ورقہ 206

3836
کالے سپ پھڑی سی چڑیا ساری منہ وچ پائی
لگی سٹ ہویا سپ گھائل ثابت باہر آئی

گھُگّی تے باز دی کہانی

3837
ہک دن کرن شکار شکاری بارے اندر آیا
آ درخت گھنے دی چھاویں اس نے ڈیرا لایا
3838
نالے باز ہوایوں اُڈدا آ بیٹھا اس رُکھ تے
طعمہ لوڑے ماس نہ چھوڑے آیا ظالم بھُکھ تے
3839
ہیٹھ شکاری باز اُتے سی وچ بیٹھی اک گھُگیّ
دشمن ویکھ کہے اج میں بھی چوگ اجل دی چُگیّ
3840
ہیٹھوں شِست شکاری جوڑے تیر گھگیّ نوں لاواں
اْتوں باز تکے جے اُڈے پکڑ شتابی کھاواں
3841
گھُگی جدوں اُنھاں ول ڈٹھا کر دی فکر گھنیرا
کہندی رباّ کیونکر رکھسیں بچن نہیں ہُن میرا
3842
بیٹھ رہاں تاں شست برابر مارے تیر شکاری
جے اُڈاں تاں باز پکڑ سی ہر پاسوں میں ماری
3843
تیر لگن وچ دِھیر نہ کوئی کجھ تدبیر نہ چلدی
آہی گھڑی اجل دی ایہو وچ تقدیر ازل دی
3844
جاں رب رکھن اُتے ہویا کے سبب بنایا
گھُگی ول شکاری تکدا شِست دھیان پھڑایا
3845
پچھوں ناگ چلائے اس نوں دندالود زہر دے
تیر چھُٹا اوہ لگا بازے دونویں دشمن مردے
3846
گھُگّی بیٹھی رہی اُتھائیں چنگی بھلی نروئی
مارن والے موئے محمد قدرت رب دی ہوئی
3847
قدرت قادر والی والی گنتر وچ نہ میوے
قصہّ دس محمدبخشا یار کھلوتے سیوے
3848
صاعد کہندا سن توں شاہا شہر عمان میں آیا
اس نگری میں مَیں غریبے پورا برس لنگھایا
3849
اوڑک ہویوس اُداسی اُتھوں آئی دلے نوں تنگی
قافلہ ہک ٹُریا بھارا سنگت سی اوہ چنگی
3850
نال اوہناں دے میں بھی ٹُریا ایس ولایت آیا
رنج مصیبت بھُلےّ سارے جدوں شزادہ پایا
3851
ویکھ جمال کمال خصم دا دُور ہوئی غمناکی
اَلْحَمدُ وَ الْمَنّت لِلّٰہ اوسے نوں سبھ پاکی

لفظالی:
گھائل= پھٹڑ، ثابت = سالم ۔ثبوتی، بارے = جنگل ، گھنے =سنگھنے، طعمہ= گوشت دی بوٹی جیہڑی بھکھے باز نوں اوہدی بھُکھ ہور تیز کرن لئی شکار تے چھڈن توں پہلاں وکھائی جاندی اے ،لوڑے = لبھے، شِست= اک اکھ میٹ کے نشانہ بنھن دی حالت، گھنیرا= چوکھا،دِھیر= توقف۔ دیر۔ ڈِھل مٹھ، رکھن= بچاون، الود= بھرے۔ لبڑے، نروئی= صحت مند۔ بغیر کسے روگ دے ، والی = مالک، گنتر وچ نہ میوے= گنتی وچ نہیں سما ندی، سیوے=چرتوں خدمت حاضری وچ ، غریبے= پردیسی نے ، اوڑک = آخر کار، سنگت= ساتھ ، خصم= مالک، الحمد و المنت للہ= سارا شکر تے احسان اللہ تعالیٰ واسطے ای اے،