ورقہ 197

3664
والاں تھیں پھڑ دھروہ لیؤ نیں ونج حضور پچایا
جاندے جِنّے وانگ فراقے اپنا آپ وکھایا
3665
جھکھڑ پت اُڈائے پِیلے پھری ہوا چمن دی
نس پیا روہ چھنڈ وچھوڑا آئی وار ملن دی
3666
ہو بیہوش ڈھہٹھا ونج صاعد کجھ خوفوں کجھ ماروں
شاہزادہ پھڑ تلیاں ملدا آپ کریندا داروں
3667
عطر گلاب لگے چھنکاون ہور ملن خوشبویاں
ہوش پھری اُٹھ بیٹھا کہندا دسیں کیکر ہویاں
3668
حال حقیقت اپنی ساری کھول سنا جوانا
کیونکر مصر شہر تھیں ٹرکے پُہتوں ایہناں مکاناں
3669
صاعد دے دُعا شزادے شالہ سُکھیا جیویں
دولت تخت اقبالاں والا سدا زیادہ تھیویں
3670
سر پر ظل الٰہی ہووے قدماں وچ ولایت
دشمن چُور ہوون تے سجن مانن خوشی نہایت
3671
شوکت شان عدالت عزت راج حکومت پایہ
روز قیامت توڑی شاہا دِن دِن ہووے سوایا
3672
عاصم بن صفوان شزادہ مصر شہر دا والی
نوکر اس دے تختاں والے ہور شزادے چالیھ
3673
صالح ابن حمید اوہدا سی ہک وزیر پیارا
میں ہاں بیٹا اس دا شاہا کرماں دا ہتیارا
3674
میرا ہک شزادہ آہا بیٹا عاصم شاہ دا
سیف ملوک آہا اس ناواں بھائی سورج ماہ دا
3675
بھانا رب دا اینویں ہویا اُٹھیا دانہ پانی
کپڑے اُتے لکھی ڈِٹھیوس مورت پری زنانی
3676
ویکھن سات کُٹھا اس مورت جیؤ گیا ہو راہی
اُٹھ پری دی لوڑے چڑھیا چھڈ ولایت شاہی
3677
ستر ہزار امراء سلامی دولت رخت جواہر
مال خزانے تے سمیانے لے حسابوں باہر
3678
ہو اسوار جہازاں اُتے وچ سمندر ٹُریا
ہک دن واء مخالف جھُلّی مینہ غضب دا ہُریا
3679
بھج جہاز ہوئے کئی ٹوٹے غرق ہویا سبھ ڈیرا
ہک دوئے دی سار نہ کوئی آہا سخت ہنیرا
3680
میں اک تختے اُتے رہیا رُڑھیا وچ جلائی
قدرت پاک خدائے رکھیا شاہوں پئی جدائی
3681
شاہزادے دے درد فراقوں بہتر سی ڈُب مرنا
ڈاہڈے نال نہ زور محمد جو بھاوے اُس کرنا
3682
چودھاں برساں دے ہن نیڑے مدت ہوئی وُچھنےّ
سنبھ گیا سبھ آنسو پانی دیدے اتنے رُنےّ

لفظالی:
جِنے = جن، جاندا جن= آکھدے نیںچمبڑیا جن جدوں نکلن لگدا اے تاں اپنی کوئی نشانی دکھا جاندا اے ، وچھوڑا روہ چھنڈنس پیا = وچھوڑا غصہ ۔ جھاڑ کے دوڑ گیا، تلیاں ملنا= ہوش کراون لئی تلیاں جھسنا، شالہ = اللہ کر کے ، ظل الٰہی= اللہ تعالی دا سایہ ( سرپرستی) ،نہایئت= انتہا درجے ، پایہ = درجہ ۔ مقام، کرماں دا ہتیارا = جہدے کرم ظالم ہتیارے ہوون، بھانا= مرضی ، سلامی = سلام کرن والے۔ ماتحت، رخت = مال اسباب، ہُرنا= ہولی ہولی تھلے اُترنا، سار=خیر خبر، جلائی= سارا پانی ۔ پانی ای پانی، بھاوے = مرضی ہووے، سنبھ جانا= مُک جانا، رُنے= روئے،