ورقہ 210

3907
تلخ سُخن جس ویلے بولے مصری مِٹھے واتوں
عاشق تائیں چا رلائے شربت موت حیاتوں
3908
متھا گلہاں وانگ انگاراں اُپر بِندی کالی
جیوں آتش پر حرمل دانہ بد نظراں نوںٹالی
3909
نازک جُثہ مخمل کولوں سر پیراں تک سارا
چال لٹکدی شکل چمکدی جوبن بے شمارا
3910
نازک دیہی وچوں دسن ناڑیں لہو رتیاں
دُرّیتیم وچوں جیوں دسن پٹ دھاگے دیاں بتیاں
3911
سچا صاف لہو وچ چمڑے خوب آہا چمکیندا
جیونکر شیشے حلبی اندر چمک شراب مریندا
3912
آن ادا حسن دیاں لہراں شان گمان وڈیرا
ساری صفت بیان کرن دا قدر نہیں کجھ میرا
3913
صورت بدرہ خاتوں والی لاٹ شمع دی آہی
صاعد ویکھ ہویا دِل بریاں وانگ پتنگ سپاہی
3914
پہلی جنگ خدنگ عشق دا لنگھ گیا دوپاسہ
کاری سانگ پرم نے ماری صبر نہ رہیوس ماسہ
3915
جادوگر دونین کُڑی دے پل وچ کیتا مائل
مائل دی کے گل محمد ہو گیا دل گھائل
3916
کنڈا سخت محبت والا آن جگر وچ پُڑیا
بدرہ نوں بھی صاعد مُٹھا جوڑ دوہاں دا جُڑیا
3917
بھاری بدر عشق دی لگی بدرہ خاتوں تائیں
کیتی قید زنجیر غماں دی ہویوس چت اضاعیں
3918
صاعد دا نک اچا آہا وانگ انگشت شہادت
بدرہ دا دل بدرے وانگن چریا نال اشارت
3919
ہک دوجے دی صورت تک کے بیٹھے بھن غرورت
مورت تے شہزادے والی ہوئی دوہاں دی صورت
3920
کُس کسُے ول ویکھ نہ رجدے صورت دے متوالے
سخت زنجیر محبت والی رب دوہاں ول ڈالے
3921
نین نیناں نوں بھج بھج ملدے دوروں کر کر دھائی
نین نیناں دے دوست نالے نیناں نین قصائی
3922
نین رنگیلے آپ وسیلے حیلے کرن بتیرے
آپ وکیل دلیل پچھانن آپے چور لٹیرے
3923
رمزاں نال کریندے باتاں رکھن جیبھ چُپیتی
نین نیناں دے محرم یارو کھول دسن جو بیتی
3924
صاعد شیر جوان سپاہی بدرہ خاتوں رانی
ہک دوجے دے عاشق ہوئے اگوں دس کہانی
3925
رکھن شرم حیا بتیرا تکن بھی شرماندے
پہلے درجے شرم نہ جاندا بہت عاشق فرماندے

لفظالی:
واتوں = منہ توں، حرمل= سپند۔ کولیاں تے حرمل دے بی سٹیے تے دھونی نا ل بُری نظر اُتر جاندی اے ، در یتیم= نویکلا نادر موتی، پٹ = ریشم، حلبی شےشے=حلب شہر دی بنی صراحی،بِریاں = بھُجا ہویا، خدنگ= تیر ، پرم= پریم ۔ عشق، پُڑیا= چُبھیا، بدر= بدر دی جنگ کفر اسلام دی فیصلہ کن جنگ ، چِت=دل ، بدرے= چن،اشارت= اشارے نال دو ٹوٹے ہویا، غرورت= مان تکبرّ،کُس کُسے= اک دوجے، دلیل = دل وچ آیاخیال،