ورقہ 211

3926
جیوںزلیخا پہلی خوابوں ناہا شرم گوایا
جھلیّ ہو پئی جد یوسف دوجی خوابے آیا
3927
ملکہ بدرہ اندر آئیاں نال اوہناں دی مائی
صاعد اٹھ سلامی ہویا کر کے سِیس نوائی
3928
جو جو ادب شہاں دے ہوندے سبھ بجا لیاندے
خیراں سُکھاں پچھن نالے صدقے ہتھ گُھماندے
3929
صاعد کولوں ملکہ پُچھدی حال احوال سفر دا
نال آداب جواب سناوے صاحب علم ہنر دا
3930
ہے بی بی جیؤ مہر تساڈی ہین احسان ہزاراں
میں شوہدے تھیں پچھو کر کے شفقت بے شماراں
3931
لاکھاں شکر الٰہی آکھاں کرم کیتا رب میرے
ایس مقام پچائیوس اوڑک دس دس وخت بتیرے
3932
کالی رات ہجر دی اندر چن کڈھے چمکارے
سیف ملوک شہزادہ ملیا بھُل گئے غم سارے
3933
رنج مصیبت سرگردانی جو کجھ سی میں ڈٹھی
شاید رب سبب بنایا تاں ہن کُھلّی چٹھی
3934
ہوئے جمال دیدار تمہارے کھادے نمک تساڈے
شکر اِلٰہ دا ایت سببّوں جاگے بھاگ اساڈے
3935
ملکہ جیؤ دی ماؤ تائیں صاعد دی گل ساری
خوب پسندے آئی لگی مِٹھی بہت پیاری
3936
ہر ہر پاسوں گلاں کر کے صاعد نوں ازماوے
علم عقل چترائی ولوں کدھروں خطا نہ کھاوے
3937
سبھناں صفتاں اندر صاعد بہت پسندے آیا
پر بدرہ دے عشق اس نوں سی گُجھا روگ لگایا
3938
بہت تحمل تے ہشیاری دل نوں دے دلیری
مڑ مڑ روح اُڈن تے آوے نال دلاسے گھیری
3939
دل نوں آس ملن دی لاندا سمجھ دلا نادانا
سیف ملوک ملاسی بدرہ ہے اوہ یار یگانہ
3940
بدرہ دے ماں باپ بدّھے نیں خاص اوہدیاں احساناں
جو فرمائے سویو کرسن نہ کجھ عذر بہانہ
3941
ایسا یار ہمراہی ہُندیاں کرتوں چِنتا تھوڑی
ہوگ وسیلہ کر کے حیلہ جوڑ دئے گا جوڑی
3942
صاعد نوں امید پکی سی میل ہوسی دلبردا
نہیں تاں بدرہ دے غم کولوں اوتھے ہی سڑ مردا
3943
بدرہ دی بھی حالت ایہو جو صاعد دی دَسی
چڑھدیوں چاڑھے عشق دوہاں نوں حرص ہوئی بے وسّی
3944
عاشق لوک اینویں فرماندے عشق شےشہ روحانی
ایس وچوں تک لیندے عاشق جو ورتی سر جانی

لفظالی:
بی بی جیو= بی بی صاحبہ، ِچٹھی کھُلنا=خزانے وچوں بل پاس ہوون دی منظوری مِلنا تے کھاتہ کھُلنا، ایت= ایس ، خطانہ کھاوے= غلطی نہ کرے، چنتا=فکر۔ اندیشہ ، ہوگ وسیلہ= وچولابن جائے گا، ہتھ گھمانا= صدقے واری جانا، چڑھدیوں چاڑھے= دِنوں دن ودھائے، جمال ہونا= دیدار ہونا،حرص=محبوب اُتے قبضہ کرن دی خواہش،اِلٰہ= معبود۔اللہ ۔ خدا تعالیٰ،