ورقہ 212

3945
معشوقاں بھی معلم ہووے حال حقیقت ساری
موہوں بولے باجھ محمد لگے پریت پیاری
3946
ملکہ ہوراں جاں اس جائیوں چِت گھرے ول چایا
شاہزادہ بھی رخصت کارن نال اوہناں دے آیا
3947
بدرہ ملکہ ماؤ اوہناں دی ترئے گھر نوں آیاں
سیف ملوک گیا مڑ ڈیرے خیر گزاریں سائنیا!
3948
کے تکدا جے صاعد اگے مُردے وانگ پیاسی
جس دم بدرہ اوہلے ہوئی ہو بیہوش گیا سی
3949
ویکھن سات شہزادے تائیں لگ گیا غم بھارا
یا رب سائنیا!دوست میرے سنگ ایہ کے ہویا کارا
3950
مساں مساں رب دتا آہا مدت پچھوں بھائی
ہتھاں وچوں جاندا دسدا پئی بجگ ایہ کائی
3951
عطر مقوی دل دا آندا مغز اوہدے تے ملیا
میّت وانگ پیاسی صاعد ساعت پچھے ہلیا
3952
جان پھر اس نے ہوش سنبھالی سیف ملوک پُچھیندا
دس بھائی کے ہویا تینوں زردی رنگ مریندا
3953
صاعد کہندا ہے شاہزادے کے پچھسیں گل میری
لگی اگ عشق دی ہویوس سڑ سجی دی ڈھیری
3954
بدرہ دی تک صورت لگا عشق چکوراں والا
اوہ اسمانے میں دھرتی تے پہنچن نہیں سُکھالا
3955
باپ اوہدا سلطان ملک دا میں پردیسی بندہ
کد بدرہ ہتھ لگسی مینوں اس بِن جیون مندا
3956
جاں اکھیں تھیں اوہلے ہوئی بدرہ خاتوں رانی
میری جان لباں پر آئی جیوں مچھیّ بن پانی
3957
ایہ گلاں کر روون لگا گریہ زاری کردا
آہیں ڈھاہیں چلن توپاں ڈھہٹھا کوٹ صبر دا
3958
سیف ملوک کہے سُن بھائی کول اساڈے رہ کے
کچرک توڑی رہیں سُکھالا موجاں مانیں بہ کے
3959
درد منداں دی سنگت رل کے کون رہے خوشحالی
درد میرے دا پیا پچھاواں رہیوں نہ دردوں خالی
3960
دتا درد خداوند تینوں جانی قدر غماں دا
عشق مشک دی قیمت پاویں جس نے سانوں آندا
3961
صاعد رونوں چپ نہ کردا نہ کجھ صبر تسلی
درد فراق سجن دے والی جھال نہ گیوس جھلیّ
3962
سیف ملوک مریندا طعنے سُن توں بھائی میرا
درد تھوڑا تے روون بہتا ڈٹھا دایا تیرا
3963
بدرہ خاتوں دی تک صورت توں سُدھ بُدھ بھلائی
یار جِنھاں دے کول وسندے کاہدی اوہناں جدائی

لفظالی:
جائیوں = تھاں توں ، چِت چانا= دل نوں چُکنا۔ ارادہ کرنا،چِت = دل Mind،ماؤ= ماں (بھینو= بھین)، اوہلے= اوجھل ، مساں مساں = بصد مشکل ، ہتھاں وچوں = سارے جتناں دے باوجود،بجگ= رنج ۔ ان ڈٹھی آفت، سجی = سواہ، ہویوس= میں ہویا ہاں ، جیون مندا= زندگی بُرے حالاں وچ اے، کوٹ ڈھٹھا= قلعہ ڈِگ پیا، کچرک = کناں کوچر، خوش حالی= چنگے مُوڈ وچ ، درد= عشق ، جھال نہ جھلی گئی= درد دا دبانہ ٹھل سکیا، دایا=ٹیچا۔ گول ، ڈِٹھا= ویکھ لیااے( ٹچکر نال)، مُشک= کستوری دی خوشبو، سدھ بدھ= ہوش تے عقل ،