ورقہ 205

3817
ترے مہینے نت بے ناغہ دوئے وقت رجاندے
شکر مغز بادام چھوہارے مچھی بھُن کھلاندے
3818
دل وچ خواہش ایہ اوہناں دی جاں ہوسی تن فربہ
میوے روغن تری دیون گے گوشت ہوسی چربہ
3819
ہک دن مار کباب کراں گے ہوسی عید وِلے دی
ایس طمع تے پالن مینوں کر تاکید دلے دی
3820
جاں پھر گوشت موٹا ہویا پھری دیہی تے لالی
آیا رنگ عجائب جُثےّ صفت خداوند والی
3821
شےشے وانگ چمکدی دیہی چوہ چوہ رت کریندی
مثل انار بھکھے تن سارا لاٹاں جوت مریندی
3822
زنگی کھاون اُتے ہوئے مارن لگے میں نوں
پر جے رکھن والا رکھے مارن طاقت کیں نوں
3823
دانے رل کے کرن صلاحاں ایہ ہے تحفہ بھارا
ہک دن کھادا تاں کے ہوسی سال نہ لنگھسی سارا
3824
اپنے بادشاہے ول گھلیے تحفہ کر نذرانہ
نالے حاکم راضی ہوسی دیسی دان شہانہ
3825
کشتی اُتے چاڑھ لیو نیں لے چلے ول شاہے
پانی وچ رہی اوہ بیڑی روز قدر ہک ماہے
3826
ہک دن واء پُرے دی جھلی جھکھڑ سخت ہنیری
کانگ چڑھی دریاوے اُتے وانگ طوفان وڈیری
3827
چالیھ روز چلی پھر کشتی واہو واہ شتابی
اوتھے میں بھی تکے بہتے رنج مصیبت آبی
3828
ہک دن ظالم واء کھلوتی نرم ہوا سُکھائی
خشکی دندے کول اوہناں دی بیڑی نیڑے آئی
3829
اگوں شہر آیا ہک نیڑے آدمیاں دا واسا
مسلمان دِسن سبھ بندے کفر نہ دِسدا ماسا
3830
زنگی دیکھ نساون لگے کشتی پرت پچھاہاں
شہری لوک ہکٹھے ہوکے پکڑ لیو نیں لاہاں
3831
زنگی ظالم لوک خُنامی پکڑے مسلماناں
سارے مار ندی وچ سٹے پئی وبا حیواناں
3832
مینوں اوہناں خلاص کرایا مار گوائے ویری
نام عمّان ہک شہر اگے سی اس وچ پُہتوس خیری
3833
قدرت ویکھ خداوند سندی آپے قُدرت والا
بازاں دے ہتھ دے کبوتر کردا پھیر سنبھالا
3834
باز بہے لے تتر پنجے جاں رب پاک بچائے
لُہندی پئی مریندی بازے تتر پھرڈر جائے
3835
بلی ککڑ بچہ پھڑیا کر اشکار تُری سی
لگیوس سوٹا بچیا بچہ موئی موت بُری سی

لفظالی:
چربہ =چربیلا ، وِلے = موسم ۔ موقع Fine day، چوہ چوہ کرنا= دیہی وچ رت دا جوش مارنا پودے دا شاداب ہونا ،جوت= لاٹ ۔ شعلہ، رکھن والا=حافظ ۔ راکھا، روز قدر ہک ماہے=اک مہینے دے دناں دے برابر، واہو واہ= پوری واہ نال ۔ چھیتی چھیتی، دندے= کنڈھے ، واسا= رہائش ۔ آبادی، لاہاں= کشتی دے لمے رسے، خنامی = گناہ گار ۔ پاپی، خلاص کرایا= آزاد کرایا، سنبھالا= احتیاط ۔ راکھی،لُہندی= چیل توں وڈی تے گِرجھ توں چھوٹی مادہ شکارن جو باز تے غالب اے تے اوہدا شکاروی کھوہ کھس لیندی اے، پھَر ڈر جائے= پھڑ پھڑاہت دی آواز نال اُڈ جائے،