بھجدا پَیر نہ لگے
خفگی نال ہویا رنگ پیلا ہوٹھ سُکے منہ بگے
3660
لدھا یار کھڑایا مُڑ کے پیا ہنیر خدایا
جیون میرا ہے کس کاری جے اوہ ہتھ نہ آیا
3661
اودھر اوہ دعائیں منگے شالہ کوئی نہ ویکھے
ایدھر ایہہ کہے جھب لبھے میل ہووے کِت لیکھے
3662
دو بندے اس کوٹھی آئے اوڑک لوڑ کریندے
اندر وڑ کے ویکھ لیو نیں جھنڈوں پکڑ مریندے
3663
صاعد عاجز دے دُہائی نسدا یارو ناہیں
بنھے ہتھ سوال پکارے اتنا مارو ناہیں

لفظالی:
سترانا=چنگے تران والا۔چوکھا طاقتور، زُہد=دنیاوی عیش دا سامان ہوندیاں وی اوہدے ولوں جان کے منہ موڑنا تے روحانی ذوق لینا۔ دنیاوی ذوق دا الٹ، چِٹھا کھول دینا=خزانیوں رقم وصول کرن دا حکمنامہ جاری کر دینا۔ مہینے وار یا سالانہ چٹھا ،آنے=لیاوے، لوڑن=ڈھونڈن،آندوس کس تقصیرا=مینوں کس تقصیر نے ایتھے لے آندا اے۔خاطر=دل وچ،تلائش=تلا ش لئی مقامی لفظ،ہنیر=ظلم۔اپرادھ،پیراواہنا=پیروں ننگا ، ویسے=لباس وچ، تنبیہ = وارننگ۔ ہلون کے جگانا، وتدا= پھردا، خفگی = گھٹن۔ غم غصے دی حالت Tension، منہ بگے = چہرے فق، اوہ=صاعد،شالہ= شا اللہ۔ اللہ کرے، اوڑک = آخر کار، جھنڈوں = سردے والاں توں بودیاں توں ،